Bande à Part (1964)

O ok . Ik dacht al. Echt jatten kun je het dan niet noemen toch?

Tegenvaller. Ik kon hier niet zoveel mee, helaas. Na 'A Bout de Souffle' is dit mijn 2e Godard en de eerstgenoemde beviel me beter. Misschien toch niet echt mijn ding?

Ik weet het niet. Ik vond het verhaal vooral op een totaal onlogische en bijna onnozele manier naar het einde toe werken. Het tempo is lekker, de film is sfeervol en mooi geschoten, maar het verhaaltje zelf zit helaas soms tegen het vervelende aan, met vooral de regelmatig totaal onzinnige interactie tussen de personages.

Het werkte voor mij helaas niet; voorbeeld is die shoot-out op het einde. Artur krijgt stuk of vijf kogels te verwerken en kan vrolijk doorlopen, terwijl één kogel uit zijn revolver wél direct fataal is voor de tegenpartij. De manier waarop Arthur daarna (dood)valt ook. Ik kon er de grap niet van inzien. Vond het gedoe tussen hem en Odile ook wat vervelend.

Wel een mooie meid trouwens. Njah, het eerste half uur vond ik wel vermakelijk en de film kent best een paar prima scénes, maar later ontspoort het allemaal wat. Helaas.

Voor logica moet je niet bij Godard zijn.

Niet heel geweldig ofzow.. ook niet slecht.. Vond A Bout de Souffle ook beter.. Weinig bijzonders naast die dansscene..

Post-modernistische, onvervalst coole pseudo-gangsterfilm van Godard. Speels, luchtig sfeertje en snedige, nonchalante dialogen die duidelijk enorm als inspiratie hebben gediend voor Pulp Fiction en Reservoir Dogs. De dansscène is natuurlijk prachtig, zo spontaan en naturel. Bij veel cineasten zou iets dergelijks nogal geforceerd overkomen. Het toppunt van het doorbreken van conventies is toch wel de grappige voice-over door Godard zelf ingesproken. De kijker wordt constant aangesproken en op het eind wordt er een sequel aangekondigd.

Een typische jaren '60 Godard, al is het wellicht de meest toegankelijke van allemaal. Daardoor misschien ook een wat minder verrassende. Begrijp me niet verkeerd, het is geen conventionele film, maar voor een groot deel bleef het gevoel hangen dat ik dit Godard al eerder heb zien doen en ook op een uniekere, leukere manier. Niettemin is het weer vermakelijk allemaal. Lekker sfeertje, met bijzonder fijne muziek. De personages vormen een leuk trio, vooral ook omdat Anna Karina hier op haar best is. Er zijn een aantal hoogtepunten, zoals de minuut stilte, de maffe dood van Arthur en de hier al veel geprezen dansscène die inderdaad het beste moment levert. De bekende ren door het Loeuvre vond ik net iets te kort om werkelijk briljant te zijn. De humor is leuk en er zit net genoeg serieusheid onder (lees: nauwelijks serieusheid, maar toch wat) om niet als een flauw niemandalletje over te komen.
3,5*

Fijne film van Godard, beviel me stukken beter dan Alphaville die ik eerder deze week zag. Het verhaal heeft weinig om het lijf maar het goede acteren, de leuke vondsten, de soundtrack en een paar legendarische scenes maken het erg genietbaar. Vanaf de inbraak wordt het wat saai en verliest Godard ook zn losse stijl maar al met al een van de leukere van Godard die ik tot nu toe zag.

Amusante film van godard, een pastische op de amerikaanse gangsterfilm met veel zelfbewuste grapjes, geprovoceer, gespeel met de conventies... Allemaal grappig, maar verre van indrukwekkend. zijn spelletjes zijn i.m.o ietwat verouderd en overschat.

Een vermakelijke Godard, maar bijzonder is het allemaal niet.

Niet dat zoiets erg is, maar stiekem hoopte ik natuurlijk dat deze film net zo goed zou zijn als Godard’ s meesterwerk Vivre Sa Vie: Film en Douze Tableaux. Daar blijft deze film echter ver van verwijderd. De film is behoorlijk toegankelijk en erg rechttoe rechtaan. Godard maakt gelukkig weer gebruik van zijn vaste actrice Anna Karina, die alleen al door haar verschijning fijn is om naar te kijken.

Het verhaaltje stelt niet zoveel voor en Godard probeert vooral een lekker luchtig sfeertje te scheppen, wat op zich wel redelijk goed lukt. De humor is soms geslaagd en soms ook niet evenals de dialogen, die ik ook niet altijd geslaagd vond. Desondanks is het tempo wel lekker en kijkt de film door het luchtige sfeertje best lekker weg. Het hoogtepunt is absoluut de dansscène, die erg mooi is om te zien. Verder is het einde ook nog wel aardig, waarbij Godard een vervolg aankondigt op een of ander tropisch eiland.

Een smakelijk tussendoortje al met al.

3,0*