Way Out West (1937)

was eerder een fervent liefhebber van stan en ollie. vind er nu geen klap meer aan. afgezaagd.

Weer eens goed gelachen, blijft leuk : 4,0

Oliver Hardy is geniaal, zo'n komiek is er nooit meer gekomen. Je moet maar eens goed opletten hoe hij doet en alleen al de manier van kijken. Hij is echt één van de weinige komieken die mij laat lachen, ik vind hem echt geniaal en in combinatie met stan laurel een Legendarisch duo wat nooit is geévenaard. Maar Stan Laurel alleen vind ik toch een stuk minder maar die 2 samen was gewoon een gouden duo

Ollie is god!!!!

Aaneenschakeling van geslaagde grappen en geweldig nostalgische muziek. Mijn favoriete Laurel en Hardy.

Ja inderdaad heel leuk, maar dan zou je eigenlijk eens een keer die andere film moeten kijken, dat ze kerstbomen gaan verkopen. Dat is echt een ramp en het loopt uit op een grote vecht en sloop partij, prachtig. Dat was wel een stomme film, ik bedoel dus waar niet in gesproken word voor degene die het te letterlijk op pakken

Ik heb vroeger wel eens films van Laurel en Hardy gezien, maar veel kan ik me daar niet meer van herinneren.

Ik was op zich wel benieuwd naar deze film, die door velen als hun grootste klassieker gezien wordt. Ik moet zeggen dat het best een geinige film is, waarbij het duo elkaar op een leuke manier aanvult. Laurel is vaak degene die de problemen veroorzaakt. Hardy krijgt dan regelmatig de klappen, waarna hij meestal boos wordt, en Laurel zielig gaat zitten kijken of huilen.

Het duo is in ieder geval perfect op elkaar ingespeeld, dat zie je er duidelijk vanaf. Verder is de muziek behoorlijk aangenaam. Het stukje waarbij ze samen op de muziek dansen is een voorbeeld van zo’n leuk moment. Het dansje is grappig, evenals de prima bijpassende muziek. Verder zijn de momenten dat Laurel zijn vinger als aansteker gebruikt ook elke keer weer grappig. Soms is de humor wel wat flauwig of minder leuk, maar door het hoge tempo en het feit dat er genoeg geslaagde momenten in de film zitten, verveelt het geen moment.

3,5*

De laatste tijd regelmatig gekeken naar films van dit bekende duo. Deze is denk ik toch wel 1 van mijn meest favorieten Laurel & Hardy films. Bij deze film heb ik het meest moeten lachen om al die maffe acties en hilarische opmerkingen. De scene met Oliver Hardy die ligt terwijl hij door die ezel wordt voortgetrokken vond ik geniaal.

ARTE (Way Out West, maandag 2 januari 2012, 14:45 uur)

Mijn echte eerste kennismaking met Laurel and Hardy.

Buster Keaton en Chaplin hebben me wel overgehaald meer komedies te gaan kijken uit de zwart-wit periode en begin en halve jaren '90.
Ik hoopte dat dit duo me ook zo aan het lachen kon krijgen als bijvoorbeeld Sherlock Jr. of Modern Times.

Dit is natuurlijk een heel andere type film, waarin (meer) gesproken wordt, maar echt ijzersterk vond ik het allemaal niet. Heb maar heel zelden moeten lachen, en dat is toch waar je deze film voor wilt gaan kijken. Het verhaal hoeft dan nog niet eens ontzettend goed te zijn. (dat was het ook niet). Ik vond de grapjes in vergelijking met bijvoorbeeld de 2 eerdere genoemde films ook vrij achterhaald en lang niet zo sterk en doordacht.

Nee, wat mij betreft is dit geen topper. Zal Stan en Oliver een tweede kans geven en binnenkort nog een film van de heren bekijken.

Deze scoort slechts 2,5 sterren!