Tu Vida en 65' (2006)

Afgelopen vrijdag gezien, erg aangrijpende en mooie film rond het thema dood en zelfmoord bij jongeren

Het thema wordt in het begin nog vrij 'licht' behandeld tot de vergissing van de begrafenis uitkomt en het verhaal een serieuze film wordt. Het einde zag ik niet aankomen en raakte me behoorlijk. Los van het aangrijpende verhaal ook erg mooi in beeld gebracht, Aanrader.

"Je Leven in 65 Minuten" of "Je Leven in 65 Woorden" zoals het ook wordt genoemd is een prachtige film in veel opzichten. Het verhaal wordt prima gebracht, de muziek is prachtig, en ook visueel en qua montage heeft deze film heel veel te bieden. De combinatie van verhaal, beeld en muziek maakt het een zeldzaam mooi poëthisch werkje. Het is eigenlijk een film om over je heen te laten komen. Het heeft veel art-house-achtigs, oorspronkelijk was dit een theaterstuk en de schrijver ervan heeft ook het script omgeschreven voor het witte doek. Het is overigens dezelfde schrijver als die van het theaterstuk dat in Planta 4ª (2003) werd verfilm en een Nederlandse remake kreeg (met een wat mij betreft hele slechte titel): Kankerlijers (2014)

Ripoll schijnt opzettelijk gekozen te hebben voor onbekende acteurs, om het meer realisme te geven. Hoewel positief vanuit dat uitgangspunt heeft deze film daardoor onterecht nauwelijks bekendheid gekregen. Het is een prachtige film geworden over jeugd, liefde en dood.

Qua waardering zat ik zelfs aan 4,5* te denken, wat ik zelden geef. De reden dat ik het niet geef is dat het acteerwerk van de drie jongens niet altijd vlekkeloos is. Ze zijn als acteurs onbekend, maar jammer genoeg ook onervaren, zo komen ze tenminste wel over (en dan bedoel ik de twee die niet de hoofdrol spelen).

De tweede reden leg ik uit als spoiler: het einde liet me met een dubbel gevoel achter. Zonder dat einde had ik het ook een prachtige film geworden, het einde geeft de film juist een meerwaarde maar het gaat voor mijn gevoel allemaal veel te snel, daar had de regie wel 5 minuutjes langer over mogen doen. Het einde geeft een twist waardoor je de film op twee manieren kunt interpreteren, een ervan is dat alles zo gegaan is zoals het verteld wordt, en de andere is dat "toeval niet bestaat" en dat de hoofdrolspeler degene is die na het breken van zijn eerste relatie het allerhoogste had bereikt en hij daarmee de zin van het leven verloor. De overleden jongen over wie de film gaat is hijzelf (hij ruikt naar de zee, heeft dezelfde vriendin gehad als de overleden jongen, zij noemt hen allebij "ragazzo", etc.)

Ruim 4* voor deze film die veel meer bekendheid verdient en zich ook prima voor een tweede kijkbeurt leent.

Helemaal mee eens! Dit is weer een van de vele ondergewaardeerde en ondergesneeuwde pareltjes.

Ik vond het een erg levendige leuke film. Het losbollige gebabbel van de drie jongens is leuk om te volgen en geeft de film een relaxte sfeer. Verder heb ik weinig toe te voegen aan wat hieronder al beschreven staat. Een dikke voldoende voor deze film op alle punten!

Erg mooie 'verliefdheidsscène' trouwens die in de platenzaak/filmzaak (en die bij mij toevallig als plaatje voor de trailer hierboven staat!).