Calle Malaga (2025)

De bejaarde Maria Angeles [Carmen Maura] woont nog altijd zelfstandig in haar geboortestad Tangier, gelegen aan de Straat van Gibraltar. Op aandringen van dochter Clara [Marta Etura] verhuist ze naar een seniorencentrum, zodat Clara het appartement kan verkopen. Ze krijgt al snel spijt en besluit stiekem terug te keren naar haar oude appartement. Daarbij krijgt ze hulp van Abslam [Ahmed Boulane], de man die haar meubels opkocht en met wie ze zeer goed bevriend raakt. Maura schittert als een vrouw die ontdekt dat ze op late leeftijd haar leven een nieuwe impuls kan geven zonder haar recente verleden los te laten. Touazni (Adam, Blue Caftan) toont opnieuw aan een meester te zijn in het vertellen van verhalen over bijzondere ‘gewone’ vrouwen.

Aardige film over een oudere vrouw die het er niet mee eens is als haar dochter haar huis probeert te verkopen. De film begint goed met de moeder-dochter relatie. De verdere ontwikkelingen zijn niet overal even geloofwaardig. Wel een aantal mooie momenten en ook een paar mooie beelden van Tanger en de Marokkaanse cultuur. Carmen Maura weet de film goed te dragen. Net geen 3.5 sterren.

Ik ga de film niet nog afwaarderen, maar een dag later ben ik eigenlijk wel nog iets minder enthiousiast. Voel me een beetje gefopt door deze film, die zich in het eerste half uur en het laaste kwartier toch wil voordoen als een serieus generatiedrama, maar alles daar tussenin vult met kinderachtig en ongeloofwaardig gezeur. De relatie met die opkoper vind ik niet geloofwaardig, de behandeling in dat seniorencomplex is karikaturaal en de gemakkelijke manier hoe ze in dat appartement kan blijven bivakkeren is lachwekkend.