8 Found Dead (2022)

In de onzalige situatie dat je je vakantiehuis wegens een administratieve fout moet delen met een koppel dat zegt ook recht te hebben op het verblijf, zijn een aantal opties voorhanden. In zo’n scenario kan de film op zoek gaan naar contrasten waaruit leuke komedie of harde actie kan worden gepeuterd. Een film kan ook op zoek gaan naar overeenkomsten en vervolgen de weg van de romantiek volgen. Hoe dan ook. Ongemak is er altijd in zo’n situatie. In 8 Found Dead is ook sprake van ongemak en die uit zich uiteraard op horrorachtige wijze.

Waar andere films het ongemak nog even koesteren alvorens het te exploiteren, doet deze film dat niet. Over de voornemens van de ongewenste gasten bestaat bijna vanaf de aftrap van de film geen enkele twijfel. De onechte huurders vergaan van de moordlust en demonstreren dat met graagte. De titel van de film maakt trouwens geen enkel geheim van de moordlust. De aanzet tot de kills zijn bijzonder leuk. De moorden vallen wat tegen. De uitwerking is veilig. Er valt eigenlijk maar weinig horrorwaardigs te zien.

De film hecht meer waarde aan het verhaal eromheen. In drie verhaallijnen volgen we drie paartjes die gezamenlijk een vakantiehuis hebben gehuurd en allemaal op verschillende tijden bij het huisje arriveren. Elk paartje heeft zijn eigen ontmoeting en voortzetting met de ongenode gasten. De insteek wekt dynamiek op en geeft de film vaart. Een diepgaander motivering voor de gekozen vertelstructuur kon ik niet ontdekken. De film is niet heel spannend maar kijkt door de overtrokken portrettering van de personages en de overtrokken situatieschets lekker weg. Voor mij een geslaagde home invasion met een brokje humor die in de uitwerking best bruter had mogen zijn.

Regisseur Travis Greene experimenteert met chronologie door drie verschillende tijdlijnen door elkaar heen te husselen. Het zorgt echter vooral voor een gevoel van willekeur en een weinig gecontroleerde aanpak. 8 Found Dead wil namelijk nergens echt spannend worden en geeft een boel van de uitkomsten veel te vroeg weg, waardoor er voor de kijker weinig puzzelwerk over is. De finale schroeft het tempo op en het acteerwerk kan ermee door, maar een kwalitatieve impressie maakt dit geheel geenszins. Op het vlak van bloedvergieten daarnaast te braaf voor een blijvende indruk.

Brol!