Tales from Black Manor (2025)

De gehele film wordt verteld door voice overs. Ik vind dat super irritant. Na een kwartier ben ik door gaan spoelen en het blijft zo. Zo kom ik niet IN de film, kan ik me niet inleven en dan haak ik af. Misschien voor anderen, maar niet voor mij.

Eigenlijk geen idee waarom dit zoveel lage waarderingen ontvangt? Misschien is het omdat het van oorsprong een 14-delige streamingserie was. (de serie krijg hogere waarderingen) Die serie is bewerkt tot gothic-horror anthologie-film. Hoewel dit soort films sinds het begin van de horror al bestaan, zijn ze omdat wat onsamenhangend zijn, wat lastiger te slijten aan de doorsneekijker.

Deze verhaald over de familie Black wiens leven verweven is met de Dood zelf en bestrijkt de periode van de 14e eeuw tot de moderne tijd. In de 13e eeuw zag Alaistair Black de Dood als in het rood-geklede vrouw in het bos. In de 17e eeuw was er Ivy Black, die erachter kwam hoe ze voor onsterfelijkheid een pact met de Dood kon sluiten. Het ritueel is simpel: om onsterfelijkheid te verwerven, moet je doden. Suzie Black volgt hetzelfde ritueel, en degenen die na haar komen, doen hetzelfde. Totdat je bent aanbelandt in het heden...

Ander iets is dat deze overleveringen van de familie Zwart en Winter doormiddel van Asher, de bewaarder van het landhuis worden voorgelezen of verteld. Niet iedereen is ook even gecharmeerd van voiceovers. En dan is er nog dat de verhalen geen echte climax kennen. Het gaat geheel voor een beklemmende sfeer. Je weet wel zo'n groot oud landhuis midden in de middle of nowhere, mistige grond, overal kaarslicht, de vloerplanken kraken, de deuren piepen. Degene die dus van sfeervolle en duistere horror houden en het niet erg vinden dat er korte verhaaltjes worden verteld, is dit zeker de moeite waard van het te kijken.