Sweet and Lowdown (1999)

204 stemmen | gemiddelde 3,43

Verenigde Staten
Drama /
Komedie95 minuten
geregisseerd door
Woody Allenmet
Sean Penn,
Samantha Morton en
Uma ThurmanDe film volgt het leven van de in de jaren '30 bekende jazz-gitarist Emmett Ray. Hij werd als een van de beste gitaristen van de wereld gezien, maar was ook een vervelende, arrogante alcoholist.
4,0
[permalink] geplaatst op 17 juli 2001, 16:31 uurJa erg goeie film.
Laat zien dat Sean Penn een top acteur is.
4,0
[permalink] geplaatst op 22 juli 2002, 23:56 uurToch een heel fijne film, dacht ik zo.
Sean Penn is de max hier en dat Django-gedoe was leuk ...
**** 4 op 5 ****
3,5
[permalink] geplaatst op 30 maart 2003, 14:24 uurErg aardig, leuk filmpje!
Zeer sfeervol en stijlvol gemaakt, prima settings en een uitstekend jaren '30-sfeertje.
Hier wordt prima geacteerd door vooral Penn (zeer goede irritante vertolking!) en ook door Samantha Morton als doofstom meisje.
Ook leuk dat het een docu-achtig relaas is over een fictieve persoon.
In het begin viel het wel mee met Allen's neiging tot psychologisch geneuzel, maar later kwam het toch weer goed voor de ware Allen-liefhebber.
Ook leuk dat de echte muzikant naar voren wordt gebracht: altijd beducht voor de concurrentie (hier de Europeaan Djengo Reinhardt).
Prima sfeervol en stijlvol vermaak dus!
1,5
[permalink] geplaatst op 30 maart 2003, 14:43 uurgimli f schreef:
Erg grappig filmpje!
kan jij mij uitleggen welke scenes jij dan grappig vond? (uitgezonderd de scene met die maan)
3,5
[permalink] geplaatst op 5 april 2003, 10:29 uurEen goede film.
Sean Penn met een fantastische rol als de grootste klootzak op de aardbol. Mooie rol ook van dat stomme meisje.
Voor de rest kabelt het verhaal rustig voort.
Het wordt trouwens goed gebracht als docu, als ik niet beter wist zou ik zo kunnen geloven dat hij echt bestaan heeft.
Vanwege al deze goede punten 3,5*.
3,5
[permalink] geplaatst op 5 april 2003, 17:51 uurTe bedenken dat ik nog maar kort geleden Woody Allen adviseerde om de combinatie comedy/drama voortaan maar met rust te laten (zie Alice). Goed dat hij geen Nederlands kent. Misschien komt het door de vrijwel totale afwezigheid van die DZH psychologie, die in zijn volboed comedies wel grappig werkt, maar die in wat serieuzere films snel irriteert. (Ja, er loopt een dame rond in de film die bij alle mannen hun Diepere Motieven probeert te vinden voor ze plat gaat, maar dat is alleen maar een aardige karikatuur.)
Het verhaal is niet verrassend, de vorm ook niet: semi-documentair, zie Zelig and Take The Money And Run. Maar het gaat over mensen van vlees en bloed en juist door de dramatische ondertoon ga je om ze geven, zelfs om die selfkicker van een Emmett Ray. Tenslotte: het is misschien wat afgezaagd om een actrice die een gehandicapte speelt goed te vinden, maar de Oscar-genomineerde Samantha Morton heeft echt tenminste 1 fantastische scène in deze film.
3,5
[permalink] geplaatst op 6 april 2003, 15:55 uurpinky schreef:
...het is misschien wat afgezaagd om een actrice die een gehandicapte speelt goed te vinden, maar de Oscar-genomineerde Samantha Morton heeft echt tenminste 1 fantastische scène in deze film.
Goed gezegd, pinky!
Om de vraag van
neo even te beantwoorden (sorry neo, niet eerder gezien!):
grappig moet eigenlijk zijn "leuk", in het bijzonder leuk op een wat cynische, zwartgallige manier. Echt grappig was het niet, wel galgenhumor-achtig soms...
Tevreden?

3,0
[permalink] geplaatst op 3 september 2004, 13:18 uurSuper leuke film, behalve ik heb het gevoel gehad dat de film onvolledig is. Het lijkt net of ze clips laten zien, doordat er grote stukken scenes mis. Had een hele goede film kunnen zijn, jammer.
Nader inzien, verander ik toch mijn cijfer 3 (was 4)
4,0
[permalink] geplaatst op 15 september 2005, 13:12 uurJustice4All schreef:
behalve ik heb het gevoel gehad dat de film onvolledig is. Het lijkt net of ze clips laten zien, doordat er grote stukken scenes mis.
Dat is normaal. Het komt omdat er van Ray niet meer geweten is dan wat mensen vertelden. En hoe verder de roddel ging, hoe meer het verhaal aangedikt en veranderd werd, waardoor men nu niet meer weet wat waarheid en leugen is.

3,5
[permalink] geplaatst op 16 september 2005, 18:09 uurVermakelijke film met enkele komische scenes en een indrukwekkende hoofdrol van Penn. De docu stijl die soms gebruik wordt geeft de film wat extra's, vooral bij die scenes waarin Allen laat zien wat er gebeurde volgens de uiteenlopende geruchten. Zodoende krijgen we dezelfde scene enkele keren te zien, maar dan met wat kleine verschillen. Allen weet als altijd goed het tijdsbeeld te pakken.
3,5
[permalink] geplaatst op 16 september 2005, 22:14 uurHmm viel mij een tikkie tegen, maar toch best aardig. Misschien stel ik te hoge eisen aan Woody Allen gezien zijn eerdere meesterwerken. Samantha Morton is erg goed als Gelsomin....ehhh Hattie

lol sorry maar die verwijzing naar Giuletta Masina's vertolking in La Strada was gewoon te duidelijk. Ach ja, best een redelijke film. 3*
[permalink] geplaatst op 16 september 2005, 23:00 uuropgenomen, ik ga hem binnenkort eens kijken.
3,5
[permalink] geplaatst op 20 september 2005, 7:38 uurErg vermakelijke film met een zeer goed spelende Penn!
Dit keer geen nerveuse Allen en ook geen stand-in.
Hoewel ik me nooit stoor aan dat neurotische geneuzel.
3,5
[permalink] geplaatst op 17 maart 2006, 17:34 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenneo schreef:(quote)
kan jij mij uitleggen welke scenes jij dan grappig vond? (uitgezonderd de scene met die maan)
Die 2e keer dat hij op ratten ging schieten. Ik lag helemaal dubbel. Wat een hobby's had hij ook op ratten schieten en naar treinen kijken.3,5*
4,0
[permalink] geplaatst op 14 juni 2006, 14:25 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenEen goede leuke film, Penn is werelds in deze rol hij is echt groot. En er is eigenlijk geen moment dat de verveling toe slaat. Vind het ook goed gevonden dat Woody en nog een paar gasten die verhaaltjes over Emmett steeds vertelde. Zoals Woody al zei voor de film begon, Emmett is een grappig gozer maar eigelijk is hij meer triest dan grappig maar doer zijn persoonlijk van Emmett komt hij vaak in leuke dingen terecht die het op film goed doen en die dan leuk en grappig zijn zoals die ratten en de maan
3,5
[permalink] geplaatst op 29 juli 2006, 22:42 uurJa best wel een goede film en dat 30-er jaren sfeertje is goed neergezet.
En dan die heerlijke muziek bijna de hele film door.
En die Pennspeelt goed, want je krijgt een hekel aan die braller van een Emmet Ray.
3.5*
4,5
[permalink] geplaatst op 5 januari 2007, 1:25 uurprachtige acteerprestatie van sean penn... emmett ray!! 4.5*
4,0
[permalink] geplaatst op 10 februari 2007, 11:22 uurAangename film met mooie kleurige beelden (daar hou ik altijd wel van) een grappig verhaal (ja ik vond er wél geinige momenten in zitten) en een uitstekend acterende Penn. Duurt ook niet erg lang en krijgt dan ook niet de kans om langdradig of saai te worden.
4,0
[permalink] geplaatst op 4 april 2007, 22:28 uurGeweldige rol van Sean Penn!
Een erg tragikomisch figuur. Aan de ene kant een rare snuiter met dubieus gedrag, aan de andere kant ook een komisch personage. Knap dat Penn deze 2 kanten geloofwaardig bij elkaar heeft samengebracht.
De mockumentary vorm werkt goed voor deze film. Op een gegeven moment zie je een paar verschillende versies van een verhaal. Dat is leuk gedaan.
Samantha Morton zet ook een uniek personage neer.
De locaties en art direction zijn prachtig, samen met de muziek brengt je dit echt even terug in de tijd.
[permalink] geplaatst op 4 april 2007, 23:02 uurWoody Allen heeft veel onderschatte films, en daar is dit er 1 van. Veel beter dan een voldoende. Ook onderschat: Interiors. Bergman-rip off, kan dus niks zijn. Erg sterke film. Wat mij betreft.
4,0
[permalink] geplaatst op 5 april 2007, 10:53 uurMee eens. Al vind ik de term rip-off te zwaar geoordeeld voor die film. Hij gebruikt thema's die Bergman ook gebruikt ja, maar de film komt in het spoor van films Amerikaanse films zoals Five Easy Pieces.
4,0
[permalink] geplaatst op 5 april 2007, 12:27 uurSean Penn is in vorm als het Amerikaanse antwoord op Django Reinhardt. Alleen al voor de jaren '30 enscenering is dit een genot om naar te kijken.
Woody Allen's ode aan de oude jazz. Met veel gevoel voor nostalgie, romantiek en humor geserveerd. 4*
2,5
[permalink] geplaatst op 31 juli 2007, 23:16 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenNiet echt mijn film. Wel met mooie elementen, de art-direction bijvoorbeeld en de zelfspot die Allen vooral in het Blanche-personage steekt. Constant zoeken naar motieven die er niet lijken te zijn al suggereert het einde weer wat anders.
Erg zorgvuldig gemaakt, warme kleuren maken het nostalgisch. En bij vlagen is het best grappig. Maar er mist iets, Voor mij gaat deze film, met alle karakters erin nooit echt leven. Het blijft een spelletje. het blijft tweedimensionaal. En dat hoeft niet erg te zijn, maar Allens spelletje is me gewoon net niet interessant genoeg en dan ga ik dat gevoel, dat leven missen.
Echt slecht vond ik het niet, maar echt veel kan ik er niet mee.
2.5*
4,0
[permalink] geplaatst op 31 juli 2007, 23:23 uurDan is het ook je soort humor niet waarschijnlijk.
Ik vind het een goede tragikomedie.
Of het een spelletje is en twee-dimensionaal. Dat vind ik erg negatief en hard geoordeeld, hoewel het natuurlijk jouw beoordeling en beleving is.
Deze film gaat ook over het feit dat verhalenvertellers, verhalen enorm aandikken. Verhalen over deze fictieve persoon zijn erg aangedikt. In de film zit dat ook erg mooi verwerkt met de twee versies van een verhaal. Of waren het er drie. Bij dat benzinestation.
2,5
[permalink] geplaatst op 31 juli 2007, 23:26 uurMisschien staat het er harder dan ik het bedoel, vind het ook vrij moeilijk onder woorden te brengen wat ik nu precies mis, maar bij mij overheerst een onvoldaan gevoel.
confucius
[permalink] geplaatst op 9 september 2008, 10:52 uurNiet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig
Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er
mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig
op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM
zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody
Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.
Hier gaan we:
Woody Allen weer in topform. Zijn “zoveelste” drie sterren film. Sean Penn vertolkt hier een Jazz gitarist! En Hoe! AF, want hij speelde écht.
Dat Woody een voortreffelijke klarinettist is zullen velen reeds weten. Ook dat hij een jazzliefhebber is ook, en ook daar is hij goed in. (zie Wild man blues) Nu was het nog wachten op iets soortgelijks en dat kwam er. S.a.L. is een mooi gezellig aardig filmpke om naast je hartsvriend(in) bij een glaasje "weet ik veel" in de sofa annex uitrekbaar bed zich te amuseren. Vergeet ook niet te kijken en te luisteren. Django en Emmett (Sean Penn) zullen jullie wel tijdig, en spelend tot de orde roepen. Prachtig.
Ook dit is van de hand van Woody, mits een kleine 'ingreep!':
"Psychoanalyse is als muziekles: vijf jaren lang merk je geen enkele vordering en opeens kun je 'klarinet' spelen."
3,0
[permalink] geplaatst op 25 januari 2009, 21:44 uurRay is gewoon een vervelende man, maar het was wel een leuk filmpje, moest af en toe wel lachen. Goede rol van Penn.
3,0
[permalink] geplaatst op 17 november 2009, 14:35 uurIk deel volledig de mening van Starbright boy hier. Hij was me eigenlijk (op 31 juli al) te snel af en weet het beter onder woorden te brengen. Voor mij wa het ook een film met hele mooie beelden en sfeer-weergaven maar het gaat nooit echt leven.Natuurlijk, je voelt de plaatsvervangende schaamte over je hele lichaam, maar nooit kreeg ik het gevoel echt mee te leven met een van de personages of het verhaal en nooit brandt het verhaal echt los. Door verschillende versies van een gebeurtenis te vertellen wordt dan nog duidelijk gemaakt dat de 'geschiedenis' van Emmet ray sterk afhankelijk isvan wat anderen over hem weten te vertellen, maar deze truc ligt er dan weer zo dicht boven op dat het zijn doel een beetje voorbij schiet. Voor de anecdotes en commentaren is ook een beetje teveel naar echte documentaires gekeken om te trachten de juiste verteltrant te pakken te krijgen. Het idee, de film nu en dan te onderbreken voor stukjes commentaar om er een docu-sausover te gieten is sterk, maar naar mijn mening iets te sterk in de film gebracht. Tot slot helpt het ook niet echt dat de hoofdpersoon zo'n vreselijk ventje was........maar goed, wat overblijft: mooie beelden, fraaie sfeer en prachtige muziek. Daarmee kom ik dan tot een 3*.