Les Amants de Tolède (1953)

Er bestaan er genoeg van : Stendhal verfilmingen...meest van zijn gekendste werken, hier echter betreft het een visualisering van het- althans mij- ongekende "le coffre du revenant " , een novelle waarvoor Beyle inspiratie opdeed in Spanjolenland, waar het dan ook speelt. De Fransen hadden het fatsoen om hun zuiderburen te vragen om medewerking bij de verfilming, en zijzelf honoreerden keurig dit verzoek.

Dat heeft als nadeel dat we hier naar een gedubde pudding zitten te kijken, als voordeel dat het ook allemaal op locatie speelt in Toledo en omgeving, waarbij Decoin genoeg smaak had om deze omgeving genoeg aan bod te laten komen zonder geheel te vervallen tot VVV sequenties of overdreven folklore. Er zijn ook uitgebreide sequenties binnen de befaamde kathedraal van de Grecostad.

Puddingcast zei ik: de held blijkt hier de nietszeggende Fransoos Landry te zijn, die om in de stemming te komen en bij wijze van method acting een...Errol Flynn snorretje droeg, maar er verder helaas geen hol van bakt. En dan te bedenken dat ik wel de Franse versie heb gezien. Misschien had ik beter de Spaanse kunnen aanschouwen, want Armendariz ( die jullie ook kennen uit fort apache en from Russia with love...) als voornaamste antagonist bakt er al een stuk meer van. Geen comic book villain, maar een gekwelde ziel die op zijn manier hunkert naar redemption. Dat komt echter pas tegen het eind wat duidelijker naar voren, zeker in de eerste helft is hij gewoon een standaard schobbejak van het peplum type die zoals gebruikelijk heftig de bedreigde heldin begeert, die van hem walgt. Die heldin vertolkt door- nog meer dubbing- Alida Valli, nog voor Senso dacht ik in een iets minder stijlvolle kostuumsoap. Als dienstmaagd heeft ze een piepjonge Arnoul meegekregen, die...even haar tieten laat zien ! Echt waar. En bovendien het verhaal van Hugo de Groot en de boekenkist blijkt te kennen...

Soap zeg ik, meer dan swashbuckler. De jovialiteit van dat genre ontbreekt hier geheel, weinig- hoera liefhebbers- comic relief ook, een beetje met Armendariz' sidekick Ricardo, en een verder nergens op slaand intermezzo met de beul en zijn knechtje. Decoin maakte nog wel een paar van dit soort kostuumfilms dacht ik, maar was zeker geen expert en dat is in de spaarzame actiescènes wel te merken. Die zijn niet denderend.

Kortom : standaard kostuumdrama uit die tijd, met als sterkste punten Armendariz, de Stendhal inspiratie waardoor het een iets dieper narratief element bevat en de location shooting, maar voor non- genreliefhebbers lijkt me dat te weinig om hier nog een blik op te werpen.

Is uit op DVD in FR, nog niet zo lang, en werd destijds in onze contreien uitgebracht als "de gelieven van Toledo " , moet dus door velen hier zijn gezien. Wie durft ?