The Lodger: A Story of the London Fog (1927)

De eerste Hitchcock klassieker. 4*

Nee dit wasn iets voor mij. Stomme films kunnen mij totaal niet boeien en als je steeds op je display kijkt hoelang nog, dan zit er toch iets niet goed. 2*

Maar 8 stemmen voor een Hitchcock, dat verbaast me toch wel.

Tweede stomme film die ik ooit heb gezien. Het is natuurlijk even wennen in het begin, maar daarna ben je het helemaal gewend.

Het verhaal over de geheimzinnige wreker is best leuk verzonnen, maar ik miste duidelijk wel wat meer spanning en diepgang op de moorden en de motieven. De groeiende liefdesrelatie tussen de huurder en Daisy vond ik wat slap overkomen. Oude films brengen voor mij persoonlijk meer sfeer met zich mee; Ik hou wel van zo'n ouderwetse omgeving. The Lodger is best vermakelijk en heeft een redelijk uitgewerkt verhaal, maar bijzonder wil ik de film verder niet noemen.


3.0 sterren...

een plaatje

Kijk the General als je die nog niet gezien hebt, briljante film.

Inderdaad een geniale film, nogwel van ver voor de oorlog

De sfeer is uitstekend, de spanning aldoor om te snijden en de ontknopping verrassend

4,5 ster

Ik wil je droom niet verstoren, maar dit gaat je niet lukken. The Mountain Eagle is compleet van de aardbodem verdwenen. Zelfs op IMDB heeft nog niemand die gezien.

Wat betrefd The Lodger; dat is een alleraardigste vingeroefening van Hitchcock. Hij staat te boek als de eerste echte Hithcockfilm en het is als fan leuk om te zien hoe het allemaal begon en welke elementen we in latere films terug zien. De film deed mij sterk denken aan Shadow of a Doubt. Ook leuk is dat we hier nog wat elementen uit de Duits expressionistische films terugzien. Daar heeft Hitchcock nog aan meegewerkt voor hij regisseur werd. Het acteerwerk van The Lodger en de art-direction hier en daar deden me denken aan een ingetoomde versie van Das Kabinett des Dr. Caligari. Hou ik wel van.

Persoonlijk zou ik dit nog net niet plaatsen tussen de echte meesterwerken van Hitchcock. Daarvoor voelt het bij vlagen wat te amateuristisch aan, al is het overgrote deel wel goed. Jammer dat ik het gevoel had dat de film versneld afgespeeld werd op de dvd. Daardoor kwam de spanningsopbouw minder goed tot zijn recht. Maar misschien ligt het wel aan de film zelf.
3,5*

Proof http://imdb.com/title/tt0016127/usercomments

Daar zou ik me toch niet teveel op vastpinnen. Het kan dat de film ooit nog gevonden wordt, maar het is niet zeer waarschijnlijk.

Hitchcock zelf noemde het in zijn interview met Truffaut een van zijn slechtste films overigens.



The Lodger is niet zo extreem als Caligari natuurlijk, maar hier en daar komen de hoekige punten eventjes terug en ik meen me ook expressionistisch schaduwgebruik te herrinneren.

Amateuristisch mag je wat mij betreft ook uitleggen. Vreemd gevoel. The Lodger is voor mij het bewijs dat Hitch van meet af aan al een briljant regisseur was.[/quote]

Sommige scènes lopen minder lekker of zien er nog niet zo goed uit.

DVDreview: met screenshots.

Knap werk.

Als je dit 80 jaar geleden hebt gezien in de bios, werd je waarschijnlijk weggeblazen. Waarom? Om dat dit een puike film is. Nog steeds. En dat is verdomd knap voor een filmpje van die leeftijd.

Hitchcock laat hier zien dat hij ten tijde van de stomme film ook al goed spanning kon opbouwen. Vond de twist zelfs erg knap, zag hem zelf amper aankomen.

Waar Downhill in het vingeroefeningen-bakje mag, kan deze zich rustig meten met de latere klassiekers van Hitchcock.

Mooi camerawerk met af en toe prachtige shots. De filters werken uitstekend. Vond persoonlijk het lopen op de doorzichtige vloer er ook leuk uit zien.

Prima entertainment, dat ondanks de gedateerdheid, blijft staan als een huis.

Zeer goed.

Op naar The Pleasure Garden!

Niet mijn ding, een stomme film, ik heb wel erg gelachen daarom geef ik hem 3 punten, je moet het binnen het tijdsbestek zien, in zijn soort is het een prima film, maar ik zie toch liever de wat latere Hitchcocks.

When I've put a rope round the Avenger's neck, I'll put a ring around Daisy's finger

Normaal gezien heb ik het niet zo op silent films van Hitchcock. Vaak lijken ze maar een flard te zijn van wat hij later zou presteren maar als je, net zoals ik, zoveel mogelijk van een bepaalde regisseur wilt zien dan krijg je gewoon hoogte- en dieptepunten. The Lodger neigt gelukkig naar de eerste kant.

Ik zeg neigt want hij is niet zo goed als de latere Hitchcocks vooral door heel het Avenger verhaal. Op zich wel een sterk en typisch Hitchcock verhaal maar het voelt allemaal gedateerd aan (wat ergens logisch is want de film is al meer als 80 jaar oud) Hitchcock bouwt zijn spanning goed op maar jammer genoeg zie je de twist waar de huurder niet de moordenaar blijkt te zijn wel aankomen. Het verloop van die scène waar de omstaanders hem willen gaan lynchen is dan wel weer sterk al had hij voor mij beter gescoord als de huurder effectief was gestorven en we niet zo'n zoet einde hadden gekregen waar alles uiteindelijk goed komt. Wel leuk om te zien trouwens dat Hitchcock zijn cameo verschijningen al in het begin van zijn carrière deed.

Visueel is The Lodger een speciaal geval, vooral door zijn kleurenfilters die een zekere sfeer meebrengen. Het gelige/gouden warme voor de scènes binnen en het afstandelijke, koude blauwe voor de scènes die zich buiten afspelen. Iedereen die Godards Le Mépris hierom roemde zou eerst deze eens moeten zien. Maar ook op andere momenten kan Hitchcock geweldig uit de hoek komen door hier en daar een leuke vondst in de film te steken. Zo is het doorschijnende plafond werkelijk fantastisch en is het wel jammer dat dit niet meer in de film voorkomt.

Ik heb altijd moeite om de acteerprestaties in een silent film te beoordelen. Vaak is het gewoon een kwestie van uitstraling, overdreven gebaren en menselijke zwakheden (of juist de niet-zwakheden) die gigantisch worden uitvergroot. Ook hier is dat weer het geval. Ivor Novello heeft zijn uitstraling als creep zeker mee en doet het bijgevolg helemaal niet slecht maar Malcolm Keen, wiens jaloezie wordt uitvergroot, komt niet zo op mij over. June als het hoofdpersonage komt ook soms te onlogisch over op mij. De ouders waren dan wel weer leuk.

Op zich geen slechte Hitchcock maar ik heb toch liever degene die zijn roem verwierf met de geluidsfilm.

3.5*

Erg goede film van Hitchcock. Ik was erg gecharmeerd van de openingsscene. De montage is scherp en doet me in deze sequentie zelfs wat denken aan Russische leeftijsgenoten (wat dan vooral met tempo en snelle beweging tussen plaats te maken heeft). Het is erg interessant om te zien dat Hitchcock hier nog behoorlijk beinvloed is door de Duitse Expressionistische films, wat je vooral terug ziet in de schaduws. Het viel me ook op dat de film vaak naar geluid refereert en dat het leek alsof Hitchcock eigenlijk al naar geluid toe wou. Zo reageren de personages erg vaak op geluiden van gebeurtenissen, wat in een silentfilm natuurlijk nogal lastig hoorbaar te maken is. Verder een uitstekende suspense. The Lodger: A Story of the London Fog werd in der tijd gezien als de beste Britse film, en dat valt goed te begrijpen.

Zo blijft de 5* zak tijden onberoerd en opeens mocht ik er 2x binnen een maand in graaien. Deze vroege, stomme klassieker van the Master of Suspense verdient namelijk niets minder dan de volle mep!

In het mistige Londen wordt elke dinsdag een jonge blondine vermoord door de mysterieuze Avenger. Uiteraard zit de politie, in persona van de jonge detective Betts, bovenop de zaak. Om zaken te compliceren is Betts bijzonder gecharmeerd van de dochter van zijn huisbaas, die op haar beurt weer aangetrokken wordt door de geheimzinnige nieuwe huurder, die er hoogst merkwaardige gewoontes op na houdt.

Zowel de persoonlijke driehoeksverhouding, als de spannende zoektocht levert een waanzinnige dosis vuurwerk op. Ik kan me bijna niet voorstellen hoe een bioscooppubliek deze film ruim 80 jaar geleden moet hebben beleefd, maar het moet wel heel speciaal zijn geweest.

De film zit vol adembenemende momenten, zoals het shot van de ijsberende Lodger van onderaf, zijn nachtelijke uitstapje (die trapscene!) en natuurlijk de nagelbijtende finale aan het hek met de uitzinnige menigte dat het recht in eigen hand neemt.

Een tijdloze klassieker!

Klinkt goed otherfool. Ik was hier al benieuwd naar, maar nu nog meer!

Mijn laatste Hitchcock was alweer een tijdje geleden en nu ik weer genoeg tijd heb om films te kijken, ben ik van plan deze achterstand in te halen. Aangezien ik een box met een aantal films van zijn Britse periode heb gekregen voor mijn verjaardag heb ik er daar een uit gekozen, de eerste bleek Lodger te zijn.

Lodger laat Hitchcock's potentie duidelijk zien, maar komt er toch niet helemaal uit. Met name het begin is niet van niveau. De muziek is simpel en eerder storend dan dat het daadwerkelijk wat toevoegt. De lodger is wel mysterieus, maar leek meer op een mislukte dracula. En het tempo was ook te traag. Zo na een half uur komt er wat meer tempo in en wordt het een stuk leuker. Hierin kun je al de klasse van Hitchcock herkennen. Met een minimalistische setting weet hij het toch spannend te maken. Wel jammer dat het anno 2011 een stuk minder indruk maakt dan destijds en daarom ook wel een beetje voorspelbaar is.

De derde stomme film die ik van Hitchcock zie en tot nu toe is dit ook zijn beste.

Het is allereerst een lekker onderhoudend filmpje. De speelduur is niet zo lang en het tempo is best hoog. Het verhaal is best goed en de spanningsboog is ook niet verkeerd, al had ik welvrij snel door dat “The Lodger” niet de moordenaar is. Toch is het allemaal nog redelijk spannend, omdat ik buiten dat gegeven verder niet kon voorspellen hoe het zou aflopen.

De film ziet er verder goed uit en voor een film van die leeftijd zitten er nog best een paar mooie shots van bovenaf tussen. Het acteerwerk is degelijk. Ik vond het niet opvallend goed of slecht. In deze film kun je in ieder geval duidelijk zien dat Hitchock talent had en dat is er later gelukkig helemaal uitgekomen.

3,5*

25 april te zien in Melkweg Cinema, met live soundtrack!