L'Amour en Fuite (1979)
Alternatieve titel: Love on the Run
29 stemmen | gemiddelde 2,87
Frankrijk
Drama94 minuten
geregisseerd door
François Truffautmet
Jean-Pierre Léaud,
Claude Jade en
Marie-France PisierVijfde en laatste deel uit Truffaut's Antoine-Doinelserie. Antoine Doinel is inmiddels 34 jaar en denkt terug aan de vrouwen die hij liefgehad heeft (uit de eerdere films in de serie). Hij ligt nu in scheiding met Christine, omdat hij verliefd is op Sabine Barnerias. Ook komt hij zijn jeugdliefde Colette Tazzi weer tegen.
3,5
[permalink] geplaatst op 1 november 2005, 20:17 uurTja, wat moet ik hier nu weer over zeggen. Truffaut...het ziet er allemaal weer uiterst fleurig uit en de flashbacks zijn heerlijk. Een probleempje echter: deze afsluiter van Truffaut’s Doinel-reeks verwijst zoveel naar de eerdere delen dat je dit vrijwel onmogelijk als zelfstandige film kunt beoordelen.. Eigenlijk is het heel simpel, voor de Doinel-insiders is dit een zeer smakelijke kers op een toch al zeer smakelijke taart, maar voor de gemiddelde filmliefhebber niet bovengemiddeld interessant…
1,5 [permalink] geplaatst op 10 maart 2006, 21:00 uur Ben ik het wel mee eens
2,5 [permalink] geplaatst op 6 april 2006, 15:28 uur Het verhaal opzich vond ik wel ok, verder kon het me niet heel erg boeien.
2,5*
2,0 [permalink] geplaatst op 9 oktober 2006, 22:37 uur Overbodige film, die met al die terugblikken nog het meest doet denken aan een compilatie aflevering van een of andere sitcom. Krappe 2,5*
3,0 [permalink] geplaatst op 12 januari 2007, 12:26 uurDe terugblikken - in overvloed, en vaak ook langdurig - kunnen opgevat worden als een debet aan de film. In het begin van de film ergerde het mij, maar toch werd het meeslepend. De flashbacks worden toch veelal op een opmerkelijke en fascinerende manier in de film opgenomen (iets wat de compilatie afleveringen van sitcoms niet lukt).
Erg leuk zijn de ontmoetingen met personages uit de vorige films. Hierdoor krijg je een beter inzicht in het personage Antoine Doinel, aangezien het verhaal ook uit hun perspectieven wordt verteld. Het blijkt dan toch wel dat er zeer goed is nagedacht over de Doinel-reeks, zeker met de flashbacks naar het psychologisch onderzoek uit Les Quatre Cents Coups.
Goede afsluiting. Jammer van sommige flashbacks die te lang waren, maar wel de smakelijke kers waar fractalis al over sprak. Als zelfstandige film komt het wel wat te kort. Drie sterren.
