Días de Santiago (2004)

speelt op de pleinbios (gratis) in rotterdam

8.2 op IMDB ook. Toch prima te doen met dit weer lijkt me .

Op de een of andere manier heb ik geen zin om naar die nieuwe locatie te gaan. Maar ja die film zou prima te doen moeten zijn met dit weer

gisteren op dvd gekeken, sterke speelfilm uit Peru.

het gebruik van zwart/wit en kleur dient om de wereld van Santiago weer te geven zoals het personage hem ziet.

interessante low budget maar met liefde gemaakte milieuschets over een man die niet kan aarden in de hoofdstad van peru na hij terug van de oorlog komt. de mengeling van zwart wit enkleuren is soms effectief maar soms ook overbodig, de akteerprestaties zijn afwisselend zwak maar de hoofdrolspeler is echt wel sterk, een film om te ontdekken

Filmhuisfilm die waarschijnlijk de armoede en de wanhoop van de inwoners van Peru goed weergeeft. Mooie film!

Ik had redelijke verwachtingen, maar werd teleurgesteld. In tegenstelling tot Jimbo79 vond ik de hoofdpersoon niet ontegenzeglijk sterk: af en toe dacht ik "hee, hij kan goed acteren" maar dan had hij weer momenten dat zijn gevoelens totaal niet overkomen. Wisselend, dus. Het irriteerde me ook wanneer Santiago een lang verhaal over zijn marinetijd vertelde, op ongepaste momenten. Aangezien ik me evenwel kan voorstellen dat dat juist de bedoeling was - hij is nogal verbitterd over de samenleving - kon ik me daar wel overheen zetten.

Het enige echt positieve is het feit dat zijn lusteloosheid erg goed werd uitgebeeld. De hele film straalde dat gevoel uit. Maar is dat nou het enige?

Een volmondig ja.

Santiago's karakter wordt niet uitgediept, hij blijft een typetje. Er had zoveel meer ingezeten...

Je zou kunnen zeggen: "het enige wat de film probeert, is Santiago's wanhoop en lusteloosheid overbrengen op de kijker. En daar slaagt hij ruim in."

But that doesn't work for me. Ik wil diepgang, maar alles blijft oppervlakkig. Helaas.

2*

hoeveel films heeft Taxi Driver nu eigenlijk al geïnspireerd? niets mis mee voor een debuut, zeker niet als je ook nog wat met beeld experimenteert en er de vaart goed in houdt.

Santiago heeft het moeilijk te aarden in de burgermaatschappij nadat hij als soldaat na een lange Guerillaoorlog terug is. Zijn naasten begrijpen hem niet en hij vindt maar moeilijk werk. Hij is paranoïde en ziet achter elke hoek een vijand. Zo rijdt hij steeds via een andere weg naar huis en kijkt hij steeds achter zich.

Mendez gebruikt verschillende technieken om een beklemmend gevoel te creëren door te werken met close-ups en het gebruik van zwart-wit beelden. Op zich stijlvol al kon ik op den duur niet meer het onderscheid maken tussen kleur en zwart/wit. Er was een overdaad waardoor het effect niet meer overkwam. De wanhoop en frustratie van Santiago kwam maar met flarden naar boven. Dias de Santiago is een degelijke film, maar jammer genoeg werd niet het volle potentieel benut.

Eigenlijk eens met vorige recensie want het afwisselend gebruik van zwart/wit en kleur is stijlvol, maar biedt totaal geen meerwaarde aan het verhaal. Ook de close-ups en de bewegingen van Santiago zorgen niet voor het beoogde effect. Het duurt ook even eer de film wat op gang komt en wanneer je denkt nu gaat de waanzin beginnen, verschijnen plotseling de eind- credits. Toch weet de film uit Peru nog voldoende interessant te blijven door de manier van filmen en door de hoofdrolspeler. Verwachtingen lagen wel hoger ! 6/10