La Vendedora de Rosas (1998)

Vreemd dat deze nog niet was toegevoegd. Indertijd toch een bescheiden culthitje in Cannes, al is het maar omdat minstens de helft van de castleden, bestaande uit echte straatkinderen, een paar maanden na de release al waren omgekomen door bendegeweld. In ieder geval een heel ambigue film (schrijnend, bruisend en lyrisch) die veel indruk op mij gemaakt heeft. Het tragische slot van een lijmsnuivend personage op zoek naar verlossing in een zee van kerstdrukte en vuurwerk, is er één dat ik niet snel zal kunnen vergeten.

Een beetje gemengde gevoelens bij deze schrijnend rauwe film. De eerste helft is interessant terwijl je ziet hoe het verhaal zich ontpopt, maar het tweede gedeelte is helaas meer van hetzelfde. Filmisch slaat het door met de dialogen die eveneens regelmatig in herhaling vallen, daardoor valt het matige acteerwerk van de (echte) straatkinderen op. Dat is te verwachten met amateuracteurs, maar daar heb je een regisseur voor die de take over laat doen e.d., en dat mis ik hier. Wie Spaans beheerst zal bij deze film toch naar de ondertiteling moeten grijpen, door de straattaal en de slechte articulatie is het vrijwel niet mogelijk om de dialogen te volgen.

Met de verwijzing naar het boek The Little Match Girl lijkt de regie te zeggen dat er in 150 jaar niets is veranderd. Aardig als aanklacht, maar tegelijk toont het ook de zwakte van de film. Zeker in vergelijking met de docu Born into Brothels (2004), waar de producers daadwerkelijk geprobeerd hebben om (met een beperkt succes) de kinderen uit hun schrijnende situatie te halen. Als je leest dat veel van de jonge spelers na het maken van deze film zijn omgekomen dan is dat nogal zuur. Is dit dan een sociale aanklacht, of is het opportunistisch (leed)vermaak... Ik vermoed dat het ergens tussenin zit. 3*

De Chileense film Valparaíso Mi Amor (1969) sprak me persoonlijk meer aan, ook gespeeld door amateurs (o.a. door weeskinderen), maar met veel betere acteerwerk en cinematografisch ook stukken sterker.