I Am the River, the River Is Me (2024)

Vanaf 23 mei 2024 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Ingetogen documentaire die wat schaaft langs de culturen van de Maori, en ook de Australische Aboriginals, maar eigenlijk een wereldwijd verhaal vertelt. Het is ook niet voor niets dat er een mondiale groep mensen aan de kanotocht meedoet.

Wel valt het me moeilijk te onderscheiden waar het begrip "cultuur" en "folklore" elkaar ontlopen (wij zijn moderne Maori, wij hebben buitenboordmotoren, een Yamaha en een Suzuki...).

Ook het overduidelijk afzetten tegen de westerse blanke mens (wat ik op zich wel kan begrijpen) staat me in deze docu wat tegen. Meerdere malen onderscheid maken tussen blackfella en whitefella, en af en toe gewoon alle ellende in de wereld van hen toeschrijven aan de kolonisten, maar dan, nogmaals, wel trots met hun buitenboordmotortjes pronken. Er schuurt iets naast het schaven.

Maar dat kan ik niet bepalen na het zien van deze docu, dan moet ik echt zelf die kant op gaan om het te ontdekken.

En dat ga ik niet doen.

De Whanganui River stroomt door het noordelijke deel van Nieuw-Zeeland en is, na decennialang onderhandelen, erkend als rechtspersoon en wordt sindsdien beheerd door de inheemse bewoners, die een diepe spirituele verbinding hebben met de rivier en al het fysieke en metafysieke dat er aan verbonden is. Ned Tapa is een van de “tijdelijke beheerders” van het natuurgebied en neemt enkele vrienden en internationale groep van activisten en filmmakers mee op een vijfdaagse boottocht over de rivier. Toont aan hoe de mens in harmonie met de natuur kan (en zou moeten) leven en zit vol prachtige beelden, voorzien van een soundtrack waarbij je helemaal tot rust komt. Maar wat het meest opvalt, is het positieve effect dat de reis en de omgeving heeft op de deelnemers. Een zachtaardige, maar zeer effectieve oproep aan mensen over de hele wereld om op te komen voor datgene waar we echt niet zonder kunnen.

Bijzonder rommelige docu die weliswaar een zeer bijzonder onderwerp aankaart, maar dat niet echt op een treffende manier doet. Hier kan een veel krachtiger document van gemaakt worden, wat de boodschap die deze film inspireerde ook daadwerkelijk bij een breder publiek zou brengen. Helaas slaat deze docu op dat gebied voor mij de plank goed mis, en is het ondanks de mooie beelden een vrij saaie zit.