Die Dunkle Seite des Mondes (2015)

Een film die baadt in een duistere en mysterieuze sfeer. Een sfeer die veroorzaakt wordt door de psychedelische uitvoering van de cinematografie en door de stemmige klassieke muziek met vooral veel vioolklanken. Het zijn meteen de enige onderdelen uit de film die deugen. Verder is het niet veel.

Het verhaal bevat veel onwaarschijnlijkheden. Met veel toeval en veel vaagheid wordt gepoogd het verhaal rond te breien en open eindjes sluitend te maken. En tja, daarin wil ik best even meegaan, maar na verloop van tijd verdwijnt de goodwill om met al die kunstmatig aanvoelende ingrepen van de film een constructieve en prettige beleving te (willen) maken. Daarvoor vreten al die toevalligheden eigenlijk net iets te ver in op mijn inlevingsvermogen en is het te hard werken om nog enig plezier uit het getoonde te putten. De pogingen zijn zo goed als vruchteloos.

Behalve met toevalligheden, kampt het verhaal ook met voorspelbaarheid. Het is een film zonder verheugende en verrassende twists. Het mysterieuze uiterlijk van deze thriller wordt niet vertaald naar het innerlijke. De intriges zijn niet erg spannend of opwindend uitgewerkt en hebben amper mysterieuze lading. Het is simpelweg slechts de sfeer die mysterieus is. En daar moet je het mee doen. Een intrigerende vertelling ontbreekt.

De personages zijn tamelijk vlak en oninteressant. Ze dragen geen gevoel of beleving uit. Ze zijn niet met veel diepte en ronding uitgewerkt. Ze zijn gewoon op eendimensionaal niveau aanwezig en bewegen aldus. Ze zijn daarenboven ook nog eens verschrikkelijk zelfingenomen en bovenal erg saai.

Nee, het was allemaal niet heel prettig.