Man Finds Tape (2025)

Not all monsters are a hoax.

They don't look like Bob Gimlin in a hairy costume. (Big Foot)

Or a toy submarine photographed in black and white.(Loch Ness)

The monsters of the 21st century feed in broad daylight.

WOW...dit was Gaaf! Het volgt de conventionele aspecten van horror-mockumentaries maar de griezelfactor gaat bij elke minuut verder omhoog. Door middel van een reality-onderzoeksprogramma volg je een zus die haar broer helpt een mysterie te ontrafelen in een klein stadje in Texas dat onder (de vloek van) iets gebukt gaat. Die broer (man) vindt dus een tape em via gevonden beelden, interviews, uitzendingen van een televisie-evangelist, sms-berichten, podcasts, YouTube-video's en telefoongesprekken wordt het mysterie verteld. Het hield me de hele tijd op het puntje van mijn stoel. Dat en een aantal behoorlijk goede horrorscènes, het zou een spoiler zijn om ze te beschrijven, maar er is genoeg bloederigs, samen met nog een andere mysterieus iets of iemand. Het verhaal ademt ook de sfeer van een Lovecraftiaanse mythologie. Wat het voor mij alleen maar beter maakte! Tjonge dat Rustic Films van Benson & Moorhead timmert aardig aan de weg met films die meer dan de moeite waard zijn om te kijken!

1) Niet verder de trap naar beneden uitpluizen. Denk richting het monster.
2) Waarom vloog de priester in brand nadat hij van de wormen was verlost.
3) Welke krachten krijgt de stranger als hij al de wormen inslikt van mensen/priester.
4) Waarom moest het kindje ter adoptie worden gesteld.
5) Is nu iedereen echt genezen en waarom. Er zaten toch nog wormen in mensen.
6) Wat stond er in het/grimoire.

Al met al leuke film om te zien, maar nauwelijks antwoorden

Man Finds Tape is found footage en een mystery-thriller. De film voldoet aan de formele conventies die een found footage-film kenmerken. Je weet wel. 'Gevonden beeldmateriaal van amteuristische makelij, onvast camerawerk, naturalistisch acteerwerk. Kortom, er is niets verrassends aan.

Man Finds Tape is geen interessante film. Eerder een doorzichtige en gemakzuchtige film. Veel beelden berusten op teveel toeval. De camera is steeds net toevallig daar waar het gebeurt. Het komt nogal gekunsteld over. Maar als je je daar enigszins overheen zet dan ontwaar je tussen die gekunsteld aandoende scènes ook een film die goede momenten heeft. De film slaagt er bijvoorbeeld prima in om op een vrij naturelle manier het surrealistische met het alledaagse te verweven.

Het verhaal is tamelijk vaag en zorgt voor een mysterieuze atmosfeer. Niet alle gebeurtenissen worden eenduidig verklaard. Sommige gebeurtenissen zijn voor meerdere uitleg vatbaar. En voilà, er is schimmigheid en mysterie. De film houdt zich met deze gimmicks tot aan het laatste halve uur redelijk staande. Daarna worden scènes uitgerekt alsof de finale anders te snel zou plaatsvinden. De spanning neemt af. In de finale keert de belangstelling gelukkig weer terug. In plaats van bombastisch te keer te gaan of de kijker te overstelpen met verrassingen, is de finale juist prettig terughoudend. Goed passend bij een film die niet eindeloos aan het verklaren is.

In Man Finds Tape worden niet alle mysteriën verklaard. Een groot raadsel blijft zelfs bewust een groot raadsel. Ook dat past bij de wat mistige toon van de film. De kijker die antwoorden verwacht zal teleurgesteld zijn. Man Finds Tape is een film die sterke beklemmende momenten heeft en is tegelijkertijd een film die bewust de vaagheid koestert en te vaak verzandt in onnodige langgerektheid. Ik had na afloop een mwah-gevoel.