Baisers Volés (1968)

De derde film over Truffauts alter ego, Antoine Doinel.

In deze eerste Doinel-film in kleur leren we hem vooral kennen als een jong volwassene die niet goed weet wat hij met zijn leven aanmoet. Hij heeft het ene baantje na het andere en maakt een rommeltje van zijn liefdesleven.

De film is overduidelijk humoristischer van toon dan zijn voorgangers. Maar dat pakt goed uit. Het blijft een fijne film over het zoeken naar de weg in het leven van iemand van in de twintig. Een jongen die zich niet echt weet te uiten. Met net als in zijn twee voorgangers een mooi Parijs' sfeertje.

Mooie film, voorlopig 3.5*, maar dat kan misschien nog eens meer worden.

Waar Doinel vroeger nog een leuke kwajongenachtige schavuit was is hij nu een nogal zonderlinge jongeman, zeg maar gerust een rare snuiter. Ook niet echt enorm sympathiek.

De film heeft zeker zo z'n treffende types en leuke scenes (ik weet zeker dat er een aantal me nog een tijdje zullen bijblijven) maar echt groots wil het allemaal echt niet worden, Truffaut of geen Truffaut.

De knipperlichtrelatie tussen Doinel en zijn vriendin geeft treffend aan dat Doinel niet weet wat hij nou eigenlijk wil. Mensen die geen duidelijk doel voor ogen hebben zijn besluiteloos, wat goed aan Doinel te merken was hier. Ik vond zijn stuntelige, onzekere gedrag wel grappig als hij als prive detective op pad werd gestuurd. Kan niet anders zijn dat Truffaut met een glimlach zo `n scene heeft ingepast waar Doinel zich achter een boom verschuilt en nauwelijks afstand houdt van zijn voorganger.

De insinuaties van het personeel over de schoenenwinkeleigenaar bleken wederom grappig. De manier waarop hij in allerijl naar huis vluchtte toen hij bij ' de vrouw van ' zat vond ik dan weer wat minder grappig. Veel leuke personages sieren de film op, waaronder ' de stiekeme bewonderaar van ' Doinel `s vriendin.

Het is ook pas bewezen overigens dat je beter wat sneller kunt beslissen dan 10 x te wikken en te wegen over iets. Al maakt dat laatste wel vaak dat het veel vermakelijker is om te aanschouwen. Nergens hoogstaand, maar wel een vermakelijke film. 3,5*