MENU

To the Wonder (2012)

mijn stem
2,88
194 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek
112 minuten

geregisseerd door Terrence Malick
met Ben Affleck, Rachel McAdams en Javier Bardem

Geliefden Neil (Ben Affleck) en Marina (Olga Kurylenko) hebben zich teruggetrokken op een Frans eiland waar ze genieten van elkaar en hun ongelukkige verleden achter zich proberen te laten. Neil denkt met Marina de vrouw van zijn dromen te hebben gevonden, en belooft haar eeuwige trouw. Als twee jaar later de liefde wat verwatert, ontmoet Neil zijn oude vlam Jane (Rachel McAdams). De twee worden hopeloos verliefd en dat brengt Neil in een lastige positie. Marina twijfelt ondertussen aan haar liefde voor Neil en vraagt priester Father Quintana (Javier Bardem) om advies. Father Quintana is zelf in conflict met zijn geloofsovertuiging, hij voelt niet meer de toewijding die hij in de begindagen had. Neilís tweestrijd met de twee vrouwen en Father Quintanaís strubbelingen met het geloof zorgen ervoor dat beiden met verschillende vormen van liefde leven.

TRAILER

 
5,0
geplaatst op 11 augustus 2013, 11:47 uur, permalink
Goede suggestie, eigenlijk zijn we daar op een iets andere manier natuurlijk al mee bezig hier op MoMe.

avatar van JJ_D
3,5
geplaatst op 11 augustus 2013, 23:51 uur, permalink
Ik Doe Moeilijk schreef:
Goede suggestie, eigenlijk zijn we daar op een iets andere manier natuurlijk al mee bezig hier op MoMe.


Absoluut! En de mogelijkheid om on-line samen films te bekijken met interactieve tools kan niet lang meer op zich laten wachten, toch?

5,0
geplaatst op 22 augustus 2013, 14:05 uur, permalink
Ik Doe Moeilijk schreef:
Pretentieus is Malick (als vanouds) inderdaad wel in To the Wonder. Hij levert met deze film in feite een serieuze, door o.a. Heidegger geinspireerde, cultuurkritiek. Hierin verbindt hij een aantal symptomen van de ziekte waaraan de contemporaine cultuur lijdt. te weten, de vervreemding van:

- Elkaar. Dit uit zich in het onvermogen tot liefhebben en het niet kunnen aangaan van betekenisvolle relaties, alsook een fundamentele twijfel over de eigen identiteit. Relaties worden vooral op hun utilitaire waarde geschat, waardoor de inleving in de ander niet meer centraal staat in een relatie.
- De omgeving. Dit komt naar voren in de milieuproblematiek en het consumentisme. De mens heeft zijn omgeving in verregaande mate weten te doorgronden - en daardoor ook te manipuleren - dat de natuur nog slechts een gebruiksmiddel is. Dit past in een solipsistisch wereldbeeld waarin alles vooral bruikbaar moet zijn, om het verlangen van het individu te bevredigen. De mens is vervreemd geraakt van de natuur, als gevolg van de (post)industrialisering. Hij is gedoemd eeuwig verloren te zijn in het consumentistische paradijs dat in de film gerepresenteerd is door de Amerikaanse suburbs (met bijbehorende malls).
- God. Dit is vervat in de priester die de stem van God niet meer hoort. Sinds de verlichting accepteert de mens geen hogere instantie dan zichzelf en de menselijke rede, maar hij heeft de consequenties ervan - het ontbreken van een moreel kompas - nog niet geaccepteerd en is daarom in een voortdurende strijd met zijn eigen geweten verwikkeld.

Wat leidt tot misschien de kern, zoals die door Quintana wordt uitgesproken in de film: de meest onvergeeflijke kwaal van de mens is zijn onvermogen om te kiezen. De mens is te laf om de consequenties van keuzes te dragen, hij verkeert abusievelijk in de veronderstelling (illusie) dat niets doen hetzelfde is als niet kiezen. Maar juist door te kiezen om niet te kiezen en overeenkomstig te handelen, maakt de mens de problemen (zowel van de natuur als de cultuur) alleen maar erger. De (Heideggeriaanse) oplossing is dus om te doen, om waarde te creŽren (zoals Nederlandse filosoof Ad Verbrugge het verwoord heeft).


Hoe cultuurpessimistisch het geschetste beeld ook lijkt, voor mij is To the Wonder eigenlijk een tamelijk humanistische film van Malick. Want de liefde mag dan een uitgedroogde beek lijken, de goddelijke vonk is nog altijd in de mens aanwezig (hij is nog altijd diens evenbeeld). Dat spreekt vooral uit het einde van de film, waarin alle hoofdpersonages vrede lijken te hebben gevonden met hun eigen tekortkomingen, hebben leren te leven zonder het verstikkende streven naar Platonische idealen.


Bedankt voor deze interessante reactie! Hoewel ik de cultuurkritiek in The New World meer expliciet terug zag (maar het zit er in To The Wonder ook zeker in).

Voor meer raakvlakken tussen Malick en Heidegger is het wel interessant om de bundel "Over denken, bouwen, wonen" te lezen. IdeeŽn over wonen en dichterlijk denken zie je rechtstreeks terug bij Malick, en verschaft ook enig inzicht in het laatste shot van The Tree of Life (de brug).

Het zijn volgens mij dat dichterlijke denken en wonen wat leidmotieven zijn van Malicks films, het is echt ongekend hoe hij dat op het scherm weet te krijgen.

avatar van wibro
4,0
geplaatst op 22 augustus 2013, 14:26 uur, permalink
Ik Doe Moeilijk schreef:

- God. Dit is vervat in de priester die de stem van God niet meer hoort. Sinds de verlichting accepteert de mens geen hogere instantie dan zichzelf en de menselijke rede, maar hij heeft de consequenties ervan - het ontbreken van een moreel kompas - nog niet geaccepteerd en is daarom in een voortdurende strijd met zijn eigen geweten verwikkeld.

En zolang de mens God of die "hogere instantie" niet accepteert zal hij constant met zijn eigen geweten in conflict blijven, want God tůůnt zich juist in dat eigen geweten. Een wereld zonder God, dus zonder eigen geweten zou er uitzien als in de wereld beschreven in de romans van D.A.F. de Sade, een tijdgenoot van Emmanual Kant en daar ook het absoluut tegenovergestelde van. Er is geen God volgens de Sade, dus alles is toegestaan. Er zijn verder geen consequenties aan gebonden. Kant stelt hiertegenover zijn Categorisch Imperatief, want eigenlijk hetzelfde is als de Bijbelse spreuk "Wat Gij niet wilt wat U geschiedt, doe dat ook een ander niet". Volgens Kant zijn er dus wel degelijk consequenties aan gebonden als je je daar niet aan houdt.

5,0
geplaatst op 22 augustus 2013, 15:55 uur, permalink
nummer2 schreef:
Voor meer raakvlakken tussen Malick en Heidegger is het wel interessant om de bundel "Over denken, bouwen, wonen" te lezen. IdeeŽn over wonen en dichterlijk denken zie je rechtstreeks terug bij Malick, en verschaft ook enig inzicht in het laatste shot van The Tree of Life (de brug).

Het zijn volgens mij dat dichterlijke denken en wonen wat leidmotieven zijn van Malicks films, het is echt ongekend hoe hij dat op het scherm weet te krijgen.
Dank je, gaat zeker op mijn leeslijst.

wibro ook bedankt voor de interessante aanvulling.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
geplaatst op 28 augustus 2013, 21:02 uur, permalink
wibro schreef:
ik vind deze film aanzienlijk beter dan The Tree of Life omdat de existentiŽle filosofische thema's die hier de revue passeren voor mij meer herkenbaar zijn.


Gek, bij mij is het echt precies omgekeerd. Mede daardoor kon ik duidelijk minder met deze film. Hij hoort er wel duidelijk bij. Stillistisch sterk verwant en thematisch ook niet ver weg. Misschien iets te dichtbij zelfs. Weer een ronddartelende vrouw, zwermen vogels en dergelijke. Deed me soms verlangen naar de andere film. Al genoot ik er wel van en was het om voordat ik het wist (hij is dan ook kort voor een recente Malick).

Ik vond de eerste keer de relaties wel erg vluchtig door het beeld gaan, de ontwikkeling ervan bouwt niet echt op, de gevoelens veranderen nogal plotseling. Ik heb een tweede kijkbeurt nodig om daar los van te komen. Want deze film heeft nog andere manieren van benaderen. Ik ben er niet helemaal klaar mee.

Voorlopig 3.5*

0,5
geplaatst op 30 augustus 2013, 21:10 uur, permalink
Ik heb de film gister gezien in de bios. Over het algemeen sta ik op voor alle soorten speelfilms. Deze film kon me geen moment boeien. Het verhaal is veel te dun.
De beelden zijn stuk voor stuk prachtig maar heeft niets te maken met een film. Het is een aaneenschakeling van zeer goed genomen foto's . Echt fotografisch vakwerk. Zo snel achter elkaar dat je er doodmoe van wordt. Elke keer was ik aan het wachten op een ontknoping of een hoogtepunt. Die heb ik niet kunnen ontdekken.
Ben Affleck is zichtbaar niet op zijn gemak in de rol van Neil. Er is ook geen enkele chemie met zijn tegenspeelster Olga. De bijna altijd sterk spelende Javier Badem kan de film niet redden.
De voice over begint na enige tijd te irriteren. Je krijgt behoefte aan een echte dialoog.
Malick had naar mijn idee een deel van zijn prachtige beelden best in een speelfilm kwijt gekund mits deze werden gedragen door een sterke verhaallijn met boeiende dialogen.

avatar van Passiebloempje
3,5
geplaatst op 1 september 2013, 18:40 uur, permalink
Saai verhaal, maar machtige mooie shots waar ik erg van heb genoten. Vandaar mijn 3,5.
Als je een goede film wilt zien raad ik je deze zeker niet aan...

avatar van xgogax
5,0
geplaatst op 5 oktober 2013, 14:24 uur, permalink
wibro schreef:
Over de film verder; ik vind deze film aanzienlijk beter dan The Tree of Life omdat de existentiŽle filosofische thema's die hier de revue passeren voor mij meer herkenbaar zijn.


Ook voor mij is dit meesterwerk zeer herkenbaar . Ik heb ( bijna letterlijk ) zoiets meegemaakt . Van duizenden films die ik gezien heb , staat To the Wonder (2012) het dichtst bij mij in dit stadium van m'n persoonlijk leven ...

avatar van thegoodfella
5,0
geplaatst op 7 oktober 2013, 23:26 uur, permalink
wanneer komt To The Wonder nu eindelijk op dvd uit?

avatar van DDT
2,0
geplaatst op 20 oktober 2013, 3:54 uur, permalink
Saaie film maar wel soms mooie beelden, das mijn mening ervan

 
geplaatst op 7 november 2013, 11:42 uur, permalink
thegoodfella schreef:
wanneer komt To The Wonder nu eindelijk op dvd uit?


Via Play.com voor maar 5 euro te bestellen. Geen idee of er NL subs aanwezig zijn.

avatar van thegoodfella
5,0
geplaatst op 22 november 2013, 16:04 uur, permalink
thegoodfella schreef:
wanneer komt To The Wonder nu eindelijk op dvd uit?


Dan ga ik na lang zoeken toch maar mijn eigen vraag bwantwoorden. mochten er nog meer mensen zijn die eigenlijk niet kunnen wachten net zoals ik

Het wordt toch heel lang wachten. 18 februari komt de dvd pas in Nederland uit

Zie de link hierinder
To The Wonder (DVD) - A-Film

 
geplaatst op 22 november 2013, 16:17 uur, permalink
Was de film voor die tijd maar ergens anders goedkoop te krijgen

avatar van thegoodfella
5,0
geplaatst op 24 november 2013, 12:37 uur, permalink
mister blonde schreef:
Was de film voor die tijd maar ergens anders goedkoop te krijgen


hahaha thanks voor de tip, maar ik wil de film toch per se met Nederlandse ondertiteling!

2,0
geplaatst op 25 november 2013, 11:49 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Mijn eerste Malick-film. Smaakt hij naar meer? Nee, dat zou niet de juiste bewoording zijn. Hij maakt me wel nieuwsgierig naar andere Malick-films. Hoe zit dat?

Hij smaakt niet naar meer omdat ik het een on-film vind. De film is tť ambitieus: het wil te veel (alles) omvatten en daardoor omvat het niets. Malick heeft ideeŽn, over de mensheid en over de wereld als omgeving (en de verhouding tussen die twee), maar kan die ideeŽn niet op de goede manier in een film verwerken en overbrengen aan de kijker. Het maakt me wel nieuwsgierig omdat ik zijn ideeŽn wel interessant vind en benieuwd ben of hij die in eerdere films wel kundig heeft weten over te brengen.

Waarom is het hem niet gelukt? Hij wil te grote vragen behandelen en blijft daardoor erg abstract. Het gaat hem om concepten: de (ontoereikendheid van de) menselijke liefde (om met Reve te spreken), de relatie van de mens met de natuur en met God. Maar het blijven abstracte concepten, hij weet ze niet te concretiseren, hij weet ze niet tot vlees en bloed te maken. Dat blijkt uit het feit dat de personages eigenlijk louter dienen als achtergrondmuziek. In deze film heeft hij een complete minachting voor de personages, waarvan ik na het zien van de films niet eens meer de namen weet.

Ik stel het meer op op prijs als regisseurs/schrijvers bottom-up werken: de grote ideeŽn blijven onbenoemd maar blijken uit de (relaties tussen) de karakters uit de film. Een regisseur/schrijver moet van z'n karakters houden, zoals Ivan Toergenjev dat zo mooi deed in 'Vaders en Zonen' (toevallig mijn laatst gelezen boek). Door het verdiepen in het individu of de individuŽn kunnen lessen getrokken worden over de vage en grote concepten en vragen over de mensheid als geheel (of diens verhouding met natuur/God).

Isaiah Berlin (filosoof en fan van Toergenjev) schreef eens over de anarchist Bakunin dat hij het concept 'mens' wel liefhad, maar een totaal gebrek kende aan liefde voor menselijke individuŽn. Ik las in het boek van Paul Scheffer dat Friedrich Schiller eens schreef over de tegenstelling van realisten en idealisten: 'De een toont zich een mensenvriend zonder een erg hooggestemd idee te hebben over de mensheid; de ander heeft zo'n groot idee over de mensheid dat hij het gevaar loopt de mens te verachten.' En zo vervolgde Scheffer zelf: 'En inderdaad, de idealist heeft de neiging om uit naam van het grotere neer te zien op het kleinere, om de ervaring te loochenen en het vergezicht te verabsoluteren.'
Deze uitspraken schoten mij niet voor niets te binnen bij het zien van deze film.

Omdat hij zijn ideeŽn niet uitwerkt in de personages maar de personages louter gebruikt ter illustratie van zijn ideeŽn, worden zijn boodschappen je niet zijdelings uitgebeeld (geacteerd) maar je gewoon platvloers gezegd. Zijn film is in een paar regels samen te vatten: 'Ze worden verliefd, dat is heel mooi, maar ja, dat gaat eens over. Het wordt allemaal minder. Iemand zoekt iets bij iemand anders. Wat is liefde moeilijk.' En de priester: 'Hallo, ik twijfel aan God. Daar worstel ik mee.' En: 'de natuur is mooi, we moeten uitkijken het niet te verpesten' (daarom al die problemen met die olieraffinaderij).

Voor deze boodschap trekt Malick twee uur uit, ondersteund door wat poŽzie, wat mooie shots van de natuur, een continu bedeesde en wat norse Affleck die omringd wordt door een constant door het beeld dansende Kurylenko. Daardoor is de film een combinatie van het voortdurende kabbelende water op de zender Zen TV en de platte en direct boodschap van de smartlappen van TV Oranje.

5,0
geplaatst op 25 november 2013, 21:28 uur, permalink
Miiinchia schreef:
In deze film heeft hij een complete minachting voor de personages, waarvan ik na het zien van de films niet eens meer de namen weet.

Juist na de film zou je ze kunnen ontdekken


Miiinchia schreef:
'De een toont zich een mensenvriend zonder een erg hooggestemd idee te hebben over de mensheid; de ander heeft zo'n groot idee over de mensheid dat hij het gevaar loopt de mens te verachten.'

Persoonlijk denk ik dat Malick juist een van de weinige filmmakers is die er in slaagt om het abstracte en het concrete met elkaar te verbinden, dat lukt hem vooral in The Tree of Life bijzonder goed en daar wordt het ook redelijk expliciet (kosmos & eigen huis, god & individu, zijnsgeheel & leefwereld).

Daarnaast denk ik dat To The Wonder wellicht wat meer kijkbeurten nodig heeft, zeker wanneer het je eerste Malick is (bij mij kwam hij de 3e keer pas echt volledig binnen).
In zekere zin denk ik overigens dat je gelijk hebt wanneer je zegt dat To The Wonder een on-film is. Naar mijn idee gaat Malick ver over de grenzen van wat wij normaal gesproken onder de term 'film' verstaan. Hij geeft flarden van een liefdesgeschiedenis, flash-backs, gevoelens, emoties aaneengeregen door muziek en voice-over. Daarmee is het voor mij meer een ervaring of beleving dan echt een film. Het voelt meer alsof je naar een balletvoorstelling gaat, en ik denk dat To The Wonder pas tot volle bloei komt wanneer je het ook op een dergelijke manier kan ontvangen. Daarmee is de wijze waarop de acteurs worden gebruikt ook logischer: ze zijn deel van een geheel, ze voeren een bepaalde dans uit en tonen bepaalde emoties, maar het draait niet om de individuen in psychologische zin. Eerder draait het om de ideeŽn die door die individuen heen schijnen, om het maar een plato-achtige connotatie te geven.

2,0
geplaatst op 26 november 2013, 9:05 uur, permalink
nummer2 schreef:

Persoonlijk denk ik dat Malick juist een van de weinige filmmakers is die er in slaagt om het abstracte en het concrete met elkaar te verbinden, dat lukt hem vooral in The Tree of Life bijzonder goed en daar wordt het ook redelijk expliciet (kosmos & eigen huis, god & individu, zijnsgeheel & leefwereld).

Die zal ik dan maar eens snel gaan kijken.

nummer2 schreef:
Daarnaast denk ik dat To The Wonder wellicht wat meer kijkbeurten nodig heeft, zeker wanneer het je eerste Malick is (bij mij kwam hij de 3e keer pas echt volledig binnen).

Heb je niet meer achting gekregen voor Malick (en zijn ideeŽn) dan voor de film an sich? Misschien vergis ik me, maar daar lijkt me toch niet veel meer aan te ontdekken na een tweede kijkbeurt?

nummer2 schreef:
In zekere zin denk ik overigens dat je gelijk hebt wanneer je zegt dat To The Wonder een on-film is. Naar mijn idee gaat Malick ver over de grenzen van wat wij normaal gesproken onder de term 'film' verstaan. Hij geeft flarden van een liefdesgeschiedenis, flash-backs, gevoelens, emoties aaneengeregen door muziek en voice-over. Daarmee is het voor mij meer een ervaring of beleving dan echt een film. Het voelt meer alsof je naar een balletvoorstelling gaat, en ik denk dat To The Wonder pas tot volle bloei komt wanneer je het ook op een dergelijke manier kan ontvangen. Daarmee is de wijze waarop de acteurs worden gebruikt ook logischer: ze zijn deel van een geheel, ze voeren een bepaalde dans uit en tonen bepaalde emoties, maar het draait niet om de individuen in psychologische zin. Eerder draait het om de ideeŽn die door die individuen heen schijnen, om het maar een plato-achtige connotatie te geven.

Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik me geen seconde heb verveeld tijdens het zien van de film. Kort na de film zou ik het een 6 hebben gegeven, met het schrijven van de reactie werd het een 4 (en daar sta ik nog achter).

nummer2 schreef:
het draait niet om de individuen in psychologische zin. Eerder draait het om de ideeŽn die door die individuen heen schijnen

Ik heb juist het idee dat die ideeŽn helemaal niet door de individuen heen schijnen. De ideeŽn worden je verteld tijdens de film, met de filmomschrijving en zelfs op de wikipedia-pagina van Malick, maar de karakters voegen daar niets aan toe. De priester vind ik het beste voorbeeld. Het enige wat je ziet is een priester die twijfelt aan God. Dat wordt je als kijker verteld, maar je zŪťt het niet. Je ziet geen proces van lijden, twijfelen. Er zit ook geen ontwikkeling in dat personage. In de film wordt door het karakter niets aan de omschrijving achterop de DVD (een priester die twijfelt aan God) toegevoegd.

Malick heeft ideeŽn en daar zoekt hij personages en beelden bij. De personages spelen daarbij een zo ondergeschikte rol dat hij beter gewoon een lezing van een uur (hoewel ik gok dat een paar minuten voldoende zijn, maar dat is wellicht wat te snel geoordeeld) kan houden, in plaats van een film te maken.

avatar van McSavah
5,0
McSavah (crew)
geplaatst op 28 december 2013, 19:03 uur, permalink
Niet verwacht dat herziening zo goed zou uitpakken. De eerste tien minuten blijven wat stroef en geforceerd aanvoelen, daarna zuigt Malick mij weer helemaal in zijn wereld, al raakt hij me niet zo als in zijn vorige drie meesterwerken. Niet gek, want To the Wonder is minder gericht op narratief en grootse momenten, en ik vind Affleck echt een waardeloze uitstraling hebben. Het dartelen van Marina waar ik me aan stoorde is dan weer enigszins gerechtvaardigd door haar (en Kurylenko's) verleden als ballerina.

To the Wonder is pessimistischer gestemd dan eerder werk van Malick, maar in het einde en met name het eindshot (van Mont Saint-Michel) toont hij toch weer het sprankje hoop dat we nodig hebben en wat genoeg is om voor te leven. In de bespreking van Ik Doe Moeilijk kan ik me wat dat betreft goed vinden, zo mooi zou ik het alleen niet kunnen formuleren. Technisch gezien is dit verder weer ongeŽvenaard, doet zeker niet onder voor The Tree of Life, al is het regelmatig wel erg gelijkend (zit ook niet gebruikt materiaal van TToL in, geloof ik). Soundtrack is wat meer ingetogen en er zit zelfs wat elektronica en low rumbling in verstopt.

Voor Knight of Cups vrees ik alleen wel. Dat lijkt in tegenstelling tot To the Wonder wel een herhalingsoefening te worden. Hopelijk kan Malick zichzelf nog een keer opnieuw uitvinden, al lijkt me dat wel erg lastig als je al de meest herkenbare en vervolmaakte filmstijl bezit. Wellicht zou het leuk zijn als hij eens een keer een genre filmpje onder handen zou nemen

avatar van Knisper
 
geplaatst op 31 december 2013, 8:25 uur, permalink
Berichten verplaatst naar Terrence Malick

 
geplaatst op 16 februari 2014, 12:15 uur, permalink
Passiebloempje schreef:
Saai verhaal, maar machtige mooie shots waar ik erg van heb genoten. Vandaar mijn 3,5.
Als je een goede film wilt zien raad ik je deze zeker niet aan...


en dan een 3.5* geven

avatar van Passiebloempje
3,5
geplaatst op 16 februari 2014, 18:43 uur, permalink
Waku schreef:
en dan een 3.5* geven


Die 3 sterren zijn voor de shots (waar ik erg van heb genoten - en waarvan ik geen idee heb waarom ik 'matige' erbij vermeld heb), die halve is voor het verhaal.

avatar van McSavah
5,0
McSavah (crew)
geplaatst op 16 februari 2014, 20:02 uur, permalink
Je schreef dan ook machtige mooie shots en niet matige mooie shots