Fuoco Incrociato (1988)

Rambo kloon VS het paranormale staatshoofd

Een tijd geleden was ik me aan het bezig houden met het aanschaffen van actiefilms op good old-fashioned VHS. Voornamelijk vanwege de nostalgie eigenlijk, maar die tapes zijn ondertussen spotgoedkoop geworden. Plus, er zitten af en toe wel eens films tussen die je niet zo snel op DVD vindt. Ik heb echter de laatste tijd nogal pech met het afspelen van die tapes en ben er weer mee opgehouden. Cross Mission was dan ook één van mijn laatste aankopen.

Van het plot dat op mijn tape is te vinden blijft geen spaander overeind (volgens mij is het dan ook een compleet andere film, want personages zoals Luger of Tambopata komen hier niet in voor), maar gelukkig is MovieMeter correcter. De primaire focus is de strijd van een soort van Rambo kloon tegen een Zuid-Amerikaanse dictator. De vertrouwde formule wordt hier veelvuldig toegepast (onder andere rebellen die mee ten strijde trekken tegen die dictator), maar Alfonso Brescia weet er nog wel wat leuke stukjes tussen te smokkelen. Het feit dat Romero een dwerg als handlanger, die trouwens naar de geweldige naam Astaroth luistert, heeft die hij te pas en te onpas kan oproepen doordat hij eigenlijk kan toveren bijvoorbeeld. Het ziet er allemaal erg cheesy en slecht uit (dat is het ook), maar ik had gewoonweg zin in dit soort nonsens. Toch is de film met zijn 90 minuten (op Youtube staat trouwens een versie die maar liefst 20 minuten langer is!) op den duur nogal slepend en is de finale wat pover. Wel verrassend dat Helen sterft trouwens, had ik dan weer niet zien aankomen.

Italiaanse film dus, maar wel gedubt. Geen idee of er überhaupt een 'originele' versie bestaat, maar ik betwijfel het aangezien het om een nogal internationale cast gaat. Brigitte Porsh, later zou ze nog de letter 'h' van haar achternaam vervangen door 'che', speelt haar enige rol ooit in de wondere wereld der cinema als de mooie Helen en Richard Randall mag de rol van William op zich nemen. Dat is de spilfiguur in het geheel, hij blijkt later een marinier te zijn natuurlijk, en kan weinig anders doen wat staren en rare smoelen trekken. Perfecte acteur voor dit soort rolletjes dus. Er is nog een bijrol weggelegd voor de kleinste acteur ter wereld, Nelson De la Rosa, en Maurice Poli moet als bad-guy de nodige angst aanjagen. Laten we het erop houden dat dat niet het geval is.

Altijd lastig te beoordelen dit. Filmisch lijkt het nergens naar, de cast is houterig, de effecten zijn triest en toch heb ik me hier toch wel weer mee geamuseerd. Zo'n typisch fout filmpje, al had het gerust nog wat erger gemogen van mij.

2*