Antichrist (2009)

Hou op alsjeblieft. Ik zit sinds vanmiddag toch al ineengedoken met de knietjes bij elkaar achter mijn toetsenbordje..

Amen.

Sterk? Ik weet het niet. Nee, het is geen citaat. In een van mijn eerste commentaren op deze film verzon ik de termen HY en ZY voor onze HE-man en zijn Heldin. Als tegenhanger van al die religieuze associaties wilde ik recent eens een andere kijk produceren.

Soms kan ik de neiging niet onderdrukken om met een halve bil op de zetel van de regisseur te gaan zitten en vanaf die plek zijn schouwspel te bekijken. Narcissus heeft me ooit toegebeten toen ik aanschoof bij Lynch of de term "hubris" iets van mijn gading was. Tja, zo'n zetel kan heel comfortabel aanvoelen. Hoe het ook zij, vanuit een depressieve invalshoek, waarmee Von Trier te kampen had tijdens de opnamen, ben ik deze film eens gaan toelichten. Laat ik het een ijdele poging noemen, die soms wellicht hout snijdt.

Een reeks berichten verwijderd aangaande de recensie van een gebruiker. Aub inhoudelijk en normaal reageren.

Mwoah. Niet 'ijdeler' (in welke betekenis dan ook) dan alle andere 'pogingen' hier. Bij films waar de maker er duidelijk met zijn 'ziel' in zit - en dat lijkt me bij Von Trier nogal eens het geval - zijn dit soort vragen so wie so interessant. Al kunnen we per definitie nooit weten hoe het precies zit (dat weet ie zelf denk ik ook niet) met de verhouding tussen het creatieve eindproduct en zijn persoonlijke, eh, demonen.

xav is de Baron von Munchhausen van MovieMeter zijn grote stuk over Antichrist (pag. 18) is inderdaad indrukwekkend. Hier sprak "his masters voice". Leuk dat xav de pratende vos ook storend vond. Maar ik heb ook genoten van andere users. Altijd inspirerend om te lezen hoe ook anderen 'zich laten gaan' bij wat ze ervaren hebben.

tnx

Cecila Bartoli Voor mij de mooiste. Haar stem....is eh...penetrerender.

Vast al bekend bij de een of ander, maar wie verder wil graven hier een link naar een prikkelend stuk met veel intertekstualiteit. (veel cinema) O.a. leuk omdat de auteur op twee plaatsten een naïeve lezing van het plot ondermijnt mbt. de man én het kind (3e blok van onderen) en dat geldt eigenlijk voor iedere eenduidigheid.

Antichrist: Chronicles of a Psychosis Foretold

Horror in de meest letterlijke betekenis van het woord. Erg mooie, maar targische, beginscene geschoten in zwart wit. En daarna begint het psychologische gruwel te worden.

De sombere sfeer, de sobere setting en de prachtige plaatjes maken het geheel af. Zelfs, de soms gruwelijke, dierenscenes zijn mooi geschoten.

Hele, hele hele vreemde film.

Dafoe vond ik sterk acteren maar voor de rest wist ik aan het eind van de film niet wat ik er van moest begrijpen wat de regisseur wilde overbrengen.

Deze stond al een lange tijd op mijn kijklijst en nu eindelijk gezien.

De film opent bijzonder sterk met de zwart-wit beelden begeleid door de muziek van Händel, prachtig.

Dat kan de film in het vervolg helaas niet volhouden, want prachtige beelden vergezeld door "spooky" geluiden, die voor een beklemmende sfeer zorgen, worden afgewisseld door dialogen die nogal saai zijn, zowel inhoudelijk als visueel. Daarbij nogal veel knipwerk tijdens de dialogen. Zouden die soms te moeilijk geweest zijn voor de acteurs om in één take te nemen? Kan ik me nou ook niet echt voorstellen.

Naar het einde toe neemt het aandeel dialoog af, weet de film meer spanning op te bouwen en cumuleert in een climax, die haast noodzakelijk lijkt. Me zeker niet gestoord aan het geweld.

Een beetje zitten twijfelen tussen een 4 en een 4,5, maar de film krijgt toch vanwege enkele bijzonder geslaagde beelden het voordeel van de twijfel.

Zeer matige film die eigenlijk nooit eng wordt en alleen horror genoemd kan worden door een paar smerige scenes tegen het eind.

Verhaal blijft erg oppervlakkig en saai. Acteerwerk is oké, alhoewel ik niet kapot ben van de acteurs in het algemeen.

Veel meer verwacht dus 2.5*

Wel erg kort door de bocht allemaal. Waarom is het verhaal bijv. saai en hoe zou volgens jou het acteerwerk beter kunnen?

Omdat het te oppervlakkig blijft zoals ik al zei en ik heb niet gezegd dat het acteerwerk beter moest.

Als je 't slechts oké vindt, betekent 't dat het gewoon beter kan hoor..

Omdat 't oppervlakkig blijft.. meer een krachtterm dan een onderbouwing maar soit.

Oke, zal het wel even onderbouwen:

Voor een film met zo'n titel en een horror/drama label zat er veel te veel drama in en veel te weinig horror.

Het verhaal is zeer rechtlijnig zonder twist en weet mij weinig te boeien.

Normaal gesproken hou ik juist van films met zo'n onderwerp, daardoor laat deze film mij onbevredigd achter.

Tuurlijk niet, de psychologische aftakeling van Charlotte Gainsbourg an sich is zeker verontrustend genoeg. Om maar te zwijgen van de constant dreigende sfeer die er heerst.

Zoals Repulsion en dont look now ook horror genoemd kan worden.

Ik vond het best een aardige film.

De film zit boordenvol symboliek waardoor het eigenlijke verhaal zeer diepzinnig wordt. Het zet je echt aan tot een herinterpretatie van de bijbelse mythe het hof van Eden.

De film is vrij zwaar waardoor ik het niet meteen interpreteer als een ontspanning. Toch is dit een aanrader voor elke filmcriticus.

Al was het maar voor de wonderbaarlijke beelden. Ze expliceert echt een prachtige muze.

Dat is inderdaad het sterke puntje van de film: de basis van het verhaal, maar het is gewoon veel te simpel vertaald naar een simpel en rechtlijnig verhaaltje.

Vond er ook weinig verontrustends aan, omdat het allemaal voorspelbaar is. De sfeer rond het bos is hier en daar wat geheimzinnig, maar blijkt helemaal niet om het lijf te hebben.

Ja dat maakt niet uit, er zat te veel drama in en te weinig horror ongeacht welk label deze film officieel heeft en gezien de bedoeling van de film.

inderdaad, ik zou het meer als een filosofische thriller beschouwen met een paar expliciete scènes. Lars von Trier is ook TEGEN de genrecinema, daar is hij veel te eigenwijs voor.

als jij deze film ziet als een rechtlijnig verhaaltje dan denk ik dat jij de zogezegde bedoeling niet helemaal door hebt

Volgens mij is het juist zeer rechtlijnig, er zijn geen subplotjes, geen twists, voorspelbare spanningsopbouw, geheel chronologisch, gesloten eind.

Ken weinig gelaagdere films als deze. Maar het is net als met 2001, het ligt vooral aan de kijker wat hijner uit haalt. Simpel en rechtlijnig zijn wat mij betreft totaal niet van toepassing.

Die zogezegde twists die jij aankaart, zijn meestal bestemd voor regisseurs die eigenlijk niets te vertellen hebben, en die hun film op die manier interessant proberen te maken.

een film zoals The Antichrist heeft dat niet nodig

Ik geloof dat een bepaald genre horror juist ijzingwekkend wordt door het drama. Zo ook bijvoorbeeld the Shining. De horror betreedt dan via een intellectuele weg de hersenstam ipv over een primitievere weg.

De meeste horror werkt ook enkel op dat primitieve (overlevingsdrang, vluchtgedrag). Dat heeft niets met je buitenste hersenschors (de reden) te maken. Andere horror sijpelt juist van 'de reden' door naar het primitieve deel en dat werkt bij mij veel beter.