The Camino Voyage (2018)

Ik vind het heel mooi om te zien hoe een aantal gedreven mannen op leeftijd deze bijzondere tocht weten te maken. Dit keer geen documentaire over hoe moeilijk de deelnemers het hebben en hoe zwaar het is om te doen wat ze doen maar een beeld van een groep heren die een doel heeft en niet klaagt of piept maar doet wat ze kunnen om hun doel te bereiken. Ik heb er respect voor.

Gezien naar aanleiding van het tragische overlijden van Glen Hansard.

Het verhaal is bijzonder - van de orde 'hoe haal je het toch in je harses'. Ergens een tikje jammer dat er toch ietwat van een gezond verstand in langskomt en de mannen een doorsteekje doen, hoewel dat ook wel weer mooie ontmoetingen oplevert. Toch vond ik de documentaire in de eerste helft wat weinig meeslepend, wat doelloos. Dat lijkt dan eerst iets te veranderen als Hansard het overneemt van een van de originele vier, al iets van een uur in - meer focus in de beelden, meer een idee bij waar het eigenlijk over moet gaan misschien, hoewel ook veel meer een (gaap!) traditionele documentaire.

Maar dan komt de ontknoping van het verhaal, en dat bevestigt voor mij volledig hoe Hansard zijn eerdere films zo bijzonder wist te maken. Ik ga het niet verklappen of voorzeggen, kijk zelf maar. En dan daarna nog, dan komt het einde nog, de nasleep.

Altijd moeilijk om zoiets af te lezen van een paar optredens in een film, maar Glen Hansard is altijd op me overgekomen als iemand die vooral precies zichzelf is - en daarmee wellicht een persoon die me in het echt niet zo goed zou liggen. Maar de films waar hij in speelt, of waar hij aan de muziek of het verhaal gewerkt heeft zijn zonder uitzondering prima en meer dan dat, en met dank aan zijn dragende rollen daarin. En dat is misschien gewoon wel de andere kant van diezelfde medaille.

RIP, en sterkte aan zijn vrouw en vooral ook indachtig zijn nog jonge zoontje.