Brüno (2009)

Wat ze met deze film willen bereiken, weet ik niet, maar als dit de nieuwe norm is voor grappig of komisch, dan weet ik het niet meer.

Provocatie, confrontatie, intolerantie en vooroordelen waren de zelfstandige naamwoorden die een bekend tv-weekblad gebruikte om de kijker gerust te stellen dat het allemaal niet zo'n vaart loopt als wordt voorgesteld. Nonsens natuurlijk! Dit ging over niks tenzij over te mijden onderwerpen (dus toch over iets!) Serieus nu. Walgelijke beelden die alleen gestoorde zielen aantrekt en waarschijnlijk ook door gestoorde zielen werd geproduceerd. Inderdaad Moesty, dit is verre van grappig, dit zijn 'te mijden' pseudo grappen, of ik moet het begrip 'komisch' herzien als bijvoeglijk naamwoord. W.A.L.G.E.L.I.J.K. Geen quotering.

ik verlaag mijn score.
het is wel grappig, maar daar blijft het bij.

Goed, Black Math komt ook weer onder een flinke steen gekropen, want ik heb hem nu pas voor het eerst gezien. Hier was op zich een reden voor: ik heb destijds met een groepje vrienden Borat gezien en toen Brüno uitkwam was al snel het besluit genomen om deze ook met z'n allen te bekijken. Alleen als de groep een beetje uit elkaar groeit in de zin van dat je elkaar wel ziet, maar nooit meer tegelijk, is het moeilijk een afspraak te maken. Vandaag dan toch eindelijk zo ver, en ook mooi dat iedereen zich tot deze dag van deze film onthouden had, zodat ie voor iedereen nieuw was.

Wat valt er verder over de film te zeggen? Ik had eigenlijk niet echt hoge verwachtingen ervan. Ik heb destijds spierpijn in mijn buik van het lachen gekregen van Borat, die echter erg slecht tegen herziening bestand bleek te zijn. Bovendien was tegen de tijd dat deze film uitkwam wel een beetje Sacha Baron Cohen-moeheid opgetreden. Wat dat betreft was wellicht de timing om deze film nu te kijken perfect, want ondanks de lage verwachtingen zit ik hier weer met spierpijn in de buik. Een paar geweldige scènes met wat mij betreft als hoogtepunten de talkshow waar hij z'n baby showt en het kooigevecht. Prachtig om die onthutste gezichten van de omstanders te zien, en deze scènes zijn in mijn ogen hoogtepunten omdat hier het aantal omstanders en dus de onthutsing maximaal is. Ook noemenswaardig zijn de scènes met het levend meubilair en van het presenteren van z'n pilot. Het is soms verbazingwekkend hoe ongegeneerd ranzig het allemaal is wat op het scherm getoverd wordt.
Ook de "Your king Osama looks like a dirty wizard or a homeless Santa Claus" uitspraak tegen de zogenaamde terroristenleider was verbazingwekkend. Het kwam echt behoorlijk dreigend op me over, maar de bewondering voor de moed van Baron Cohen verdween wel meteen toen ik las dat de geïnterviewde helemaal geen terroristenleider is, maar een Palestijns christen. Slim gemonteerd wel.

Ik heb me dus erg goed vermaakt en dat ondanks dat het qua cinematografie niet veel voorstelt, maar dat dat een goede komedie niet in de weg hoeft te staan heb ik al eerder gemerkt bij bijvoorbeeld Visitor Q. Toch ook een ander minpuntje. Het concept van Borat wordt wel heel erg nauwgezet gekopieerd. Inclusief de sidekick waarmee het tot een breuk komt, maar waar het wel weer goed mee komt. Mijn angst is ook een beetje dat deze film ook niet bestand zal blijken te zijn tegen herziening. Misschien moet ik dat ook maar niet doen en gewoon de herinnering koesteren van deze kijkbeurt, die de film 4* oplevert.

Een komedie waarbij ik me telkens afvraag, is het geacteerd of zijn deze soms maffe situaties echt gebeurd. De situatie met o.j. bij die talkshow, het wegrennen van Bruno nadat hij door een groep gelovigen wordt achternagezeten...

De film zelf gaat echt zo nu en dan veel te ver. Bijvoorbeeld als bruno zijn tas uitpakt in de terminal, kan echt niet. het moment dat hij aankomt op de terminal en geblinddoekt op een pilaar rent was wel lachen. En dat moment dat Bruno klappen kreeg tijdens die swingersparty met die riem......
Bij vlagen grappige komedie, die me meer kon bekoren dan van te voren verwacht.