Domicile Conjugal (1970)
Alternatieve titel: Bed & Board
37 stemmen | gemiddelde 3,36
Frankrijk / Italië
Komedie /
Drama100 minuten
geregisseerd door
François Truffautmet
Jean-Pierre Léaud,
Claude Jade en
Hiroko BerghauerVierde deel uit Truffaut's Antoine-Doinelserie. Antoine Doinel is nu 26 jaar en getrouwd met Christine, die in verwachting is. Hij wordt echter verliefd op zijn collega Kyoko, met wie hij een relatie begint.
3,5
[permalink] geplaatst op 5 januari 2006, 2:13 uurAntoine Doinel schrijft een roman (over zijn jeugd) en brainstormt met een buurman over een eventuele titel.
Buurman: "Komt er een trompet voor in je roman?"
Doinel: "Nee"
Buurman: "Komt er dan een trommel voor in je roman?"
Doinel: "Nee"
Buurman: "Aha noem je roman dan Zonder trompet en trommel!
Het zijn vooral de heerlijke woordelijke en visuele grapjes die de Doinel-serie van Truffaut zo sieren. Ik kom weer op een dikke 3,5*.
[permalink] geplaatst op 5 januari 2006, 21:50 uur Jos Stelling baseerde z`n
No Trains No Planes op die anekdote.
Ook leuk om te weten
3,5 [permalink] geplaatst op 8 maart 2006, 23:27 uur Hebben jullie ook Jacques Tati ontdekt? Hij heeft een kleine gastrol als Hulot die op eigenaardige wijze een trein instapt. Erg grappig.
3,5 [permalink] geplaatst op 6 april 2006, 15:27 uur Haha ja! grappig was dat. Leaud doet het weer goed en de humor speelt ook een rol in deze film. Soms is er ook een soort trieste ondertoon, simpelweg omdat dat het leven is. Mooi.
3,5*
4,0 [permalink] geplaatst op 24 september 2006, 17:47 uurHeerlijke tragi-komedie vol aartsflauwe grappen, zowel woordelijk als visueel.
Stukken beter te behappen dan de minder geslaagde voorloper Baisers Volés.
Niet alleen de trompet/trommel grap was een dijenkletser, ook de 'allo allo / moshi moshi' grap was hilarisch flauw. Hier kun je me voor wakker maken.
4,5 [permalink] geplaatst op 25 februari 2010, 15:56 uur Gisteren maar weer eens gekeken, nu van een (overigens bar slechte) kopie in het Filmmuseum.
Wat een geweldige flauwe humor. Van de absurde baantjes die Antoine krijgt tot de heerlijke chaos op het pleintje voor het huis waar de geweldige Léaud en Jade wonen. Hoogtepunten te over, het zorgde ook bij een derde kijkbeurt voor een grijns voor de rest van de avond.
3,5 [permalink] geplaatst op 24 februari 2012, 17:37 uur Heerlijke komedie van een ongetwijfeld erg speelse Truffaut. Beslist één van de betere uit deze serie van de Antoine Doinel-memoires. De typisch Franse volkse sfeer op het binnenpleintje, de rake schets van het prille huwelijk, de originele vondsten (de bloemen...), de allusies op toestanden en filmwereld (Mr Hulot,...), de vlotte dialogen en vooral het charmant, schichtig acteren van Jean-Pierre Léaud zijn heel grappig voorgesteld.
Plezierig en inhoudelijk.
