Ghosts That Still Walk (1977)

Als kleine kettingzaagje, toen het me vooral ging om zoveel mogelijk bloed en gore, werd de VHS band (waar groot Gosts in plaats van Ghosts op de cover staat) van deze film na de eerste aanschouwing teleurstellend in een hoek gesmeten. Ik vond 't maar saaie troep en kon er echt helemaal niets mee. Tot ik in een later stadium de film nog een aantal keer ben gaan bekijken en ik de film inmiddels toch met andere ogen bekijk.

Het plot is interessant en de vertelling van het verhaal met flashbacks en tegenwoordige tijd door elkaar werkt hier goed. Er komen tevens een paar voortreffelijke scènes voorbij, met voor mij als grote hoogtepunt het moment dat Alice Douglas en haar man met hun camper door de woestijn reizen en daar worden aangevallen door gigantische rotsblokken. Schitterende scène, erg effectief gefilmd. Goed, het oogt verder hier en daar wat amateuristisch en gedateerd en het acteerwerk is ook niet al te best, maar verder is Ghost That Still Walk wat mij betreft een erg aardige psychologische thriller.

3,5 sterren.

Ook zo'n filmpje dat je nergens kan kopen!

Onlangs voor de zoveelste keer herzien, het blijft een interessante lowbudget horror. Komt weliswaar wat traag op gang, maar bevat toch een paar waanzinnige scènes.

Onofficiële trailer

Zwakke horrorfilm die op geen enkel gebied weet te overtuigen en nog nét de moeite waard is. En dat komt door een paar vrij aparte scenes, waaronder die (zoals hierboven genoegmd) een scene met rollende rotsblokken. Maar met die scenes is ook alles wel gezegd. Het plot is een drama en doet vermoeden dat de film snel in elkaar "geflanst is". Het einde is langdradig, begint de nodige irritaties op te roepen en bestaat vooral uit een hoop gezeik.

In Nederland op vhs uitgebracht door Empire Video, met een prachtig getekende hoes, maar ook met een belachelijke spelfout...