Der Weg nach Eden (1995)

Indrukwekkende docu. Het is al weer een tijdje geleden dat ik deze gezien heb, maar bepaalde beelden blijven wel in je geheugen gegrifd. Je ziet in soms gruwelijke details wat het inhoudt om pathaloog anatoom te zijn. Veel explicieter kom je ze niet tegen. Het merkwaardige is dat, alhoewel de beelden expliciet tonen hoe de man zijn vak bedrijft er een zekere sereniteit van uitstraalt, zeker als je ziet hoe de man in het leven staat.

Niet voor mensen met een zwakke maag.

Precies!

Onvoorstelbare film, ook al zag ik later nog een film van Stan Brakhage over hetzelfde onderwerp waar dit een soort kopie van was. Neemt niet weg dat het bizarre beroep goed werd neergezet. De man eet thuis lekker een ontbijtje, pakt op het werk de slijptol en hakt met flinke gereedschappen in op wat lichamen te ontleden. Doet dit met overgave en precisie en gaat weer naar huis en eet een balletje gehakt. Zo op die manier.

Ik heb de hele film vol adrenaline en stijf op mijn stoel ademloos zitten kijken. Een latere docu van Pejo was minder, maar wat er van hem geworden is, ik weet het niet.

Deze zou je zeker eens moeten gaan zien

Ik heb het nog even nagekeken. De film van Stan Brakhage heet: The act of seeing with one's own eyes. Staat de boek als klassieker. Was ooit in Rotterdam te zien en was goed voor een weglooppercentage van zo'n 75%.

Het is ook onsmakelijk, maar geeft je echt te denken over wat daar allemaal binnen in dat lichaam zit en hoe je daarmee omgaat...

Acquired taste

En terecht. Volgens mij staat ie op de Criterion dvd die ik bezit en ik heb slechts 2 minuten gekeken; de rest heb ik met versneld beeld afgespeeld. Ik zie de kunst er niet van in. Het is enkel een registratie van een gast die lijken ontleed. Ik vind 't vies, heb er de stomach niet voor.

Ja, maar deze film is een docu over het leven van de man, inclusief ontbijt en gehaktbal Dat maakt het nóg fascinerender. Daarom is-ie ook beter dan Brakhage's versie vind ik. Bij deze geldt meer dan waar dan ook: Zien is geloven.

Duidelijk!

Toch sla ik de film over.

Redelijke film, toch 3.0* vanwege het misselijkmakend open snijden van lijken en het verwijderen van de ingewanden.
Het smerigste vond ik het open snijden van het schedel

Interessante documentaire. Nadat ik achter het bestaan van deze docu kwam was ik hier toch wel benieuwd naar, niet zo zeer om de gore maar vooral hoe het leven van een "patholoog anatoom" er nou uitziet. Voor velen een onmogelijk beroep om uit te voeren.

Hier bleek het grootste deel van de docu dus om te draaien, hoe deze man nou met zijn familie omgaat, hoe mensen van buitenaf er nou op reageren hij heeft het er liever niet over tegen buitenstaanders en of het invloed heeft op hemzelf.

De docu is hier en daar ook lekker duister, wat het een leuk sfeertje geeft, fris was de ontleding zeker niet. Niet aan te raden voordat je een maaltijd gaat nuttigen of er niet tegen kunt. Maar dan weet je ook weer hoe het lichaam in elkaar zit. 3* voor deze.

Wie dit goed vindt zou eens "A certain kind of death" moeten kijken. Deze doc werpt een blik achter de schermen van de mensen die de identiteit van 'anonieme' lijken moeten achterhalen. De fragmenten waarin politie de vaak al in verre staat van ontbinding verkerende lijken vindt is in al zijn realisme en ongekuisdheid 'hard to take' maar wel 'echt' dus. Vervolgens volgen we de mensen die de spullen en administratie van de overledenen doorspitten en vervolgens met telefoon en computer aan de slag gaan. Zeer confronterend en vooral goed door zijn objectieve en effectbejag-loze aanpak.

Voor de liefhebbers van dit genre: Orozco el Embalsamador (2001)