Pollen (2023)

De getalenteerde junior analiste Hera begint aan haar eerste baan. Op kantoor wordt ze omringd door collega's die egocentrische pestkoppen. Ze date met haar leidinggevende maar deze maakt echter misbruik van haar kwetsbaarheid en misbruikt haar seksueel. Doordat ze zich buitengesloten voelt gaat ze zich hechten aan een pot met een plant. Yup....dit is er weer één; een drama-film die Horror gebruikt als metafoor! Dus Hera begint een boomvormig monster te zien als manifestatie voor haar trauma. De ontwikkeling is vrij traag, het pesten op kantoor is iets te vergezocht en de enige goede waarde is de prima uitvoering van Ava Rose Kinard die Hera speelt. Oh en ik weet ook niet wat de openingsscène waarin een vrouw die zelfmoord heeft gepleegd, te maken had met de film..? Dit is dus een drama met enkele duistere elementen als metafoor en voor mij hebben al deze films waarvan de afgelopen jaren wordt gezegd dat ze "Psychologische Horror" zijn, niets meer te maken met het Horrorgenre. Dit soort films zijn niet bepaald mijn ding, maar het is ook niet heel verschrikkelijk.

Boeiende film dankzij de interessante onderwerpen en omgevingen, ook al is de essentie van het verhaal snel weggegeven. Van de horror moet regisseur D.W. Medoff het bovendien ook zeker niet hebben, want praktisch geweld is er niet en spanning wordt evenzeer nergens opgewekt; enkel een mate van negatief escalerende psychologie is nog te merken. Het is vooral de one-manshow van Ava Rose Kinard, die overtuigend in de rol kruipt van een onzekere jonge vrouw die er graag bij wil horen in een formele omgeving. De escalerende taferelen op dit werk vermaken met gemak en Medoff zorgt voor een aantal creatieve wendingen, maar de kale visuele invulling en de weinig innemende griezelinslagen laten te wensen over. Niettemin een grote meevaller afgaande op de gemiddelde scores.