MENU

Merry Christmas Mr. Lawrence (1983)

mijn stem
3,42
274 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Japan
Oorlog / Drama
123 minuten

geregisseerd door Nagisa Ôshima
met David Bowie, Ryuichi Sakamoto en Tom Conti

Een groep Britse krijgsgevangenen zit vast in een jappenkamp. De kampcommandant is keihard en deinst nergens voor terug. Als Majoor Jack 'Strafer' Celliers (David Bowie) z'n entree maakt als gevangene ontstaat er een vreemde band van wederzijds begrip tussen hem en de kampcommandant. Dat blijkt uit een onophoudelijke psychologische strijd die de twee tegen elkaar voeren.

TRAILER

 
 
Driello
geplaatst op 6 juni 2012, 16:19 uur, permalink
Tenenkrommende film waarin weer eens alle stereotypen uit de kast worden getrokken. Schreeuwerige, gemene jappen, een rustige, correcte amerikaan en een vreemde, artistiekkerige brit.
De hele film lang zit je je dan af te vragen waar het nou eindelijk over gaat en vooral waar het naartoe gaat. Verder is de muziek redelijk maar sluit naar mijn gevoel niet lekker aan bij de beelden.
Dan nog wat flash backs erin gegoten en het euvel is compleet.
Pretentieuze weggooier!

 
Dhr. PBVD
geplaatst op 31 augustus 2012, 17:08 uur, permalink
Ik heb hem vanmiddag voor het eerst gezien en vind dit toch een erg ondergewaardeerde oorlogsfilm. Niet alleen gewoon super realistisch gemaakt maar ook gewoon de geweldige rollen van David Bowie en Tom Conti maken dit tot een echte klassieker.

Tevens niet te vergeten de prachtige Japanse muziek van Ryuichi Sakamoto (die tevens een rol in deze film heeft) raakt je toch echt tot het bot. Echt sfeervol!

3,5
geplaatst op 19 oktober 2012, 23:46 uur, permalink
Heftige, indringende film, een waar ik niet gemakkelijk in mijn greep krijg; maar mij wel zee4r wweet te boeien.

avatar van jeanleeke
4,0
geplaatst op 17 januari 2013, 17:37 uur, permalink
moeilijke , maar toch knappe film...

 
Dh PING
geplaatst op 4 februari 2013, 21:14 uur, permalink
RuudC schreef:
Wat een flauw geneuzel over ‘botsingen tussen culturen’ of de zogenaamde legendarische scene waarin David Bowie een Japans commandant kust. Op z’n tijd houd ik best van karakterontwikkelingen, maar dit stelt geen ene moer voor. Cultuurbotsingen heb je in zoveel films en die bewuste scene is een aanfluiting eersteklas. David Bowie heb ik wel eens beter zien acteren en Merry Christmas, Mr. Lawrence is een vrij saaie film over een Japans krijgsgevangenenkamp. Leuk voor eventjes, maar daarna wordt het vooral klokstaren. Nee, doe mij maar The Bridge on River Kwai.


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.

 
Driello
geplaatst op 5 februari 2013, 9:18 uur, permalink
Dh PING schreef:


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.


Ik vraag me af waar je statements op zijn gebaseerd. Zijn acteerwerk in deze film vind ik niet bepaald noemenswaardig sterk en daarnaast heeft hij niet al te veel rollen op zijn naam staan. Ik neem ook aan dat als hij werkelijk zo'n fantastische acteur is/was, hij vast wel benaderd zou zijn door meer regisseurs. Dat dit niet is gebeurd, heeft vast andere redenen dan het opgevoerde argument van onderwaardering.

avatar van Knisper
 
geplaatst op 5 februari 2013, 9:24 uur, permalink
Ik denk nochtans dat Bowie veel vaker dat regisseurs is benadeeld. Dat hij er dan niet op in gaat, is een tweede. Of heb jij hier meer informatie over?

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
geplaatst op 5 februari 2013, 9:40 uur, permalink
Driello schreef:
daarnaast heeft hij niet al te veel rollen op zijn naam staan.

Niet? Vind ik wel. Het zijn tenminste allemaal redelijk interessante rollen van grote namen of over het algemeen niet-standaard producties. Dat ondersteunt wel het argument van Knisper dat Bowie waarschijnlijk vaker wordt gevraagd dan dat hij rollen aanneemt en bewust kiest. Vind hem ook wel een goede acteur.

avatar van RuudC
1,5
geplaatst op 5 februari 2013, 9:57 uur, permalink
Dh PING schreef:
RuudC schreef:
(quote)


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.


David Bowie is een goed acteur, maar hier vind ik hem juist minder interessant.

 
Driello
geplaatst op 5 februari 2013, 13:33 uur, permalink
Mochizuki Rokuro schreef:
Driello schreef:
(quote)

Niet? Vind ik wel. Het zijn tenminste allemaal redelijk interessante rollen van grote namen of over het algemeen niet-standaard producties. Dat ondersteunt wel het argument van Knisper dat Bowie waarschijnlijk vaker wordt gevraagd dan dat hij rollen aanneemt en bewust kiest. Vind hem ook wel een goede acteur.


Tja, hier heb ik even een scheve schaats gereden. Heb een statement geuit vanuit wat ikzelf van hem gezien heb en in welke films ik hem ben tegen gekomen. Da's natuurlijk verre van betrouwbaar. Mijn excuses voor mijn eerdere statement.

Wat me hindert is dat hij voor mij altijd overkomt als een zanger die acteerd. Het is onmogelijk om niet door dat gegeven heen te kijken. Ik zie dus niet de acteur, maar de zanger. Dat vind ik een minpunt. Daarnaast vind ik, gebaseerd op wat ik van hem heb gezien, Bowie geen goed acteur. In onderhavige fiml vond ik het zelfs zwak, maar dat kan ook met het script te maken hebben........

 
Reinbo
geplaatst op 5 februari 2013, 14:13 uur, permalink
Kijk Man who feel to Earth eens. Ik associeer Bowie sindsdien meer met een alien dan een popster.


Verder ook erg leuke rolletjes in Into the Night en Labyrint, waar hij natuurlijk wel popster mag zijn. Moet zelf hoognodig The Hunger en deze eens herzien.

 
Dh PING
geplaatst op 5 februari 2013, 16:03 uur, permalink
Reinbo schreef:
Kijk Man who feel to Earth eens. Ik associeer Bowie sindsdien meer met een alien dan een popster.


Verder ook erg leuke rolletjes in Into the Night en Labyrint, waar hij natuurlijk wel popster mag zijn. Moet zelf hoognodig The Hunger en deze eens herzien.


Ja, hij heeft inderdaad hele rare type rollen gespeeld bijv. in The Man Who Fell To Earth of The Hunger, maar die films zal ik toch echt nog een keer moeten zien om daarop in te gaan.

avatar van Metalfist
3,5
Metalfist (crew)
geplaatst op 6 februari 2013, 20:29 uur, permalinkbevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
There are times when victory is very hard to take

Om de een of andere reden heb ik een goed geheugen om filmtitels te onthouden. Met examens kan ik soms zelfs met alle moeite van de wereld iets niet onthouden maar laat mij eens opzoeken in welke films David Bowie heeft meegespeeld en de titels blijven voor jaren in mijn geheugen sluimeren. Zo ook afgelopen zondag wanneer ik in een bak met DVDs was aan het rommelen en opeens deze film tegenkwam. Ik zag alleen maar de rug van de DVD maar ik besloot om hem toch eens beter te bekijken en toen ik zag dat het met Bowie was, was ik natuurlijk meteen verkocht.

Hoewel ik totaal geen idee had wat ik eigenlijk moest verwachten. Ik had de korte inhoud niet gelezen (heb daar wat slechte ervaringen mee gehad met korte inhouden die tot aan de laatste 5 minuten gaan) dus ik ging vrij blanco de film binnen. Merry Christmas Mr. Lawrence is in de eerste plaats een oorlogsfilm maar langs de andere kant ook weer niet doordat hier het gebruikelijke thema van ontsnapping niet aan te pas komt. Neen, er wordt gekozen een film te maken die zich concentreert op de cultuurverschillen tussen de Oosterse en de Westerse wereld. Een interessant gegeven dat over de grote lijn geslaagd in beeld wordt gebracht (de scène waar Celliers Yonoi op de kaken kust is geweldig) maar af en toe wordt er toch wat uit de bocht gegaan. Zeker de flashbacks hadden voor mij niet gehoeven want die zorgen ervoor dat je uit de sfeer van de film geraakt. Ik ben er ook nog niet echt uit waarom dat er juist inzit (als karakteruitdieping komt het in ieder geval niet tot zijn recht) maar het breekt compleet met het beklemmende gevoel van de gevangenis, om over het leeftijdsverschil tussen Celliers en zijn broertje maar te zwijgen. Een gevoel dat trouwens enorm versterkt wordt door een fabuleuze soundtrack van Ryûichi Sakamoto.

Hoe meer ik van David Bowie begin te zien, hoe meer het me opvalt hoe enorm veelzijdig die kerel eigenlijk is. Als zanger heeft hij zich meermaals heruitgevonden (Ziggy Stardust!) maar ook als acteur weet hij me altijd wel te amuseren. Zijn rolletjes in The Prestige en Labyrinth zijn dan ook wel erg leuk maar dit is de eerste keer dat ik hem in een volwaardige hoofdrol zie. Het gaat hem in ieder geval erg goed af, zeker omdat hij op zich zo'n vreemd personage speelt. Langs de ene kant is hij een soldaat die met een handvol man de Japanners het leven zuur heeft gemaakt maar langs de andere kant oogt hij zo enorm fragiel dat je het er nooit zou in zien. Toch heeft hij een zekere uitstraling die hem geloofwaardig maakt en dat is op zijn minst een heuse prestatie te noemen. Ik denk dat het zo'n anderhalf uur heeft geduurd eer ik door had vanwaar ik Tom Conti nu weer kende maar ineens schoot het me te binnen dat het de vader van Emily is in Friends. Een erg leuke rol daar maar Conti kan blijkbaar ook goed overweg met een serieuze rol. Hij fungeert hier als brug tussen de gevangen soldaten en hun cipiers en slaagt daar erg goed in. Goede bijrollen ook voor Ryûichi Sakamoto (die dus ook de soundtrack maakte en eigenlijk een soort van Japanse David Bowie is) en Takeshi Kitano als Yonoi en Hara. Zeker de eindscène waar de film zijn titel vandaan haalt is schitterend.

Ik twijfel nog tussen 3.5* en 4*. Mocht de flashback er niet hebben ingezeten dan had de film volgens mij op een solide 4* gekomen maar hij zit er dus wel in (duh) en het breekt te hard met de rest van de film waardoor het me lang heeft geduurd eer ik er terug in zat. Een erg sterke cast in ieder geval en een dijk van een soundtrack.

3.5*

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
geplaatst op 17 september 2013, 22:44 uur, permalink
Vooroordelen. Omdat dit zijn Engelstalige-film-met-een-grote-naam is verwachtte ik bijna een mainstream-Oshima. Maar dat is dit bepaald niet. Een onevenwichtige film over een Japans gevangenkamp op Java. Een niet al te subtiele botsing tussen culturen en persoonlijkheden. Compleet met verschillende acteerstijlen en religieuze verwijzingen. Maar er zitten nogal veel thema's en sfeertjes in. Een aparte flashback bijvoorbeeld, waarin de drijfveren van Celliers worden aangeraakt zonder zijn hele persoonlijkheid meteen te verklaren.

Bowie is prachtig gecast. Vooral omdat zijn aanwezigheid enorm is. En dat moet ook in deze film. Maar alle hoofdkarakters zijn fascinerend.

Ik werd niet weggeblazen door de film, maar was er wel door gefascineerd. De film voelt wat vol van thema's, maar tegelijk is het verfrissend dat niet alles compleet lijkt te worden uitgewerkt. Boeiend, wel om vaker te zien ook.

3.5*