The Hole (2026)

Niet helemaal wat ik verwachtte, of eigenlijk nauwelijks, maar alsnog, ik heb me niet verveeld. Bij The Hole verwachtte ik toch een beetje een folk horror, understated, en ook een wat politieke film. Nu zijn er zeker wel elementen van het eerste en het laatste, maar het is toch meer een volbloed horror met een in het begin wat warrig verhaal dat langzamerhand toch wel duidelijker wordt. De politieke boodschap is beperkt; zoals de regisseur vertelde, het is verpakt in een horrorfilm omdat dat in Indonesië erg populair is, en het twijfel zaaien over de officiële uitleg over de moorden op 30 september 1965 (volgens het regime door de communisten, maar daar is lang niet iedereen even overtuigd van). én het menselijk maken van de communisten danwel corruptie tonen van de machthebbers is wel een beetje hoe ver de politiek gaat. Maar dat is verder niet de kern van de film wat mij betreft.

Uiteindelijk is het een soort van mengsel van bovenstaande politieke hints, zwarte magie, Javaanse mystiek en spokerij, en gewoon old school menselijk geweld. Maar hoewel het niet verveelt, het overtuigde me ook allemaal niet zo. Het plot was niet altijd even samenhangend al vallen sommige dingen wel wat op hun plaats later in de film, het acteerwerk werkt soms wel maar ook niet altijd, en de effecten zijn soms ook wat goedkoop. Maar alsnog, zeker niet de film die ik verwachtte en ook geen meesterwerk, maar best wel een lekker doorstomende horror waar je je prima een avondje mee kan vermaken.