Night of the Missing (2023)

Meevaller.

Vrijwel elk jaar komt er wel een nieuwe kersthorroranthologiefilm uit, met 2023 die wordt voorzien van Night of the Missing. Dit keer worden er vier verschillende segmenten verwerkt die met een tussensegment aan elkaar worden verbonden. Aangezien een beperkt aantal regisseurs aan de film hebben gewerkt hoef je geen enorm wisselende kwaliteit te verwachten.

Night of the Missing (2,5*). Ondanks dat het segment dat alles aan elkaar praat leuk is verzonnen, is het de uiteindelijke ontknoping die roet in het eten gooit. Er wordt degelijk geacteerd, op cinematografisch vlak doet de film wonderen en er hangt een zekere dreigende sfeer. Omdat dit stuk echter met enige regelmaat wordt onderbroken is er voor de kijker een lange tijd niet veel meer aan de hand dan een gesprek tussen agent en vreemdeling, maar de opbouw mag er wezen.

We All Scream (3,0*). Het kortste segment van de gehele film. In principe ook niet veel meer dan een snelle showcase tussen een kind en creep. In dat opzicht is het een verademing vergeleken met de langere, overige segmenten. Niet eentje met een opzienbarende inhoud echter en met name de uitwerking van de bedreiging had iets spannender gemogen, maar al bij al staat het een voldoende niet in de weg. Laat je niet misleiden door deze korte duur, aangezien de overige stukjes een aanzienlijk stuk meer te vertellen hebben.

Nite Flirt (3,0*). Je moet een beetje fanaat zijn van de vreemdere varianten op horror, maar als je daar mee kan leven is een segment als Nite Flirt goed te doen. Gigi Gustin vertolkt de hoofdrol en schreef onder andere ook mee aan het filmpje, waardoor het niet vreemd is dat ze bovengemiddeld degelijk acteert. Het zijn niet de meest makkelijke rollen, maar ze doet het met verve. Een leuke bijrol overigens van Bill Moseley, die zijn stem hiervoor uitleende. Het einde is wat abrupt en de escalatie van korte duur, maar het entertainmentgehalte ligt optimaal hoog.

Miniature (2,0*). Wederom een wat korter segment en eentje die zichzelf niet volledig in de kaarten laat kijken. Het is redelijk duidelijk waar de makers met het verhaal heen willen, maar de ultieme suggestie wordt min of meer overgelaten aan de kijker. Miniature wordt gepresenteerd als een soort flashback, waardoor het ontdaan is van enige spanning of sfeer. Erg jammer, want het conceptuele vlak biedt een breed scala aan ideeën. Vrijwel elk vlak schiet net wat tekort om een relatief krankzinnig gebeuren als deze eer aan te doen. Vanaf hier was het me overigens duidelijk dat de film lak heeft aan enige vorm van realisme.

You Promised (2,5*). Tussen alle andere segmenten is You Promised diegene met de meeste dramatiek. De film profiteert van een zwaar beladen opening en dat is opvallend, want het overige gedeelte van YP is een wat klassiekere spookhuisvariant zonder verrassingen. De wending is uiterst voorspelbaar en de horroruitwerking laat te wensen over, maar de acteerprestaties zijn overtuigend en de opmaak is dat ook. Niet de knaller waar een film als deze profijt bij heeft, maar het doet weinig onder aan de andere segmenten.

Gemiddeld komt dat neer op een 2,60*, afgerond naar een 2,5*. Het is van wat ik tot nu toe binnen de anthologiebusiness heb gezien één van de meest consistente en lineaire films, maar dat is ook niet moeilijk als je regisseurs inzet voor meerdere segmenten. De kijker zal genoeg genot halen uit diverse stukjes die individueel genoeg kwaliteit dragen, maar een echt hoogstaand gebeuren blijft spijtig genoeg uit.

Goedkope waardeloze rommel.