Days of Heaven (1978)

Waarschijnlijk ligt dat wel aan mij, elke filmervaring is subjectief. Zo had ik het ook geschreven: "Toch doet TRL meer met mij", "waardoor dat mij meer aan het denken zet".
Uiteraard was de basis voor TRL bij elke regisseur overeind gebleven. Maar de rustige manier van filmen, het trage tempo van de story en de mooie schilderij-achtige plaatjes, ofwel de typische Malickstijl, maken het nu nét de film die het is geworden. Ik ken weinig mensen om mij heen die die film echt goed vinden. "Veel te traag" en "vage beelden die niets met de oorlog te maken hebben" zijn twee terugkomende opmerkingen die ik hoor.
DoH zal ze dan nog minder bevallen, aangezien daar minder spectakel en actie in zit. Eigenlijk geen, de sfeer maakt het verhaal.

Ik had zelf al TRL en The New World van Malick gezien en raakte na de eerste trailer van ToL weer geïnteresseerd in zijn stijl. Daardoor heb ik gisteren en vandaag Badlands en Days of Heaven gekeken.

De voice-over is naar het schijnt volledig geïmproviseerd door Linda Manz (die toen net 17 was). Malick zette haar gewoon in een geluidsstudio, zette de film op en liet haar vrij babbelen... Verbluffend vind ik dat.

Los daarvan blijft deze film een meesterwerk. Heb hem een keer op het grote doek mogen bewonderen; onvergetelijk!

Net herzien. Wat een prachtige visuele poëzie. Malick's stijl ontluikt zich hier. Fotografie is FENOMINAAL, evenals de muziek. Jaren later zou hij zijn stijl vervolmaken. Halfje erbij. Dikke 4*

Snap je gedachte, maar voor mij is TTRL zijn meesterwerk (Hoewel Tree of Life wellicht nog beter is) Punt is dat ik de kwestie die in TTRL wordt aangekaart sterker vind dan in deze. Blijft toch een beetje hangen in sfeer, zonder een duidelijke kwestie aan te kaarten. Maar deze is wel poëtischer en minder strak, wat jij blijkbaar met Hollywood associeert.

Mag ik iedereen die zich hier zo verwonderd over de mooie beelden, en de ''schilderachtige plaatjes'' misschien ff wijzen op de schilder Edward Hopper. Ik dacht af en toe gewoon ff in een schilderij van de man te zitten............

Dat huisje op de heuvel vertoont wel wat gelijkenissen, maar verder vind ik nu niet dat zijn stijl erg aansluit bij deze film of viceversa. Days of Heaven is veel warmer, vrijwel elk shot lijkt gedraaid in magic light, met de meest prachtige luchten. Daarbij zij de camerabewegingen erg mooi en subtiel.

Het huisje schijnt op dit schilderij gebaseerd van hopper te zijn:
http://www.ibiblio.org/wm/paint/auth/hopper/landscapes/...

Opmerkelijk feitje m.b.t. die fabelachtig mooie fotografie: cinematograaf Nestor Almendros was blind aan het worden tijdens het filmen.

Viel erg goed mee: die korte speelduur en combinatie van natuurlandschappen en close-ups met een dramatische verhaallijn werkt hier opmerkelijk goed. Wel wat beter naar mijn idee dan de langere speelduur en het (bijna) ontbreken van een dramatische vertellijn in The Tree of Life. Moet ze misschien allebei nog eens herzien eerst.

Deze had ik al een tijd klaarliggen, ooit naar op zoek gegaan omdat deze film in de top 10 staat van Wibro. Op de één of andere manier is het er nooit van gekomen, maar toen ik laatst The Tree of Life zag, die van dezelfde regisseur is, vond ik dat ik ook deze eindelijk eens moest gaan kijken.

Het eerste dat opviel is de muziek waar de film mee begint, dat zeer magisch en mysterieus klinkt en mij meteen heel erg bekend in de oren klonk. Ik wist van te voren dat Morricone de soundtrack heeft geschreven, maar ik kon me toch niet voorstellen dat dit van hem was. Inderdaad, uit het zoeken na afloop van de film blijkt dat het Aquarium uit Le Carnaval des Animaux van Saint-Saëns betreft. Toch ook een compliment voor Morricone, want de rest van de soundtrack ademt toch redelijk dezelfde sfeer en doet er afgezien van de muziek tijdens de brand niet veel voor onder.

Ook de cinematografie is erg mooi, het trucje van tegenlicht tijdens een ondergaande zon werkt erg goed, maar hier toch wat kanttekeningen. Ten eerste is het jammer dat er soms geen statief wordt gebruikt, dit gaat vooral ten koste van de kadrering. Ten tweede vond ik net als bij The Tree of Life de montage niet al te sterk. Vaak een opeenhoping van vrij korte shots die diverse taferelen uitbeelden, waar ik wat langere shots waarbij er op één iets geconcentreerd wordt wat meer gepast vond. Het is bijvoorbeeld jammer dat net als er een prachtige zwerm sprinkhanen opkomt het shot wordt afgebroken in plaats van dat men de zwerm blijft volgen. Dan mag het volgende shot ook van de sprinkhanen zijn, het maakt het er niet beter op.

Het verhaaltje boeide me eigenlijk niet zo heel erg, maar irriteerde ook weer niet. Inderdaad allemaal vrij afstandelijk. Snap overigens niet de aantrekkingskracht van de vrouw. Met name de mondhoeken die altijd naar beneden leken te staan vond ik niet bepaald aantrekkelijk. Verder aardig geacteerd. Kende Gere eigenlijk alleen maar van de romcoms met Julia Roberts, leuk om hem ook eens in zo'n film te zien. Wel vond ik de keuze voor het meisje voor de voice-over niet echt werken, want ik werd een beetje nerveus van haar stem.

Uiteindelijk kan ik hier toch zeker 4* aan kwijt, met name voor de fotografie en de muziek. Voor mijn doen een erg hoge score voor een film van deze leeftijd. En ik wil zeker meer zien van deze regisseur, want ondanks de minpuntjes zijn de twee films die ik tot nu toe van hem heb gezien zeker interessant gebleken.

Visueel schitterende film van de maker van the Tree of Life, ook al zo'n film die enorm imponeert op dat vlak. De prachtige beelden van het korenlandschap, de boerderij, het werken op het land van de arbeiders en later ook het brandende veld en de sprinkhanenplaag zijn ontzettend mooi. De soundtrack van Morricone maakt het helemaal af. Verder is het een redelijk trage film die verder wel weet te boeien en ook langer lijkt te duren dan de 90 minuten die er eigenlijk maar zijn. Dat komt doordat er op zich niet al te veel gebeurd, wat niet negatief bedoeld is want de film heeft daardoor wel een bepaalde rustgevendheid over zich heen. Ik had wel een beetje het gevoel dat de film van de hak op de tak sprong met bepaalde momenten. Het plot rondom de boer en het meisje had soms een wat betere uitleg mogen krijgen.

Een film om in gedachten te houden en zeker ooit nog eens op te zetten.

3,5*

Aanvankelijk wist Days Of Heaven me eigenlijk maar weinig te bekoren, met een redelijk klassiek verhaal. Na een tijdje kreeg het werkleven op het platteland me toch in z'n greep, met een paar erg knappe passages (zoals de onvergetelijke brand-scène). Visueel zeker knap, met veel magic hour-shots. Toch vond ik de fotografie over het algemeen nu ook weer niet zo bijzonder dat de film alleen daarvoor al echt memorabel is.

Wel van genoten, maar voor mij toch wat minder dan The Tree Of Life en The Thin Red Line, die ik beiden op 3,5* heb staan. Een halfje minder dan maar voor deze en binnenkort nog eens Badlands en The New World herbekijken.

Ik heb 'm meermaals gezien (1 keer in de bios) en werd telkens volledig weggeblazen door de fotografie. compleet uniek, met fantastisch oog voor schoonheid, sfeer en detail gedaan; en heel consequent doorgevoerd. Puur meesterschap en in mijn ogen een van de best gefotografeerde films ooit.

Ik vond de fotografie ook wel geslaagd, maar in mijn ogen nu ook weer niet zo sterk dat de film mij alleen al daarmee van de sokken blaast. Dan denk ik eerder aan een prent als Enter The Void. Daar stelt het verhaal wat mij betreft ook niet zo heel veel voor, maar Noé imponeert zodanig met de vorm dat ik de hele tijd op het puntje van m'n stoel zat.

Maar da's natuurlijk maar m'n persoonlijke smaak en op visueel vlak zijn het toch vooral hedendaagse films die bij mij echt indruk weten te maken.

Kun je benoemen welke films deze cinematografie hebben toegepast? voordat Mallick het deed, daarnaast ken weinig films die zo gefilmd zijn als deze?

Wat een gave plaatjes kan die Terence Mallick schieten . Dat er nog een simpel verhaal bij zit, wat klinisch en niet zo mooi verteld wordt, maakte voor mij uiteindelijk niks uit. Ook zonder het verhaal had ik me prima kunnen vermaken met al die uitgestrekte akkervelden en andere schitterende landschappen. Het is lekker traag in tempo, maar de speelduur is gelukkig kort.