L'Uomo Che Viene da Canyon City (1965)

Er bestaan er dus 2 van : paellawesterns waarin Sancho onder de naam van Carrancho optreedt....de film is volgens mij dan ook gekender onder zijn Spaanse titel, terecht want dit is in feite de enige Eurowestern met de fopmexicaan als protagonist en niet antagonist of sidekick. Dankte zijn bestaan zoals we net reeds zeiden aan het succes van zijn voorganger LPDA, en werd ook door dezelfde Balcazar op gekend terrein vervaardigd.

Voor de duidelijkheid : Woods is weliswaar ook teruggekeerd voor het vervolg, maar schijnbaar werd hij inmiddels meer geassocieerd met een ander westerntype en draaft hij hier als een volstrekt ander personage dan in de semi- prequel: dat van een sadistiese spiegepaat, de mijneigenaar Morton. Zijn rol in die voorganger min of meer overgenomen door Davila, die hoewel net zo Latijns als Sancho hier de rol van gringo vertolkt, en uiteraard de buddy is van Sancho.

De 2 ontsnappen samen uit een chain gang, waarna ze gelokt door de geur van...zilver en niet goud, hoera kenners ! besluiten tot het- allicht- roven van een flinke voorraad dollars die eigenaar Woods als betaling voor "zijn "zilverproductie heeft mogen ontvangen. We lijken daarmee op standaard buddykomedieterrein verzeild te zijn geraakt, edoch : Balcazar slaat een andere, serieuzere weg in en wel vrij vroeg. Carrancho en in mindere mate Davila namelijk beginnen zich het lot van de uitgebuite peones tewerkgesteld in de mijnen aan te trekken, wat voor Carrancho uiteindelijk genoeg reden is om maar weer eens een operette uniform aan te trekken en een heuse revolutie te gaan leiden tegen de uitbuiters. Ondanks zijn schertsuniform doet hij dit zo nodig op brute wijze, ook de baddies laten zich in foltersequenties niet onbetuigd.

Zo wordt deze film serieuzer dan zich eerst liet aanzien, ook door de verhaallijn rondom Nusciak ( die jullie ook kennen uit Django...) , echtgenote van Woods die echter nog een appeltje met hem te schillen heeft, zo leren we op het eind. Dat betekent niet meteen dat de film ook beter zou worden, in feite is dit een nogal schizofreen product waar de Zapata, buddy en vendetta motieven niet echt goed op elkaar aansluiten. Maar een kenmerk van sequels is vaak dat ze ongeinspireerd zijn, ook hier in wat een nogal warrige prent is die van te veel walletjes wil eten en daardoor- hoewel niet bijzonder slecht- tamelijk mislukt.

Men hoede zich overigens wel voor de Duitse DVD die onder de absurde titel "Django : die Todesminen von Arizona " werd uitgebracht als onderdeel van een...Djangobox met een speelduur van 83 minuten. Dat is dus niet de volledige versie, ook niet degene die ik heb gezien dus wat er precies ontbreekt kan ik u niet vertellen.