Spun (2002)

De film is op zich wel vermakelijk. Inhoudelijk stelt het allemaal niet veel voor en dat hoeft ook niet. De bizarre persoonlijkheden en het drugsgebruik gaan goed samen.

Ik had alleen andere humor verwacht: zwarte, droge, misschien zelfs absurde humor. De humor die echter in deze film aanwezig is zou ik zelf eerder als flauw, plat en simpel typeren. Voorbeelden: de gast met pukkels, het groene hondje en de twee kassieres.

Vervelende film die nergens op slaat. Normaal kan ik me wel bekoren met zulke films, maar deze probeerde echt bedoeld grappig te zijn waardoor de zg. grappen bijna allemaal in het water vielen.
Door het matige acteerwerk werd alle spontaniteit uit de scenes gehaald, vooral Mena Suvari zat totaal niet op d'r plek en acteerde alsof het een theaterstuk betrof. Alleen Mickey Rourke gaf er nog een toffe twist aan.

Het verhaal (hoewel op zich ondergeschikt aan de rest) ging nergens over, de humor was ver te zoeken (te flauw, te simpel), het acteerwerk dus niet lekker, de tekenfilm stukjes en versnelde stukjes pasten totaal niet in de film en maakte van alles één grote gimmick.
Dan heb ik liever het gedramatiseerde en surrealistisch van Trainspotting, al mag je deze film daar in wezen absoluut niet meer vergelijken, dat zou een grove belediging zijn.

Voor de paar keertjes dat de film toch nog iets goeds vertoonde 2 sterren.

Heerlijk trippy filmpje.

Camerawerk en montage staan goed in lijn van het onderwerp en helpen mee met de vlotheid. Fijn uitgewerkt, een wat vreemd, maar fijn groeps-sfeertje en bij vlagen, wat zeg ik bijna de hele tijd vrij komisch.

Cast volstaat zeker, vooral Brittany Murphy was een geweldige actrice, en bewees dat in deze film ook.


helemaal mee eens. en wat een lichaam ook he

Dat ook inderdaad

Ik hou wel van dit soort films beetje drugs gebruiken en totaal geen verhaal:P! alleen ik vond hem snel saai worden, begin was leuk daarna werd het snel minder

Hmmz beetje vaag zooitje allemaal.. Na Requiem (nog steeds met de vraag hoe je dat uitspreekt: rie of rek-ium) for a Dream is alles wat ik gezien heb qua genre middelmaat;) Die Jason is wel zo'n iemand die in eerste instantie niet opvalt, maar best 'n mooie man eigenlijk is. Murphy is de enige wiens leven de goede kant op gaat in de film dan.. She died hard. and datte is f'kin life. AARGh

drugy filmpje ...met als drugs speed!
moet ook niet altijd heroine of coke zijn maakt de film dan ook direct pak 'zwaarder'...
het paranoïde worden van die gast was echt grappig
verhaal filterdun maar dat hoeft ook niet in dit soort films.
enja..dan doet Brittany Murphy nog eens mee, in een uitstekende rol !

ideaal drugs filmpje ... als je er voor open staat

Nogmaals, als je Eric Roberts een vertrouwde figuur vindt aan het eind, dan ben je pas een ziek individu. Wat een geniale rol en hoe kort.. laat zich vergelijken met de rol van Pitt in True Romance of in 12 Monkeys.

Een vreemde dosis aan opvallende karakters die je niet al te sirieus mag nemen. De flitsende montage in combinatie met terugkomende animaties zorgen ervoor dat je betrokken blijft in een racebaan terwijl de cocaïne je strak genoeg houd om alle zorgen te vergeten en jezelf een opperbaas te voelen. Rourke is een geschikte kandidaat om de rol van Cook te vertolken en zijn vrouw is een bijzonder type met al haar heftige emoties. Er komen vooral situaties voorbij die niet direct noodzakelijk zijn maar welke je in zekere zin niet elke dag tegenkomt. Maar omdat het zo nonchalant blijft zonder diepe betekenis kon ik de muziekkeuze niet altijd begrijpen, dit was op bepaalde momenten iets te sirieus en dramatisch en waarschijnlijk wilde ze met de relatie van Ross een soort van bekende band met de kijker creeëren om wat meer indruk te kunnen maken met alle gebeurtenissen. Toch is dit nou eenmaal geen tragische verslaving, eerder juist een geslaagde vakantie met wat obstakels.

Een te actieve zwarte komedie (over de top) over enkele dagen uit het leven van junks, drugdealers en producenten van drugs. Echter het verhaal is vederlicht en oppervlakkig, er is nauwelijks sprake van een plot en de dialogen zijn nietszeggend. De regisseur mikt op de visuele kant: de filmshots zijn kort, heftig en gemixed met animatie en de, door de cast slecht gespeelde, stereoptype personages moeten een menselijk gezicht krijgen. Een uitzondering is Mickey Rourke: getekend door eigen gebruik, speelt hij uitermate sterk (door hem is de film het aanzien waard). De productie lijkt qua stijl op "Requiem for a Dream", (alleen deze laatste is krachtiger en veel beter) alhoewel "Spun" meer op de lach mikt.