Musikparade (1956)

Na twee keer kijken vond ik erg nog niks aan. Voor liefhebbers van oude schlagerfilms.

Nogal hetzelfde probleem wat ik heb met die (Amerikaanse) jaren '50 musicals en jaren '40 muziekfilms. En waar ga je eigenlijk voor. Voor het verhaal of de muzikale gedeelten.

Heb hem volgens mij al veel vaker gezien. Naar ik meen is dit toch wel de eerste Schlagerfilm die ik destijds, jaren '80 heb gezien. Het lijkt wel op de dag van gisteren.

Hoop flauw gedoe vaak in deze film, begrijp niet waar dat voor nodig is. Bibi Johns is knap en doet tenminste normaal. Ook diens zang-gedeelten zijn trouwens vrij goed, ook filmisch. Want zo begint de film. Das mach ich mit Musik samen met het orkest van Kurt Edelhagen. Ze speelt de orkestleider. En dat waren tot lang, inderdaad (keiharde) zakenmensen. Vroeger waren het namelijk allemaal beroepsorkesten. Je speelde zoals de baas wilde, anders vloog je er meteen uit. De duetten tussen haar en Alexander zijn ook redelijk. Verder is haar(?) hondje vrij vaak in de film te zien. Best vreemd dat het mij vroeger nooit is opgevallen, of is het misschien omdat ik er nu op let.

Alexander is minder, ook muzikaal (naast zanger, speelt hij de rol van trompettist) en Thomalla (in de rol van drummer) is ook niet best. Die twee heb ik samen nu inmiddels wat beter gezien.

De film is in zwartwit. Waarschijnlijk wisten ze ook nog niet dat het genre Schlagerfilm heel succesvol zou worden. Ik hou helemaal niet van dit soort muziek. Maar als film is het wel leuk om te zien. En vanwege Johns waarschijnlijk volgende keer weer. Het eerste gedeelte is dan ook wel redelijk, maar zodra ze op die boot zitten wordt het flauw, en aan het eind gooien ze er nog even wat meer muziek tegenaan, maar rommelig vaak van opzet deze film, die eindigt met hetzelfde nummer, als waarmee ze zijn begonnen. 2.0

De dvd maakt deel uit van Erinnerungen an Peter Alexander (3 dvd) eerder uitgebracht als Wirtschaftswunder Kino. Geen ondertitels, beeldkwaliteit goed, bij sommige muzieknummers wat slisgeluiden maar minder dan bij Wehe wenn Sie losgelassen.

Lopende bandwerk waarvan er vele zijn gemaakt. Vergelijkbaar met bijvoorbeeld Elvis Presley-films. Met niet teveel geld maar zo snel mogelijk en voor een zo groot mogelijk publiek in elkaar zetten en vervolgens cashen. 

De Alexander en Johns-fans worden goed bediend in deze film met veel muziek, zoals het hoort in een Schlagerfilm. Jammer dat Wenn Frauen schwindeln niet op dvd te krijgen is of beter meteen een dvd set met The best of Bibi Johns, want Bibi is leuk. Hoewel op tv niveau zijn alle muzieknummers vrolijk en leuk en worden op (zeer) hoogwaardig niveau gepresenteerd. En voor mij als muziekliefhebber dan ook de aanschaf de moeite waard geweest. Want op dit punt kan je de film de volgende dag alweer bekijken en daarom ook al diverse keren gezien. Verder nog wat bijkomstigheden, in het begin opstijgende/landende vliegtuigen, Filmfestspiele in Berlijn (Catherina Valente?), veel openluchtopnamen op riviercruiseboot met opnamen van het water en strand en close-ups van eenden en zwanen.

Ruth Stephan volgens mij nooit idee gehad dat die het niveau van een film naar een hoger niveau tilt en Georg Thomalla ook zelden, speelt hier (ook weer) de vriend en neemt de rol van drummer op zich net als in Wir machen Musik. De film is deels een voortzetting van de jaren '40, toen Nazis het land en ook de cultuur naar de vernieling hielpen en deels een aanloop naar Peter Alexanders later tv werk.

Het verhaal is simpel met zwakke dialogen. Bibi Johns als Greta Lund treedt voor het laatst op met haar orkest in Stockholm. Daarna gaan ze naar Berlijn. Peter (Alexander) trompettist en Tommy (Thomalla) spelen in een ander orkest in Hamburg maar willen ook bij Greta spelen. Zeggen dus hun baan op en gaan naar Berlijn. Peter is een vrouwenversierder, eerst de vriendin van zijn werkgever, op het vliegveld/in het vliegtuig naar Berlijn versiert hij opnieuw een vrouw die zijn nieuwe werkgeefster blijkt te zijn. En die is niet op zoek naar een minnaar maar naar twee nieuwe muzikanten. Maar Peter geeft niet op en Greta hapt toe maar dan verschijnt de vriendin.

Tussendoor vervelend gedoe van Alexander en Thomalla en als de liedjes op zijn stort de film in de afgrond door slapstick met 2 vechtpartijen. Het laatste muzieknummer is een medley waarin alle nummers uit de film voorbij komen en zeer goed gemaakt maar helaas ook hier en daar voorzien van flauw gedoe. Jammer dit, vrolijk is toch wat anders dan flauwe (Duitse) humor.

De film gaat meteen van start met Das mach ich mit Musik (Johns) al gauw volgt Weil du mir sympatisch bist (Alexander). Later op school Mamma-Di-Mandolin (Alexander met (de Zwitser Peter) Peterli Hinnen) op de boot Schon wieder mal ( Alexander/ Johns) Probier's mit mir (Alexander) later Heinerle (Johns) en Pocola ich weiss, was dir fehlt (Alexander) weer terug op boot Rosmarie (Alexander met Hinnen en jeugdorkest) Im Hafen uns'rer Träume (tango, Alexander/Johns) en aan het slot een lange medley.