The Cars That Ate Paris (1974)

Ach joh, niet zo zeuren. Wees blij dat nog een zender is die dit soort films nog wil uitzenden ...

Ik ben zelf trouwens ook reuzebenieuwd naar deze film, al zal ik waarschijnlijk ook wel wat moeite hebben met dat verdraaide Australisch. Van de eerste Mad Max verstond ik immers niet al te veel ...

Ja maar, Renske, is het niet de bedoeling dat de mensen naar deze film kijken? Het is toch leuk als we het er naderhand met nog andere MM'ers over kunnen hebben? Of heb ik het nou verkeerd begrepen

Bijzonder geinige debuutfilm van Peter Weir, vol met bizarre personages en grappige details. Het plot raakt weliswaar kant nog wal, maar dankzij het ongure sfeertje en een paar leuke inside-jokes (waaronder een verwijzing naar Once Upon A Time In The West) blijft het altijd onderhoudend.

3 sterren

Net gekeken.. op een DVDtje De Film leek leuk maar viel mij tegen..

Poster van een:
Auto met Trek.

Gehuurd met in het achterhoofd de combinatie 'grappig bezopen verhaal' en 'Peter Weir's debuutfilm', maar allemachtig wat een knullige en inhoudsloze film was dit. Het begon allemaal nog wel aardig, maar naarmate de film vorderde zat ik zowaar te gapen. 1,5*

Geinig en obscuur filmpje. Een soort kruising tussen The Wicker Man en Christine met een vleugje vroege Cronenberg. Erg goed is het niet, maar wel sfeervol uniek en bizar. 3,5*

Helaas was de dvd 1:1,85 terwijl de film oorspronkelijk met 1;2,35 is opgenomen.

De enige film van Weir waar ik werkelijk niets mee kon. Het is denk ik mijn favoriete regisseur maar deze werkte voor mij totaal niet.

Lekker avondvullend filmpje. De eerste debuutfilm van Peter Weir is zeker wel aardig. Een topper zal het zeker niet worden maar de film zelf is best leuk om een keer gezien te hebben. 3,0.

Viel me enorm tegen. Het idee was leuk, maar de uitwerking vind ik gefaald. De laatste 15 minuten van de film zijn best goed, maar dan moet je je wel eerst door de andere 75 minuten worstelen...

Is me ook iets tegengevallen, vooral qua actie met de 'cars', maar gelukkig bleef er genoeg over om van te genieten. Zo weet Weir een lekker Weir-d sfeertje neer te zetten, is het regelmatig genieten als er sfeervolle muziek wordt ingezet tegen de vaak bizarre achtergrond van het dorpje Paris en Terry Camilleri is voor de verandering eens een zeer schuchtere en sympathieke hoofdpersoon die zich nogal wat gelegen laat liggen. Voor zolang het duurt...

Hoogtepunten zijn natuurlijk de western-showdown, de zo uit de Young Ones weggelopen lijkende Darryl en zijn psychiatrische achterban en de klap op de vuurpijl: zie de filmposter!

3,5*.

Niet echt een speciale film. Dit lijkt een kruising tussen U-Turn en Deliverance met een wereldvreemd dorpje waar je niet uit kan onstnappen. Maar het ontbreekt aan apart figuren en veel sfeer is er niet. Dit is ondertussen al gedateerd en komt te kort om een cultfilm te worden.

Of gewoon niet de sfeer en aparte figuren die jij zoekt?

Tja, apart is natuurlijk een rekbaar begrip. Arthur zelf valt nog wel mee, maar die Young Guns persiflages oogden nogal knullig. Te zien wat je onder 'apart' verstaat.

Als je hier geen sfeer of aparte figuren in kan ontdekken, dan weet ik het ook niet meer... apart is idd bij uitstek een rekbaar begrip, maar dat maakt nog eerder dat deze binnen de 'categorie' vallen. En YG persiflages kunnen het in ieder geval níet geweest zijn.

Tja, op zich zijn het misschien wel figuren die buiten de lijntjes kleuren maar het gaat niet ver genoeg om echt interessant te worden. Het blijven meestal knullige typetjes om het zo maar te noemen.