Dreams (2025)

Een jonge, Mexicaanse balletdanser [Isaac Hernández] reist illegaal naar San Francisco om in te trekken bij de miljonairsdochter [Jessica Chastain] die zijn opleiding heeft gefinancierd. Zij verwelkomt hem niet alleen met open armen, maar wanneer blijkt dat ze niet in het openbaar handjes wil houden, komt er een voorlopig einde aan de relatie. Dat is het begin van een machtsspel tussen twee opportunisten (zij wil seks met een aantrekkelijke, jonge man; hij wil een verblijfsvergunning) zonder spanning. Ballet- en seksscènes zorgen voor hoogtepunten (!) in deze timide, pseudo-romantische nonsens.

Dromen.

Jessica Chastain zet weer eens een bijzonder sterke rol neer als de niet bepaald aimabele Jennifer McCarty, een oligarchendochter die van haar vader - rijker in geld dan in menselijke emoties - de opdracht heeft gekregen om iets van een goed doel te doen. Daar tegenover Fernando Rodriguez, een getalenteerde Mexicaanse danser die droomt van een carriere buiten Mexico, en wel een springplank kan gebruiken. Fraai gespeeld door Isaac Hernández - die behalve acteur ook echt danser is, en dat maakt de wat spaarzame scenes waarin hij dat mag laten zien prettig geloofwaardig. Samen maken ze een erg fraai stel, de talrijke erotische scenes doen niet precies pijn aan mijn ogen.

Maar vanzelf zoekt regisseur Franco meer dan wat fraaie plaatjes van een stel vozende blote mensen. Stap voor stap legt hij de onderliggende motieven en persoonlijkheden bloot, en daar komt toch bepaald een minder fraai beeld uit. Meesterlijk gedoseerd komt stukje bij beetje de facade te vallen die verhult wat de American Dream in het echt inhoudt, waar de liefde tussen weldoenster en ontvanger echt uit bestaat. Ontluisterend, maar zeer sterk verteld en gespeeld.