Human Traffic (1999)

Op de valreep, voor de millenniumwisseling, nog een échte 90s film. De visuele stijl is speciaal, snel, maar wel op en top 90s, misschien op een bepaalde manier gedateerd, je moet er in ieder geval van houden en dat doe ik.

Het concept vind ik prachtig, een weekend van een stel feestende 20jarigen die verder ook niks hebben en niets willen hebben. Leven om te feesten en feesten om te leven. Wel merk je ook een bepaalde negatieve vibe, een soort melancholie naar de old skool rave van begin jaren negentig. Daardoor geeft de film ook wel een uitzichtloos beeld.

Vooral genoten van de scenes in de platenzaak met die Koop in z'n 'junglist' shirt.

Geinig soort voorloper van Project X maar dan veel te braaf. Vond de musical-achtige benadering leuk, de feestjes leuk en 't was vrij herkenbaar. Maar over het algemeen beetje te soft, 3*/3,5*

Erg fijne Britse party hardy film dat weer erg gelikt, hip en kleurrijk geschoten is. Dit lijkt ook een beetje op Naar de Klote. Maargoed, verder gaat dit eigenlijk alleen over een groepje losgeslagen jongeren uit Cardiff die maar een saaie baan hebben en we nu een kijkje mogen nemen wat ze in een weekend doen. Waar de aaneenschakeling aan snuiven, slikken, technomuziek en platte humor de hoofdrol speelt. Ook leuk is vooral die fantasiescenes waarbij (ik weet niet meer wie) dan inbeeld hoe het zou zijn als de tent/plek/situatie waarin hij zit veranderd in een musical. En ja... verder zit er weinig verhaal in maar dat hoeft ook niet. De humor en de feestelijkse sfeer houd jou aandacht erbij.

Helemaal geen verkeerde film en zeker niet als je der een stick bij rookt. De acteerwerk is ook best realistisch, mede dankzij het feit dat dit gewoon een blik in het leven, de typische Britse humor en onhandigheid is subliem en de ruime aanbod aan technomuziek (bv Orbital, Fat Boy Slim, Underworld, Primal Scream) maakt het plaatje compleet. Fijne film!

3,5*

typische niksomhetlijffilmpje, waarin het verhaal eigenlijk op veel momenten stilstaat en het puur gaat om het beeld geven van een situatie cq een leuke scene schieten. de beeldvorming van de karakters zeggen soms erg weinig (de jungle- en scratchscene van Koop), maar zijn wel weer geinig om te zien.
en daar moet de film het voornamelijk om hebben: het is allemaal geinig om te zien. ik kreeg tijdens het zien van de film verschrikkelijk veel zin om XTC te gaan slikken, maar ook een beetje triestig omdat ik niet zo'n gezellige vriendengroep heb: kortom, met de beeldvorming en sfeercreëren zit het wel goed! de 'uitgesproken' gedachten werken ook prima. de soundtrack was ook een feest van herkenning. tuurlijk heeft het de feeling van Trainspotting, maar is uiteraard verder niet te vergelijken.
eigenlijk stel de film allemaal niet zoveel voor (weinig verhaal en datgene wat er is, is voorspelbaar: de platonische vriendschap wordt romance), maar het is erg vermakelijk om naar te kijken en als je het puur beschouwd als komedie is daar niks mis mee.

“The weekend has landed, all that exists now is clubs, drugs, pubs and parties” aldus Jip in deze geslaagde film over een vriendenclubje dat we volgen tijdens een 48 uurs-Odyssee door Cardiff.

Film biedt een origineel inkijkje in de club/party-scene met behulp van wat vervreemdende elementen, kleurrijke personages en goede teksten en dialogen. Eervolle vermelding voor de geweldige soundtrack die terug doet verlangen naar de (late) jaren ’90.

Leuke cameo van een bijna onherkenbare Carl Cox trouwens, als clubeigenaar van Asylum.

Aanrader, 3.5*.

Verzameling onbenullen die elkaar de loef afsteken in plat gedrag en daar trots op zijn. Gênant om naar te kijken.

Over partying in de jaren 90. De film volgt een groepje vrienden in het uitgaansleven van Cardiff. Seks, alcohol, drugs en veel muziek. Een film ook met veel leuke surrealistische droomsequenties. Sommige als gevolg van drugsgebruik. Andere als gevolg van bizarre, komische en merkwaardige fantasieën die zich vooral in het hoofd van protagonist Jip afspelen. Behalve dat deze intermezzo’s gewoon grappig zijn, houden ze eveneens de vaart in de film want ze verschijnen met een hoge frequentie.

Een kritische blik op de partycultuur kan de film niet worden ontzegd. De film laat de partyscene zowel als dynamisch, aantrekkelijk en heerlijk losbandig als benauwend en leeg zien. Neem de drugs. Hoewel de film drugsgebruik als onderdeel van het partying laat zien en het in eerste instantie zo lijkt alsof drugsgebruik wordt verheerlijkt, is dat niet het geval. De film voert herhaaldelijk figuren ten tonele die worden neergezet als meelijwekkend of irritant als gevolg van hun gebruik. Zelfs in het groepje vrienden waarvan de leden in eerste instantie als sympathiek worden neergezet, ontwaren we deze tendens.

Human Traffic is entertaining maar biedt de kijker geen hoogwaardig verhaal. De film volgt in een verzameling scènes het groepje vrienden in diverse stadia van de avond en nacht en in diverse stadia van bedwelming. De omlijsting van het nachtleven met kroegen, clubs en muziek is enerverend en voorziet de blik op de uitgaanscultuur van een realistische basis. De dialogen zijn geestig. Bijzonder krachtig is de muziek. En als gezegd zijn de surrealistische intermezzo’s bijzonder aangenaam. Human Traffic is een erg leuke filmbeleving.

Human Traffic was de eerste film van regisseur en schrijver Justin Kerrigan. Daarna bleef het lang stil en maakte hij alleen in 2008 nog een film. Human Traffic 2 is aangekondigd. Kerrigan is er wederom de regisseur en de schrijver van. Ik ben altijd huiverig voor een vervolgfilm na een uitstekende eerste film. Zelden top en meestal flop. Ben toch wel benieuwd.