Yureru (2006)

Japanse film, maar een Koreaanse poster? Hij is wel mooi, maar bestaat er geen Japanse.

Het is te lang geleden om het me precies te herinneren, maar volgens mij had ik een Japanse meegeleverd met twee mannen op een hangbrug.

Voor velen blijft het onderscheid moeilijk te maken, ook niet echt verwonderlijk als je niet vertrouwd bent met de schriften. Is ook vaak zo dat die Koreaanse posters wat flashier zijn, dus krijgen die dan wel eens de voorkeur.

Dat heeft de DVD hoes wel. Poster van nu is trouwens wel fraai. DVD zojuist voor weinig gekocht, ik hoop op beter dan het gemiddelde doet vermoeden.

Lijkt me een terechte hoop. Welke uitgave heb je gekocht?

Die van Kino/Kimstim (regio 1)

Grappig om aan mijn berichten hier terug te kunnen zien wanneer ik de DVD heb gekocht (bijna drie jaar terug). Ik heb altijd zo'n 10-15 DVD's op voorraad van contemporary Japanse films. Blijkbaar altijd net voorrang gegeven aan iets van Miki, Sono, Miike of weer iemand anders.

Eerste half uur is heel sterk. Herinnerend aan Hiroki. Helaas zakt de film wat in en sleept wat voort bij de rechtszaak en kent het wat vreemde inhoudelijke dingen die het verhaal moeten sturen en niet geloofwaardig voelen. Beetje vergelijkbaar met Bashing van Kobayashi - daar werkte het ook niet zo lekker. Zeker het einde is een gevalletje jamer waarom moest de toedracht nog in een flashback duidelijk worden - werkte juist goed dat dat een beetje in het midden gelaten werd.

Ik kan me trouwens niet aan de indruk onttrekken dat deze rol van Kagawa Teruyuki en de invulling ervan model hebben gestaan voor de casting van hem in Toko Sonata. Aparte soundtrack trouwens, kan me niet veel Japanse films voor de geest halen met zo'n loungy jazz score.

Fijn.

Niet zo heel verrassend natuurlijk, met Odagiri en Kagawa vol in de vuurlinie en Nishikawa in de regisseursstoel. Toch zit er altijd wel iets kleins fout bij Nishikawa, waardoor z'n films nooit hun volle potentieel benaderen.

Na een zeer fijne intro, is het hier het rechtbankgebeuren dat de film wat laat slepen. Sowieso vind ik z'n films meestal wat lang, ook deze Yureru heeft er weer van. Dat staat los van het fijne acteerwerk en een toch wel boeiende broederelatie, gewoon het tempo en de focus die soms verkeerd komen liggen.

Visueel had het ook wel net iets mooie gemogen vond ik, verder is de soundtrack wel opvallend en weet de film er gelukkig nog wel een mooi einde aan te breien. 't Is zeker niet één van de betere Japanse dramas, maar qua aanvulling bereikt het toch wel een meer dan aardig niveau.

3.5*