Rong Ram Tang Dao (2016)

Motel Mist | IFFR

Wazige film, maar op een vreemde manier wel fascinerend. Alleen met die alien dude kon ik erg weinig.

Aanvankelijk vond ik hem beter maar na een paar dagen bezinken toch maar met een halfje verlaagd.
Ik had, op de stills afgaande, waaronder die hierboven, zowiezo een veel weirdere film verwacht. Niet dat het nu zo normaal was allemaal maar het tempo ligt vooral in het begin wel erg laag, al kon ik een lachsalvo niet onderdrukken tijdens die veels te lange autorit tussen vader en dochter, haha. Het is verder ook geen enorme verrassing wat ze met die man van plan waren maar de visuals waren des te toffer, de liefhebbers van de neonstrobes uit Spring Breakers kunnen in elk geval hun geluk op, en dan bespreek ik meteen de meest tofste scene van de gehele film. Leuke uithaal ook naar het overmatige selfies schieten (lol!) en het subplot met die alien hield het ook wel spannend. Spijtig genoeg gaat het daarna weer wat in de sleep om vervolgens nog te eindigen met een vrij tof lang donker shot met van een klein meisje met een neon bril en wat voorbij rijdende auto's, niets meer dan dat . Aargh, leuk, maar iets te lang met net iets teveel onnodig breed gerekte scenes en het heeft helaas niets weg van de magische films uit de Ratanaruang stal, waar Prabda voorheen voor werkzaam was als ik dit tijdens de Q&A goed begrepen heb.

Een film met een nogal rommelige opbouw waarbij je in eerste instantie niet echt weet wat je ermee aanmoet, maar uiteindelijk: Top!

Voornamelijk gekeken omdat er vergelijknissen waren naar Spring Breakers en misschien ook wel slechts omdat de genre Science Fiction erbij stond. En om dat eens vanuit de Thaise hoek te zien leek me niet verkeerd. Om te beginnen bevat de film (of het moet tussen mijn oren zitten) weer de typische rustige en geduldige montage met een experimenteel sausje wat ik een beetje van de Thaien gewend ben. In het begin leek het een beetje weer zo'n soortevan fetisjme film te gaan worden over een een of andere vieze oude pooier die minderjarige meisjes verkoopt, en zijn fantasieën uitoefent op een nieuw meisje. Dan heb je ook nog die gekke cameraman die de boel vanuit de andere kamer mag filmen, en dan ineens komt er in datzelfde studio/hoerenhuis of hoe je het ook wilt noemen, een wel hele opmerkelijke vreemde bezoeker. En voor ik het wist ging de film nog een paar drempels over en weet de regisseur zijn creativiteit, met het beetje budget die hij heeft, los te laten. Ja, dan blijkt die vreemde bezoeker een Alien te zijn, en was dat nieuwe meisje toch net iets slimmer dan de pooier zelf, wat dan weer uitmond op een wel hele eigenzinnige doch grappige rape & revenge thema wat zo uit een Miike of Araki film lijkt weggelopen te zijn. De montage was uiteindelijk ook om te smullen. De film bevat echter ook een stuk of negen einde's.

Het resultaat is een heerlijk bevreemdend filmpje die van mij wel op dvd uit mag komen en door mag naar de volgende ronde.

4,0*

115 minuten is vooral te lang. Het laatste half uur is veel te traag. Het verhaal had in 80 minuten verteld kunnen worden.

Humor: lekker leip

Duur en verhaal: middenstuk te langdradig

Kleur en licht: hoogtepunt

Suspense: Hitchcock methoden aardig toegepast (alien)

Alles tezamen een leuk kijkexperiment, ondanks het wat taaie middenstuk.

Diepgang? Wellicht wel na het lezen van wat achtergrond info: klik

Vier verhalen kun je dit toch amper noemen vind ik. De sadistische Sopol die zo zijn

seksuele fantasieen wil uitleven is eigenlijk de centrale figuur waar de anderen mee te

maken krijgen allen elk met een bepaalde intentie of betrokkenheid. De laatste die

aan bod komt is de vreemdste en die zorgt voor de lichtelijke science-fiction input.

Veel lange scenes alsook enkele dialogen maar beslist niet saai en die voor enige intensiteit

in de film zorgden. Fijne soundtrack ook af en toe en het oogt allemaal ook niet onaardig

en een beetje kunstzinnig zelfs soms. Een wonderlijke film die een vreemde onverschilligheid

ademt met op 't laatst een omslag en sluit de film bevredigend af ook al vraag je je

naderhand waar je nu eigenlijk naar gekeken hebt. Maar allerminst een bezwaar, want de

film wist me mooi wel aldoor te boeien.