Harcheck Mi Headro (2014)

Een warrige film over een controversieel onderwerp: een vader en een dochter wonen samen en hebben een seksuele relatie. Maar de vader houdt er ook een vriendin op na en de dochter lijdt aan eetstoornissen, snijdt zichzelf en heeft een zelfbeeld van nul komma nul. Dan zit er toch iets goed fout. Is de vader de onverantwoordelijke schoft en de vrouw het slachtoffer? Of zit het toch anders. Op zich een prima onderwerp en moedig om daar een film over te maken. Maar vervolgens gaat zo ongeveer alles fout.

Ik heb er afwisselend met mededogen en afgrijzen naar zitten kijken. De film wordt hier goed beoordeeld. Helaas vertelt niemand waarom. Wat mij stoorde was dat we niets te weten komen over de achtergrond van de vader en de dochter. Wie zijn ze? Waarom leiden ze dit leven. Waarom doen ze elkaar dit aan? Met die vragen kan ik nog wel leven, met de diverse stijlbreuken in de film niet. De vrouw blijkt zwanger, of denkt dat te zijn. Ze baart een kind. Iedereen is gelukkig. In de volgende beelden is dat kind ineens een kleuter. Oké, moet kunnen. Maar dan blijkt het een fantasie/droombeeld van de dochter. In de werkelijkheid vlucht ze naar een vriendin en belandt in het ziekenhuis. Einde film. Mag ik het einde kennelijk zelf invullen. Hou ik niet van.

Er zijn opvallend veel Israëlische films over incest. Zou er zo een paar kunnen noemen. Hoe zou dat komen?

Het is maar film, maar dan wel een onaangename film over een jonge vrouw met een seksueel vadercomplex. Er worden nogal wat onderwerpen aangeroerd zoals incest, vraatzucht, zelfverminking en groepseks, zonder dat er enige verklaring wordt gegeven voor het abjecte gedrag. Ondanks de pittige thema’s saai en vervelend. De beide protagonisten spreken ook niet erg tot de verbeelding. Mijn derde, erg teleurstellende film van Keren Yedaya. Stukken minder dan de twee voorgangers: Or (2004) en Jaffa (2009).