Karakter (1997)

Ik vond dit werkelijk een fantastische film. Een heel goed verhaal en een mooie sfeer. Heb echt ademloos van begin tot eind gekeken. Voor mij persoonlijk de beste Nederlandse film ooit, die dan ook terecht een Oscar heeft gewonnen. Ik heb nog geen Top-10 gemaakt, maar zal dat binnenkort eens doen. Deze film gaat daarin heel hoog eindigen, wellicht op 1. Een absolute aanrader dus voor degene die graag kijkt naar films die het van een goed verhaal en mooie sfeer moeten hebben.

De oscarwinnaar uit 1997 mag er zijn hoor. In het begin even inkomen, maar achteraf vond ik dit een goede film, die er echt mooi uitziet. Wel een beetje donkere cinematografie, maar dat kon ook liggen aan m'n beeldscherm dat vreemde kuren vertoonde. Het leukste was nog dat het karakter De Gankelaar me heel erg deed denken aan iemand die ik ken. Het gezicht, de mimiek, de dingen die hij zegt en ook op welk manier hij het zegt kwamen best wel overeen . Uiteraard hilarisch.

Deze film is echt dodelijk als je hem op school moet kijken.

Kijk 'm dan nog eens, en stem dan.

In de woorden van De Gankelaar: Ach, de mens is een deerniswekkend wezen. De dood als meest onbegrijpelijk fenomeen lijkt bij sommigen al tijdens het leven in de schedel te zijn ingetreden.

Goede film. Maar het boek is veel beter, vooral omdat daarin Katadreuffe (?) niet zijn vader vermoordt, hij is hierdoor een veel sterker karakter en overwint zijn vader op meesterlijke wijze. In de film wordt dat verpest.

Hij vermoordt zijn vader niet, Dreverhaven pleegt zelfmoord. Zo laat hij alles na aan Katadreuffe.

In de film niet? Als je gelijk hebt, dan is mijn kritiek onterecht. Zal de film nog eens bekijken, moet 'm toch nog met met mijn vrouw zien...

Super film. Prachtig verfilmd zonder een enkel moment van verveling. Erg goed verhaal, ik heb het boek overigens niet gelezen. Ja hij zat wel in mijn 'leesdossier', maar het boek zelf heb ik nooit aangeraakt met dank aan scholieren.nl

Deze film bevestigt wel dat ik misschien toch iets meer had moeten lezen.

goede speelfilm over het leven van een knul met een machtige vader. boek niet gelezen, moet ik toch maar eens doen.

Toch een tegenvaller,

Verfilming van het grandioze gelijknamige boek. De film slaat toch de plank op een paar plekken flink mis, althans in mijn beleving. Om te beginnen de vertelstijl, het boek kenmerkt zich door een prachtige manier van vertellen door Bordewijk, het wordt niet vanuit de ogen van iemand beschreven. Om een film wel vanuit het ik-perspectief te maken kan heel mooi uitvallen, bij Karakter was dat niet het geval. Ten eerste was de stem van Katadreuffe behoorlijk vervelend en wist hij niet zijn emotie op de juiste momenten merkbaar te maken. Daarnaast vond ik hem sowieso wat minder spelen, ik kreeg vaak het gevoel echt naar een toneelstukje te kijken. Dreverhaven speelde wel sterk, de moeder niet. Daarnaast ook een flinke misser door de manier waarop de Gankelaar werd verfilmd. In de film is het wel een leuk personage, maar die sluit totaal niet aan bij het beeld dat Bordewijk bij mij schetste van de Gankelaar, jammer dus.

Daarnaast ook erg jammer dat de film wat ver van het plot afweek, sommige stukken sloegen echt helemaal nergens op en droegen niet bij aan datgene waar het boek om draait: de karaktervorming van Katadreuffe. De mysterieusheid van het personage Katadreuffe dat het boek zo mooi schetst mis ik in de film. Ook de volledige inzet voor zijn studie komt helemaal niet duidelijk naar voren, hij zei het een paar keer maar dat was dan ook alles.

Verder zat het filmtechnisch wel erg goed in elkaar, mooie overgangen, mooie muziek en mooie beelden.
Al met al toch een beetje een misser, misschien normaal wel een leuke film maar als je het boek gelezen hebt wel wat minder. 3*

Cameraman werkt nu dus in Hollywood:
Rogier Stoffers - imdb.com

Nu? Al vrij lang hoor ...

Ja dat wou ik er mee zeggen. Dat hij praktisch na Karakter naar Hollywood is vertrokken.

Mike van Diem en Jan Decleir blikken terug op Karakter (video)

Nederlandse films en drama's zijn niet mijn favoriet, dus Karakter stond niet bepaald in m'n lijstje "nog te kijken". Na toevallig een tekst ergens op internet te hebben gelezen waarin deze film ter sprake kwam heb ik hem nu, 13 jaar na dato, dan toch gezien en ik moet zeggen: chapeau!
Erg sterk verhaal, op boeiende wijze gebracht en een mooie ontknoping die goed past bij de sfeer van het geheel. Sowieso verbaasde het me hoe goed (althans, dat denk ik) de tijd werd weergegeven waarin het zich afspeelde. Vaak genoeg heb ik bij films die betrekking hebben op het verleden het besef dat er oude spullen zijn gebruikt om de sfeer te maken, in Karakter accepteer je eenvoudigweg dat het verhaal zich in de jaren '20- '30 afspeelt.

Al met al het kijken meer dan waard, zeker een pareltje van de nederlandse cinematografie! 4,5*

Had al van deze film gehoord, en ik vond hem bij mij thuis op VHS, toen ik mijn collectie aan het herschikken was. VHS ingestoken. Ik verwachter er niet zo veel van, maar toen ie begon zag dat het toch nog niet zo slecht was, integendeel zelfs. Toen de film gedaan was kon ik niet geloven dat ik deze film zo had onderschat! Het verhaal van de jonge Kattadreuffe die in conflict raakt met de meedogenloze deurwaarder Dreverhaven. Wat Kattadreufe echter niet weet is dar Dreverhaven zijn vader is. Maar ook andere thema's zoals: Liefde, Armoede, Faillissementen en het opkomst van het Communisme, komen aan bod! Een zeer goede Nederlandse/Belgische film die ik goed kon verteren. Dank u wel!

Sterke film! Ik moest even wennen aan het Nederlandse acteerwerk, dat ik soms ondermaats vond. De onderkinmans zette zijn rol erg goed neer, de moeder daarentegen vond ik een ietwat clichématig karakter hebben en Kattadreufe kwam niet altijd even overtuigend over. Sterker nog, het overdreven karakter was soms storend. Los van dat, was het verhaal prima. Een van de betere Nederlandse films!

Zo zie je Nederlandse films zelden.

Mooie fotografie van Rotterdam, goed acteerwerk van Jan Decleir en zeer soepele camerabewegingen. Je zou eerder denken bij het kijken van Karakter dat je een productie met een Hollywood budget aan het kijken bent. Het Rotterdam van begin 20e eeuw ademt gewoon een ongelofelijke sfeer uit. Het verhaal is niet zo erg origineel maar om eens een verhaal te aanschouwen met een vertrouwd Nederlands sfeertje ingewikkeld samen met de mooie cinematografie had wel wat. Sowieso lijkt het wel of de kleur bruin en zwart veel gebruikt wordt in de film. Het had wel iets. Fedja van Huêt vond ik erg tegenvallen als hoofdrolspeler. Hij kwam prima als een jonge advocaat over maar soms acteert de beste vent gewoon wat te overdreven. Decleir in tegenoverstelling doet het geweldig (voor Nederlandse standaard dan) maar voor de rest was het acteerwerk nogal mwah.. Met uitzondering van die vent met die mislukte kin ghehe. Als dit een gewone Hollywood film zou zijn zou ik niet zo erg opkijken maar ik ben erg verbaast dat Nederland een film als deze in elkaar heeft kunnen zitten in 1997. Ik was vooral in het eerste uur onder de indruk van al de positieve elementen die ik noemde.

Een geweldige Nederlandse film die terecht een Oscar heeft gewonnen!

*4

Meningen verschillen, maar noem dan eens een paar andere die beter zijn?

Ik wist vooraf niet goed ik ervan moest verwachten, heb het boek ook niet gelezen aangezien ik totaal niet van Nederlandse literatuur houd. Maar ik ben zeer positief gestemd over deze film. Ten eerste zag het er onwijs goed uit. Als je het vergelijkt met veel andere Nederlandse films, is het zeer knap gefilmd. Ook de art departement heeft goed haar werk verricht. Het verhaal vond ik verder ook prima, al had in het eerste uur even inkakker maar de draad werd al snel goed opgepakt. Het had misschien wat korter gemogen. De muziek vond ik veder ook erg goed. Het enige wat de film af en toe dwars zit, en daar hebben meer Nederlandse films last van, is het acteerwerk. Dat is af en toe te theatraal. Dat is gewoon jammer. Maar gelukkig speelt Decleir een uitstekende rol en Fedja heeft zo zijn momenten. De rol van Löw kon ik wel om lachen, geinig gedaan. Is ook eens wat anders dan zijn meestal eentonige rollen.

4*

Zeker niet Nederlands best film maar wel een goed Nederlands product. De film weet je na een wat traag begin eigenlijk toch vrij snel mee te slepen en weet je aandacht tot het eind toe vast te houden. De acteerprestaties zijn over het algemeen prima, en visueel mankeert er ook helemaal niks aan, een sterk verhaal en de rol van Löw maken het geheel tot een uitstekende film, maar een echtte hoogvlieger wordt toch ook weer niet. 3,5*.

Zeer goede film die me echt verraste. Goede acteurs, prima camerawerk en prachtige muziek en decors.

Het verhaal greep me erg aan. Katadreuffe die zich wil bewijzen en Dreverhaven die keihard blijft.
Naar mijn mening (hoe ik Dreverhaven's personage interpreteer) deed hij zo hard om twee redenen. Ten eerste om zijn zoon hard te maken in de hoop dat dit hem zou helpen het te maken in het leven. "Ik neem 9/10 van hem en de 1/10 dat ik hem laat zal hem hard maken."Volgens mij was hij ook oprecht blij (ook al laat hij het niet echt zien) dat Katadreuffe uiteindelijk advocaat is.

Ten 2de wou hij gewoon Joba raken zodat deze toch met hem zou trouwen. Joba was volgens mij het enige wat hij echt wou en net dat kon hij niet krijgen. Aangezien hij zo lang blijft vragen om te trouwen, zelfs na vele jaren.

Hij was keihard maar wou dit volgens mij toch ook niet echt zelf. Zijn droom dat hij naakt voor die menigte staat en daarna ook echt op de menigte afgaat leidt me tot deze conclusie. Hij lijkt haast teleurgesteld als de vrouw gewoon haar man komt halen en niet met een steen gooit. Ook dat hij Katadreuffe smeekt om hem te vermoorden op het einde, is niet omdat hij zo gewond is, maar gewoon omdat hij niet meer verder wil. Hij zoekt gedurende bijna de hele film naar confrontatie.

De scene die mij het meest bijblijft is wanneer Dreverhaven de 'zieke' vrouw uit haar huis trekt en het bed omgooid. Jan Decleir zet een prima acteerprestatie neer.

Een film die je toch even laat nadenken. prima gedaan.