Peter Hujar’s Day (2025)

Voor een boek voert Linda Rosenkrantz [Rebecca Hall] gesprekken met mensen uit haar vriendencirkel van New Yorkse kunstenaars en intellectuelen. Onderwerp van gesprek: het verloop van de afgelopen dag. Op 19 december is het de beurt aan de 40-jarige fotograaf Peter Hujar [Ben Whishaw]. De audio-opnames gingen verloren, dus Sachs gebruikte Rosenkrantz’ transcriptie daarvan voor dit statisch gefilmde schoolvoorbeeld van beelden van pratende hoofden. Als toneelstuk is dit hooguit aardig voor oudere New Yorkers en/of kenners van de New Yorkse kunstwereld van die tijd. Als film is het, ondanks het talent van Whishaw en Hall, een kansloze onderneming.

Een onlangs ontdekte transcriptie van een interview tussen de fotograaf Peter Hujar en en Linda Rosenkrantz dat op 18 december 1974 plaatsvond, was reden voor Ira Sachs om van de urenlange interviewsessie een film van 76 minuten te maken. De film belooft een inkijk in de New Yorkse kunstscene van die dagen en een inkijk in de persoonlijke frustraties en openbaringen die het leven van een kunstenaar kenmerken. Het klinkt beter dan het is.

In de film spelen Ben Wishaw en Rebecca Hall respectievelijk de fotograaf en de interviewer. In het interview vertelt fotograaf Hujar minutieus over zijn invulling van de dag ervoor. Het interview was bedoeld als onderdeel van een project van schrijfster Rosenkrantz die het plan had opgevat een boek samen te stellen met verslagen van een dag uit het leven van beroemde kunstzinnige tijdgenoten. Een project dat overigens nooit is afgerond.

Als je de film hebt bekeken is het niet moeilijk om te raden waarom het project werd gestaakt. Behalve een paar aardige anekdotes bevat de film geen bijzondere gebeurtenissen. Je zou bijna zeggen dat het jammer is dat de transcriptie van het interview onlangs is opgedoken. Het interview staat bepaald niet bol van inzichten in creatieve processen en boort ook op sociaal of politiek niveau geen relevante zaken aan. De film is vooral de weergave van alledaags gekeuvel.

Dat gekeuvel is dan wel tamelijk inhoudsloos maar is in eerste instantie niet vervelend om te ondergaan. Het acteerwerk is van grote klasse en maakt de personages interessanter dan ze in werkelijkheid zijn. Die illusie stopt trouwens abrupt als Hujar voor de zoveelste keer verklaart hoe moe hij die dag wel niet was. Het is een welkome wake-upcall die je doet beseffen dat het interview totaal niet interessant is.

De film speelt zich in zijn geheel af in het appartement van Peter Hujar en heeft veel weg van een toneelstuk. Een saai toneelstuk dat twee personages laat zien die een gesprek voeren. Het acteerwerk van Hall en Wishaw is erg goed. Een fantastische masterclass. Des te jammer dat de twee personages verstoken blijven van interessante dialogen die een tijdsbeeld tot leven hadden kunnen brengen. Peter Hujar’s Day is stilistisch niet erg interessant, ontbeert verteltechnische substantie en bevat goed acteerwerk. Peter Hujar’s Day biedt niet veel om enthousiast over te zijn.