Ramona (2022)

Een romantische komedie waarin veel wordt gepraat. Gefilmd in zwart-wit laat regisseur en schrijver Andrea Bagney een liefdesgeschiedenis passeren die berust op toevalligheden. Het verhaal is lichtvoetig van toon en zet de titulaire vrouw centraal die stevig in het leven staat maar door een toevallige ontmoeting met een man twijfel krijgt over de stevigheid van haar bestaan. Ramona is een aardige film maar mist ondanks het vele gebabbel af en toe wat realiteitszin en heeft bovendien niet veel diepgang.

De twijfel loopt niet parallel met hoofdbrekens en gevoelens van zwaarmoedigheid of angst. De existentiële vragen die Ramona zichzelf stelt gaan gepaard met een lichtvoetigheid die geen gelijke tred houdt met de realiteit. Een beetje meer diepgang en zeker wat meer ernst had de conflictsituatie met het eigen ego en met het ego van de naasten goed gedaan. De manier waarop de conflicten (als je daar al van kunt spreken) in de film worden gehanteerd, gebeurt wel erg nonchalant en gemakkelijk.

De zwart-wit modus wordt verlaten als Ramona die een beginnend actrice is, een screentest doet of een filmopname maakt. In die scènes gaat de film meteen goed los. Felle kleuren maken duidelijk dat Ramona op die momenten dicht bij haar ware aard is, vermoed ik. Een kleurrijk persoon die haar kleur alleen voor de camera kan bekennen. Zoiets zal het zijn. Het zijn vermakelijke intermezzo’s die erg contrasteren met de kleurloze rest van de film, waarin Ramona schijnbare moeite heeft om kleur te bekennen. Leuk gedaan.

De dialogen zijn op zich vemakelijk genoeg. Ze zijn vaak conflictueus, gaan gepaard met woordgrappen en schieten van het ene onderwerp naar het andere. Ook het camerawerk bevalt. De liefde van de maakster voor de stad Madrid is onmiskenbaar. In prachtige sfeervolle beelden worden mooie hoekjes en gebouwen van de stad gevangen. Ze zijn erg fraai ingebed in de film.

Ramona is een aardige film. Charmant, beetje grappig en een leuke hoofdrol van Lourdes Hernández. Inhoudelijk niet altijd even pakkend en soms wat zoetjes. Het had van mij wel iets spicier en confronterender gemogen. Al met al, geen slecht speelfilmdebuut van Andrea Bagney.