Sakurada Risetto Zenpen (2017)

Pionnetjes.

Misschien is het toeval, maar ik heb de laatste week al opvallend veel films gezien waarin het plot onnodig complexe vormen aanneemt. Ook deze film heeft er absoluut van, waardoor het na een tijdje wat begon te vervelen. Samen met het nogal ridicule uitgangspunt geen beste combinatie.

Op zich is het idee anders wel leuk. Een dorpje waar mensen met speciale krachten leven, die samenwerken om de wereld daar een fijnere plaats te maken. Maar achter dat simpele gegeven steekt een uitgekiend plot dat helemaal ontrafeld moet worden. Aangezien alles op een zeer expliciete manier in elkaar past, zit er voor deze film ook weinig anders op dan plotpunt voor plotpunt volledig uit de doeken te doen.

En die plotpunten zijn op zichzelf redelijk ongeloofwaardig, om maar te zwijgen van de manier waarop ze in elkaar passen. Hoeft niet erg te zijn, als de film zelf zich daar bij zou willen neerleggen, maar dat was blijkbaar geen optie. Het wordt best serieus gebracht, waardoor het toch vooral weer verhaaltjes kijken is.

Nochthans wordt er visueel wel het één en ander gepoogd. Niet met héél veel stijlvastheid of overtuiging in eigen kunnen, maar af en toe ziet het er best sfeervol en aangenaam uit. Maar veel ruimte krijgt de film niet om daarop te teren, dus erg veel baat het jammer genoeg ook niet.

Er is ook al een tweede deel, maar ik denk dat ik daar even mee wacht. Dit soort films doen er zichzelf echt geen dienst mee het nodeloos complex en serieus te maken, het resultaat is dan ook niet zo heel geweldig. Ondanks dat zitten er wel veel interessante ideetjes in, maar als geheel redt het dat niet.

2.5*