Le Souffle au Coeur (1971)

Komt 28 February op DVD uit in het kader van de Louis Malle Collectie (Video/Film Express)

via de releaselijst op http://www.dvd-home.nl

Rare, maar dappere film. Blijft ook tot het einde boeien.

Het is me echter niet duidelijk waarom dit een komedie is????

Vond het toch wel degelijk een komedie hoor, voornamelijk het eerste deel dan. Vanaf het moment dat de jongen naar het kuuroord gaat wordt het inderdaad wel wat minder komisch, maar een echt zwaar drama wordt het nooit.

Mooie "taboe"-film met een prachtige Massari.

Levendige film over seksuele en intellectuele gewaarwordingen van een veertien jarige. Spannende thematiek met een mooie moeder-zoon relatie en wee erg mooie omgevingen. De film draagt het enthousiasme van een Godard in zich, maar is verhalend wat minder expliciet experimenteel. Erg fijn dat Frankrijk van de jaren '50!

veel te lange film geworden naar mijn idee, er staat hier 118 minuten, het was langer.

Prettige warme film.

Le Souffle au Coeur is vooral bekend en berucht vanwege de incestueuze bedscène van een moeder met haar zoon, dus ik had me al ingesteld op een zware moeilijke arthouse film. Niets blijkt echter minder waar: de film vertelt een luchtig, opgewekt en vrolijk coming of age verhaal. Wel gevoelig, maar nergens echt dramatisch. Het verklaart ook het bioscoop succes indertijd, want de film is zeker niet alleen geschikt voor een intellectueel publiek.

De film vertelt eigenlijk twee verhalen: van een moeder die gevangen zit in een huwelijk zonder passie en van haar gevoelige en intelligente jongste zoon Laurent die geïsoleerd staat in zijn omgeving. Uiteindelijk vinden de twee elkaar in bed: de climax van de film. Het is echter veel te simpel om de film dan maar af te doen als een (s)experimenteel jaren `70 werkje; een beeld dat in recensies vaak naar voren komt.

Op een luchtige manier wordt een tijdsbeeld geschetst van het Dijon in de jaren '50, de plek waar Laurent opgroeit. Op soms humoristische wijze komt hij in aanraking met drank, sigaren, muziek, literatuur, politiek en uiteindelijk seks. Jazz liefhebbers opgelet: de muziek van Charlie Parker en Dizzy Gillespie vormt een rode draad in de film. In de tweede helft van de film - als Laurent met zijn moeder naar het kuuroord gaat - wordt de toon iets serieuzer, voornamelijk omdat Laurent's oudere broers hier niet bij zijn. Zij met name vormen in de eerste helft de comic relief.

Laurent's karakter zit - zoals het een puber betaamt - vol tegenstrijdigheden. Op sommige momenten krijg je als kijker echt een hekel aan hem (hij gooit bijvoorbeeld bewust een fles melk kapot om de bediende aan het werk te zetten), maar dit wordt weer ruimschoots gecompenseerd door de meer gevoelige scenes. Vooral de voorstelling op het scouting kamp met zijn beste vriend is echt prachtig gefilmd. Ook de bewondering die hij voelt voor zijn oudere broers, hoewel ze hem stevig plagen, is ontroerend. En de bedscène tot slot is eerder liefdevol dan vunzig.

Mensen die verwachten met Le Souffle au Coeur een typische jaren '70 sexploitation in handen te hebben, zijn dus aan het verkeerde adres. Na er nachtje over geslapen te hebben krijgt deze film van mij gewoon een dikke 4****.

Aardige film. Sterk en ook wel gedurfd. Over een jongen die een behoorlijk hechte band heeft met zijn moeder en vervolgens ook nog naar bed met haar gaat. Toen ik hem voor het eerst zag was ik behoorlijk gefascineerd. Maar ik vind het toch een stukje minder geworden. De film mag er zijn en is zeker apart en bijzonder. 3,0.

Bedankt voor de spoiler

Dat is geen spoiler gast, het zegt verder niets over het verhaal en/of het plot. Zelfde geldt voor films als Salo, Caligula, Cannibal Holocaust of Maladolescenza. Allemaal controversiële jaren '70 films en dat mag algemeen bekend verondersteld worden. Ten tweede heb ik die bewuste scene zelfs gebruikt in de MovieMeter Contest. Ten derde, alsof jij deze film ooit gaat kijken.

Ja, ik ga deze film binnenkort kijken, gast.

In de herziening.

Prachtig mooie film gesitueerd in de betere middenklasse in Frankrijk in de jaren vijftig.
De twee oudere broers van de hoofdpersoon halen de nodige rottigheid uit waar de jongste ook net zo hard aan meedoet.
In de tweede helft leidt een hartafwijking hem en z'n moeder naar een kuuroord waar hun steeds heviger wordende band uiteindelijk leidt tot de beruchte incest-scene.
Dat katholieke geestelijken hun poten niet van de jongetjes af konden houden wisten ze in 1971 ook al gelukkig viel er te ontsnappen met de muziek van Charlie Parker en Dizzy Gillespie, de boeken van Proust, de gedichten van Goethe, drank en (stiekem) Marquis de Sade.
Meesterwerkje!