Le Bus: Les Bleus en Grève (2026)

Goede docu als sport- en voetballiefhebber. Brengt redelijk goed de interne strubbelingen in beeld mbt het fiasco van favoriet Frankrijk op wk 2010 die toen afging als een gieter.

Maar je mist 2 zaken. Hoofdrolspeler Anelka komt niet aan het woord. En er wordt zijdelings benoemd dat het falen van het Franse team komt omdat sommige donkere spelers in opstand kwamen, aldus een deel van Franse media. Maar dit laatste is meer dan een dingetje want de Franse voetbalploeg heeft daar nog steeds last van omdat een deel van Frankrijk geen of weinig donkere spelers pruimt en deze zijn al snel de zondebok wanneer het slechter gaat.

Zo bont heeft Oranje het nooit gemaakt op een EK of WK.

Ik had er meer van verwacht gezien de ronkende aanbevelingen. Meer diepgang, meer antwoorden. Het kwam wat sensatiezoekend over zonder echt tot een analyse te komen van dit echec. Het eerste wat ik denk nadat ik deze film gezien heb: dit vraagt om een diepgaande analyse van de persoon Raymond Domenech. Wat een aparte, anti-sociale bijna lompe, recalcitrante man. Ik ging zitten met het idee van: waar twee vechten (de selectie met de bondscoach) hebben er twee schuld, maar allemachtig: wat heeft Domenech er een potje van gemaakt.Als je je afvraagt, hoe je een groep topspelers tegen je in het harnas jaagt, het jezelf onmogelijk maakt en daarmee ook elke kans op succes verprutst, hier is het antwoord. Dat antwoord kwam er dus wel, maar waarom Domenech deed wat hij deed, blijft voor mij een raadsel.

Niet zo erg inderdaad, maar wij hebben wel vaak onze eigen glazen ingegooid. In 1990 bijvoorbeeld. Schuld van Rinus Michels eigenlijk, door Leo Beenhakker aan te stellen als bondscoach ipv Johan Cruijff. En op de EK 1980 was het ook een puinhoop qua moraal in de groep en regie van de bondscoach. Daar is nog een mooie Andere Tijden Sport over gemaakt.