Bir Zamanlar Anadolu'da (2011)

Vreemd dat je dan Tarkovskiy wel als voorbeeld noemt van iemand die meesterwerken maakt, want die blinkt hier nu ook bepaald niet in uit. Misschien dat dat mij op het verkeerde been zette dan.

Tarkovsky is misschien niet altijd duidelijk, maar hij geeft bijvoorbeeld wel inzicht in de motieven van zijn personages. Denk aan de Emmaus-dialoog in Stalker. Daarnaast is hij geen regisseur van het minimalisme en het kale registreren, maar bevatten zijn films directieve verhaallijnen en thematiek, waarbij hij de kijker meeneemt, manipuleert en uitdaagt om over de visie die hij in de film heeft gestopt na te denken. In zijn oeuvre is het niet zo dat er wat neutrale beelden voorbij komen die je naar eigen goeddunken kan interpreteren. Extreem gezegd.

Voorbeeldje van het verschil tussen Tarkovsky en Ceylan is muziekgebruik; Tarkovsky stopt zijn films er vol mee, accentueert zodoende zaken, stuurt, probeert emotie op te wekken, Ceylan laat muziek volledig ontbreken op één moment in de auto na en creeert zodoende een steriele omgeving voor de kijker om 'eruit te halen' wat hij/zij wil.


Maar wat is er dan interessant aan, dan is het toch een willekeurige handeling, eentje waarvan we zelfs de consequenties niet zien? Natuurlijk hoef het niet perse 'duidelijk' te zijn, maar geef dan bijvoorbeeld de onzekerheid en gedachten van de dokter daarover weer, op wat voor manier dan ook. In dit geval had de man die de sectie verricht bijvoorbeeld wat prikkelende vragen kunnen stellen. Ook als de arts niet weet waarom hij het doet, dan wil ik in ieder geval weten dat hij dat niet weet. Nu kan het alle kanten op: misschien heeft hij een heel duidelijk motief, dat kan dan nog een valide of een onzinnig motief zijn, misschien heeft hij geen motief. En het resultaat van zijn beslissing zien we ook niet, kortom; je kan alle kanten op met je fantasie, maar met de inhoud van de film heeft het dan nog weinig van doen.

Wanneer de dokter aankomt op zijn bureau bekijkt hij foto's..... Een vrouw, een kind........een verloren liefde misschien? Dit roept bij hem een gevoel van pijn en medeleven op dat zijn verzwijgen tijdens de autopsie kan verklaren ?

Ja, lijkt me een juiste en aannemelijke verklaring
Zeker een film om een keer te herzien.....

Alleen is het nog niet zo gemakkelijk rond te krijgen waarom de vrouw en de zoon geholpen zouden zijn bij het achterhouden van deze informatie. Ik zie het niet echt, eerlijk gezegd.

Die beiden niet overtuigen.

Zelf zat ik meer te denken aan de uitspraak van de officier over de dokter: "u twijfelt echt aan alles", en dat gecombineerd met de rotsvaste overtuiging van de agent omtrent de beestachtigheid van de moordenaar. De arts ziet veel meer de andere kant van de dader en wil hem dus misschien een klein beetje helpen. Maar dan nog, weet niet hoe het Turkse strafsysteem werkt maar veel schelen zal het vrees ik niet.

Misschien wel over (de eenzijdigheid van) het beeld dat mensen van elkaar hebben.

Goede film, dat staat buiten kijf, maar helaas is dit meer een film die ik met het verstand erg goed vond, maar die mij emotioneel niet heeft getroffen. En dat heb ik wel vaker met Ceylan. Het script is namelijk niks minder dan briljant, de weerspiegelingen van de levens van de personages, die tijdens de nachtelijke zoektocht (en daarna) aan de orde komen. Erg subtiel, erg menselijk, vlees en bloed, dit zijn personages zoals ze je wenst.

Of het dan toch te traag is (of in dit geval vooral te lang), dat is waarschijnlijk de belangrijkste vraag. Scriptmatig zitten er namelijk geen overbodige elementen in en zit er waarschijniijk veel meer in dan dat er in een kijkbeurt uitgehaald kan worden. Maar helaas, had toch gehoopt dat dit mij nog meer zou raken.

Nooit van Ceylan gehoord en zonder bagage het filmhuis ingerold.

Verbijsterend mooie film. Ik was snel weer in het Turkije dat ik meerdere malen voor een maand bezoek hebt. Niet alleen de toeristische hoogtepunten maar ook de wat afgelegen dorpen en steden heb ik bezocht. De film sloot bijna naadloos aan bij mijn beeld wat ik van Turkije heb en had.

Mooie beelden en ook sterk geacteerd er is veel te genieten voor iemand die ook oog heeft voor de details. De appel die gevolgd wordt zie ik als een verwijzing naar "Stalker" van Tarkovsky.

Na de film las ik een recensie in de NRC. Deze geeft mijn inziens teveel weg. Goed dat ik deze recensie niet voor deze film gezien heb.

JJ_D, Olaf K, eRCee en ikzelf hebben toch al wat duiding, opmerkingen en kanttekening over de film geschreven hier. Wie weet kunnen die je nog wat verder helpen. En dan een herziening.

Een langzame film, maar alles behalve 'vervelend langzaam'. Een film die langzaam onthuld, maar waar aan het einde toch nog niet alles geheel duidelijk is. Deze film gaat meer over de personages, over het slopende bureaucratische proces (waaronder de zoektocht) en over hoe het hen verandert (in hun denken en doen). Dit, ondersteund door prachtige cinematografie, zowel op de steppe als in de dorpjes, met prachtige functionele shots (o.a. die met die zwerm vogels etc.), maakt dit tot een zeer sterk, cinematisch hoogstandje die ik zeker nog een tweede keer wil gaan zien, om hem o.a. beter te begrijpen.

"Een subtiele combinatie van een roadmovie, misdaadfilm en karakterstudie; een vleugje Tsjechov en pure poëzie is schitterend gefotografeerd, uitgekiend gekadreerd en even spectaculair als ingetogen geacteerd", las ik. Ik begrijp wel dat het om de algehele stemming gaat, maar voor een misdaaddrama werkt deze film voor mij te vervreemd, te filosofisch, te langademig, is de algehele houding te bedachtzaam, hoewel er bijzonder veel gepraat wordt (zonder duidelijke samenhang) gebeurt er minutenlang werkelijk niets, hoe indrukwekkend het onweer er bijvoorbeeld ook uitziet. Ik begrijp wel dat de film over menselijke verhoudingen gaat, over het zware leven op het Turkse platteland (dat zich verloren voelt tussen de eenvoud van het boeren bestaan en de moderne wereld), maar de traagheid vond ik afmattend.

Hoe kan dat nu je conclusie zijn? Als je dit ook vind en ziet:

Juist in stille scènes kan zo ontzettend veel gebeuren en onuitgesproken voelbaar en tastbaar gemaakt worden.

Iets waarin deze film bovenmatig is geslaagd.

had van deze film helaas meer verwacht zeker door de hoge cijfers op moviemeter ! maar sorry deze film kon mij niet boeiend houden ! heeft 2 sterren gekregen

Prachtige beelden, rustgevend en schilderachtig, maar toch beklemmend, duister, en vooral luguber. De andere films van Ceylan die ik zag waren Iklimler en Three Monkeys, die ik toch wat minder goed vond. Niet slecht, maar minder goed dan deze.
Hoewel ik niet zeker weet of ik het de film kan aanrekenen, - het kan ook liggen aan het feit dat ik moe was -, verslapte ook bij deze film op den duur, na iets minder dan 2 uur, mijn aandacht wat, om niet veel later weer volledig met het verhaal meegezogen te worden. De spanningsvelden en verhoudingen tussen de personages waren perfect aanvoelbaar en dan weet je dat er goed geacteerd wordt.
Het hoe en waarom wordt langzaam aan steeds duidelijker, er zitten een aantal dubbelzinnigheden in, en verwijzingen naar... Met andere woorden, een uitstekende film.

Ongelofelijk saaie film, normaal ben ik wel van wat aparte buitenlandse films, maar dit? Echt geen idee waarom dit zo hoog gerate wordt...

Ongecensureerde bagger! En zo verschrikkelijk slaapverwekkend. Had echt moeite om m`n aandacht erbij te houden (en das geen goed teken) maar ik heb `m toch afgezien. Zonde van de tijd, had ik `m maar uit gezet. Ik dacht misschien komt er nog wel iets briljants, een leuke wending ofzo, maar dat blijkt niet zo te zijn. Zeer slecht, ik snap de hoge cijfers ook niet zo. 1,5 ster van mij

Leuk man zo`n eentonige langdradige film die je helemaal zelf in mag vullen. Lekker zelf bedenken hoe het zou KUNNEN zijn. Echt briljant