Soldaat van Oranje (1977)

Het gaat mij erom dat hun verzetsdaden hem blijkbaar koud laten. (Kan natuurlijk ook komen omdat de filmmaker het niet goed weet over te brengen, maar dan is eerder boosheid dan excuus op zijn plaats.) Bij mij heeft de film in ieder geval wel extra impact omdat ik weet de de personages in deze film staan voor mensen die echt hun leven hebben gegeven.

Het lijkt me beste dat movie-edje daar zelf op reageert. Zover ik inschat vindt hij (zie Zwartboek) dat Verhoeven in Amerika betere films heeft gemaakt dan hier in Nederland en daarom maakt hij tegen die zijn excuses. De verzetsdaden laten hem inderdaad koud.

Voor mij was dat niet de reden om deze film hoog te waarderen. Als er slecht geacteerd zou zijn en de film verder klungelig in elkaar zat had, dan had deze film van mij een onvoldoende gekregen, hoe heldhaftig de verzetsdaden ook waren. Nu zat deze film verder prima in elkaar en werd er behalve door de verzetsmensen ook uitstekend geacteerd door de slechterikken (Breitner, Gestapo) en dat laatste weegt voor mij ook zwaar.

Beste Nederlandse film die ik tot nu toe zag. Met dank aan de super tip-topper ben ik deze film gaan zien. Ik kwam Soldaat van Oranje regelmatig tegen maar de lengte van de film in combinatie met het Nederlandse hield me tegen. Achteraf erg dom want dit is een erg sterke oorlogsfilm van Paul Verhoeven. Een goed neergezet en uitgewerkt verhaal vind ik typerend voor Soldaat van Oranje. Het verhaal wordt sterk neergezet en uitstekend gedragen door voornamelijk Rutger hauer en Jeroen Krabbé. Zij speelden erg sterk en kwamen geloofwaardig over. Ook visueel zit de film prima in mekaar. Dat Paul verhoeven dit in 1977 heeft gepresteerd vind ik een maar dan geweldige prestatie. De lengte van de film heeft me geen seconde tegengestaan tijdens het zien van deze film want de hele film door is het interessant genoeg om volledig gefocust naar het verloop te kijken. Voor nu vier sterren en ik sluit niet uit dat het eventueel nog wordt verhoogd naar 4,5 naar een herziening. 4.0*!

Hoe verklaar je dan dat de meeste mensen bij het verzet zijn gekomen nadat ze bevrijdt waren?

De film gaat o.a. over Erik Hazelhoff Roelfzema, ik denk niet dat die bij het verzet ging met het doel een soort script te maken die dan in de toekomst voor een film gebruikt kon worden.

Sorry, daar doelde ik helemaal niet op. Het ging me om de noodzaak om verzetsactiviteiten te doen. De meeste mensen zijn pas na de bevrijding bij het verzet gekomen. Van een zekere noodzaak is dan eigenlijk weinig sprake meer, dus de meeste mensen (en dat geldt natuurlijk niet voor Erik Hazelhoff Roelfzema) zijn lid geworden om vooral te kunnen pronken en/of het heldhaftig natrappen op de verdreven bezetter.

Klopt inderdaad, velen zijn 'bij het verzet gegaan' na de bevrijding. Ze hebben ook een naam voor die personen, maar die ontgaat me momenteel even...

Om nu te zeggen dat het een absoluut meesterwerk is, gaat me te ver, maar Soldaat van Oranje behoort wel tot de beste films dat ons kouwe kikkerlandje afgeleverd heeft. De film behandelt natuurlijk een periode die bij voorbaat interessant is en bevat een erg goed verhaal. Aan de andere kant zijn er wel rare keuzes gemaakt of overbodige scenes toegevoegd.

De sfeer is in elk geval goed. Het is wellicht vreemd dat men eerst een hechte groep vrienden ziet in hun studententijd waarbij zowat letterlijk na het maken van de groepsfoto de meesten hun eigen weg op gaan. In elk geval worden de verzetsactiviteiten interessant weergegeven. Er zijn veel sterke en/of leuke scenes (Vaaaalsch!!!), maar ook enkele compleet overbodige. Dat gedoe in de bommenwerper bijvoorbeeld. Een van de leukste scenes is de Duitse controle op het schip waarmee Rutger naar Engeland wil vluchten.Prachtig hoe een stelletje zatlappen stand houdt tegen de bezetter. De actie is verder niet bijzonder, maar er valt wel genoeg spanning te halen uit de (spionage)missies.

Het is jammer dat het verzet wordt neergezet als een volstrekt logisch iets. Ieder personage in de film maakt een duidelijke keuze, of het nu “goed” of “fout” is. Alsof het van je verwacht werd, terwijl het eigenlijk best logisch is dat verreweg de meeste mensen zich gedeisd houden in zo’n situatie. Ik ga er verder wel vanuit dat het verhaal van Erik Hazelhoff Roelfzema klopt en correct wordt weergegeven. Verder zijn de complimenten voor de soundtrack.