Merry Christmas Mr. Lawrence (1983)

Alternatieve titels: Merry Christmas Mister Lawrence, Merry Christmas, Mister Lawrence, Merry Christmas, Mr. Lawrence

mijn stem
3,39
312 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Japan / Nieuw-Zeeland
Oorlog / Drama
123 minuten

geregisseerd door Nagisa Ôshima
met David Bowie, Ryuichi Sakamoto en Tom Conti

Een groep Britse krijgsgevangenen zit vast in een jappenkamp. De kampcommandant is keihard en deinst nergens voor terug. Als Majoor Jack 'Strafer' Celliers (David Bowie) z'n entree maakt als gevangene ontstaat er een vreemde band van wederzijds begrip tussen hem en de kampcommandant. Dat blijkt uit een onophoudelijke psychologische strijd die de twee tegen elkaar voeren.

TRAILER

86 BERICHTEN12 MENINGEN
zoeken in:
 
 
0
Driello
geplaatst op 6 juni 2012, 16:19 uur, permalink
Tenenkrommende film waarin weer eens alle stereotypen uit de kast worden getrokken. Schreeuwerige, gemene jappen, een rustige, correcte amerikaan en een vreemde, artistiekkerige brit.
De hele film lang zit je je dan af te vragen waar het nou eindelijk over gaat en vooral waar het naartoe gaat. Verder is de muziek redelijk maar sluit naar mijn gevoel niet lekker aan bij de beelden.
Dan nog wat flash backs erin gegoten en het euvel is compleet.
Pretentieuze weggooier!

 
0
Dhr. PBVD
geplaatst op 31 augustus 2012, 17:08 uur, permalink
Ik heb hem vanmiddag voor het eerst gezien en vind dit toch een erg ondergewaardeerde oorlogsfilm. Niet alleen gewoon super realistisch gemaakt maar ook gewoon de geweldige rollen van David Bowie en Tom Conti maken dit tot een echte klassieker.

Tevens niet te vergeten de prachtige Japanse muziek van Ryuichi Sakamoto (die tevens een rol in deze film heeft) raakt je toch echt tot het bot. Echt sfeervol!

3,5
0
geplaatst op 19 oktober 2012, 23:46 uur, permalink
Heftige, indringende film, een waar ik niet gemakkelijk in mijn greep krijg; maar mij wel zee4r wweet te boeien.

avatar van jeanleeke
4,0
0
geplaatst op 17 januari 2013, 17:37 uur, permalink
moeilijke , maar toch knappe film...

 
0
Dh PING
geplaatst op 4 februari 2013, 21:14 uur, permalink
RuudC schreef:
Wat een flauw geneuzel over ‘botsingen tussen culturen’ of de zogenaamde legendarische scene waarin David Bowie een Japans commandant kust. Op z’n tijd houd ik best van karakterontwikkelingen, maar dit stelt geen ene moer voor. Cultuurbotsingen heb je in zoveel films en die bewuste scene is een aanfluiting eersteklas. David Bowie heb ik wel eens beter zien acteren en Merry Christmas, Mr. Lawrence is een vrij saaie film over een Japans krijgsgevangenenkamp. Leuk voor eventjes, maar daarna wordt het vooral klokstaren. Nee, doe mij maar The Bridge on River Kwai.


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.

 
0
Driello
geplaatst op 5 februari 2013, 9:18 uur, permalink
Dh PING schreef:


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.


Ik vraag me af waar je statements op zijn gebaseerd. Zijn acteerwerk in deze film vind ik niet bepaald noemenswaardig sterk en daarnaast heeft hij niet al te veel rollen op zijn naam staan. Ik neem ook aan dat als hij werkelijk zo'n fantastische acteur is/was, hij vast wel benaderd zou zijn door meer regisseurs. Dat dit niet is gebeurd, heeft vast andere redenen dan het opgevoerde argument van onderwaardering.

avatar van Knisper
 
0
geplaatst op 5 februari 2013, 9:24 uur, permalink
Ik denk nochtans dat Bowie veel vaker dat regisseurs is benadeeld. Dat hij er dan niet op in gaat, is een tweede. Of heb jij hier meer informatie over?

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
0
geplaatst op 5 februari 2013, 9:40 uur, permalink
Driello schreef:
daarnaast heeft hij niet al te veel rollen op zijn naam staan.

Niet? Vind ik wel. Het zijn tenminste allemaal redelijk interessante rollen van grote namen of over het algemeen niet-standaard producties. Dat ondersteunt wel het argument van Knisper dat Bowie waarschijnlijk vaker wordt gevraagd dan dat hij rollen aanneemt en bewust kiest. Vind hem ook wel een goede acteur.

avatar van RuudC
1,5
0
geplaatst op 5 februari 2013, 9:57 uur, permalink
Dh PING schreef:
(quote)


David Bowie is nochtans een zwaar ondergewaardeerde acteur en dit is toch wel makkelijk een van zijn beste films, ik vind hem hier toch wel een zeer interessante uitstraling hebben.


David Bowie is een goed acteur, maar hier vind ik hem juist minder interessant. 😛

 
0
Driello
geplaatst op 5 februari 2013, 13:33 uur, permalink
Mochizuki Rokuro schreef:
(quote)

Niet? Vind ik wel. Het zijn tenminste allemaal redelijk interessante rollen van grote namen of over het algemeen niet-standaard producties. Dat ondersteunt wel het argument van Knisper dat Bowie waarschijnlijk vaker wordt gevraagd dan dat hij rollen aanneemt en bewust kiest. Vind hem ook wel een goede acteur.


Tja, hier heb ik even een scheve schaats gereden. Heb een statement geuit vanuit wat ikzelf van hem gezien heb en in welke films ik hem ben tegen gekomen. Da's natuurlijk verre van betrouwbaar. Mijn excuses voor mijn eerdere statement.

Wat me hindert is dat hij voor mij altijd overkomt als een zanger die acteerd. Het is onmogelijk om niet door dat gegeven heen te kijken. Ik zie dus niet de acteur, maar de zanger. Dat vind ik een minpunt. Daarnaast vind ik, gebaseerd op wat ik van hem heb gezien, Bowie geen goed acteur. In onderhavige fiml vond ik het zelfs zwak, maar dat kan ook met het script te maken hebben........

 
0
Reinbo
geplaatst op 5 februari 2013, 14:13 uur, permalink
Kijk Man who feel to Earth eens. Ik associeer Bowie sindsdien meer met een alien dan een popster. 😎

Verder ook erg leuke rolletjes in Into the Night en Labyrint, waar hij natuurlijk wel popster mag zijn. Moet zelf hoognodig The Hunger en deze eens herzien.

 
0
Dh PING
geplaatst op 5 februari 2013, 16:03 uur, permalink
Reinbo schreef:
Kijk Man who feel to Earth eens. Ik associeer Bowie sindsdien meer met een alien dan een popster. 😎

Verder ook erg leuke rolletjes in Into the Night en Labyrint, waar hij natuurlijk wel popster mag zijn. Moet zelf hoognodig The Hunger en deze eens herzien.


Ja, hij heeft inderdaad hele rare type rollen gespeeld bijv. in The Man Who Fell To Earth of The Hunger, maar die films zal ik toch echt nog een keer moeten zien om daarop in te gaan.

avatar van Metalfist
3,5
0
geplaatst op 6 februari 2013, 20:29 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
There are times when victory is very hard to take

Om de een of andere reden heb ik een goed geheugen om filmtitels te onthouden. Met examens kan ik soms zelfs met alle moeite van de wereld iets niet onthouden maar laat mij eens opzoeken in welke films David Bowie heeft meegespeeld en de titels blijven voor jaren in mijn geheugen sluimeren. Zo ook afgelopen zondag wanneer ik in een bak met DVDs was aan het rommelen en opeens deze film tegenkwam. Ik zag alleen maar de rug van de DVD maar ik besloot om hem toch eens beter te bekijken en toen ik zag dat het met Bowie was, was ik natuurlijk meteen verkocht.

Hoewel ik totaal geen idee had wat ik eigenlijk moest verwachten. Ik had de korte inhoud niet gelezen (heb daar wat slechte ervaringen mee gehad met korte inhouden die tot aan de laatste 5 minuten gaan) dus ik ging vrij blanco de film binnen. Merry Christmas Mr. Lawrence is in de eerste plaats een oorlogsfilm maar langs de andere kant ook weer niet doordat hier het gebruikelijke thema van ontsnapping niet aan te pas komt. Neen, er wordt gekozen een film te maken die zich concentreert op de cultuurverschillen tussen de Oosterse en de Westerse wereld. Een interessant gegeven dat over de grote lijn geslaagd in beeld wordt gebracht (de scène waar Celliers Yonoi op de kaken kust is geweldig) maar af en toe wordt er toch wat uit de bocht gegaan. Zeker de flashbacks hadden voor mij niet gehoeven want die zorgen ervoor dat je uit de sfeer van de film geraakt. Ik ben er ook nog niet echt uit waarom dat er juist inzit (als karakteruitdieping komt het in ieder geval niet tot zijn recht) maar het breekt compleet met het beklemmende gevoel van de gevangenis, om over het leeftijdsverschil tussen Celliers en zijn broertje maar te zwijgen. Een gevoel dat trouwens enorm versterkt wordt door een fabuleuze soundtrack van Ryûichi Sakamoto.

Hoe meer ik van David Bowie begin te zien, hoe meer het me opvalt hoe enorm veelzijdig die kerel eigenlijk is. Als zanger heeft hij zich meermaals heruitgevonden (Ziggy Stardust!) maar ook als acteur weet hij me altijd wel te amuseren. Zijn rolletjes in The Prestige en Labyrinth zijn dan ook wel erg leuk maar dit is de eerste keer dat ik hem in een volwaardige hoofdrol zie. Het gaat hem in ieder geval erg goed af, zeker omdat hij op zich zo'n vreemd personage speelt. Langs de ene kant is hij een soldaat die met een handvol man de Japanners het leven zuur heeft gemaakt maar langs de andere kant oogt hij zo enorm fragiel dat je het er nooit zou in zien. Toch heeft hij een zekere uitstraling die hem geloofwaardig maakt en dat is op zijn minst een heuse prestatie te noemen. Ik denk dat het zo'n anderhalf uur heeft geduurd eer ik door had vanwaar ik Tom Conti nu weer kende maar ineens schoot het me te binnen dat het de vader van Emily is in Friends. Een erg leuke rol daar maar Conti kan blijkbaar ook goed overweg met een serieuze rol. Hij fungeert hier als brug tussen de gevangen soldaten en hun cipiers en slaagt daar erg goed in. Goede bijrollen ook voor Ryûichi Sakamoto (die dus ook de soundtrack maakte en eigenlijk een soort van Japanse David Bowie is) en Takeshi Kitano als Yonoi en Hara. Zeker de eindscène waar de film zijn titel vandaan haalt is schitterend.

Ik twijfel nog tussen 3.5* en 4*. Mocht de flashback er niet hebben ingezeten dan had de film volgens mij op een solide 4* gekomen maar hij zit er dus wel in (duh) en het breekt te hard met de rest van de film waardoor het me lang heeft geduurd eer ik er terug in zat. Een erg sterke cast in ieder geval en een dijk van een soundtrack.

3.5*

avatar van starbright boy
3,5
0
starbright boy (moderator)
geplaatst op 17 september 2013, 22:44 uur, permalink
Vooroordelen. Omdat dit zijn Engelstalige-film-met-een-grote-naam is verwachtte ik bijna een mainstream-Oshima. Maar dat is dit bepaald niet. Een onevenwichtige film over een Japans gevangenkamp op Java. Een niet al te subtiele botsing tussen culturen en persoonlijkheden. Compleet met verschillende acteerstijlen en religieuze verwijzingen. Maar er zitten nogal veel thema's en sfeertjes in. Een aparte flashback bijvoorbeeld, waarin de drijfveren van Celliers worden aangeraakt zonder zijn hele persoonlijkheid meteen te verklaren.

Bowie is prachtig gecast. Vooral omdat zijn aanwezigheid enorm is. En dat moet ook in deze film. Maar alle hoofdkarakters zijn fascinerend.

Ik werd niet weggeblazen door de film, maar was er wel door gefascineerd. De film voelt wat vol van thema's, maar tegelijk is het verfrissend dat niet alles compleet lijkt te worden uitgewerkt. Boeiend, wel om vaker te zien ook.

3.5*

2,5
0
geplaatst op 23 maart 2015, 20:21 uur, permalink
Een van de zwakste "gevangenenkampen"-film met niets dan gewelddadige, brullende Jappen en flegmatieke, filosoferende, zingende en obstructieve gevangenen. De werkelijkheid ligt anders, denk ik, en van die psychologische strijd was er inhoudelijks niets te beleven, evenmin als aan meerdere slecht opgenomen scenes.
Acteren was ook al matig. Toch al te onwaarschijnlijk.

4,0
0
geplaatst op 15 juli 2015, 14:18 uur, permalink
Bijzondere film die zijn kracht voor een groot deel ontleent aan de mystieke toon. De karakterontwikkeling- en uitwerking is ijzersterk, iedereen blijft mysterieus maar dat werkt juist goed. Karakterontwikkeling betekent helemaal niet dat je zo veel mogelijk informatie over de personages uit de doeken moet doen. Het beste voorbeeld zijn de flashback's. Die doen wat vreemd aan, maar het werkt als karakterontwikkeling prima. Ook opmerkelijk scenes zoals de befaamde kus, de vlinder (of mot) of het gesprek met zichzelf, werkten voor mij uitstekend. Celliers is een soort archetypisch personage, wat hem en de film interessant maakt en houdt. Maar ook met de andere personages is meer aan de hand. Wat dat dan is, hoeft verder niet helemaal ontleed te worden.

Ik vond de acteurs (de rollen van belang tenminste) allemaal vrij goed, maar vooral Bowie bewijst weer wat voor prima acteur het is. Hij heeft altijd een meerwaarde in de rollen die hij speelt (nu 9 films met hem gezien) en past (ook hier weer) uitstekend bij zijn karakter. Qua regie en visueel is het wat onevenwichtig, maar dat ongepolijste past Merry Christmas Mr. Lawrence juist wel. De strijd tussen de gevangenen en Japanners is boeiend en ook puur op dramatisch vlak werkt de film prima. Het is een fascinerende film die van de gebaande paden afwijkt. Iets dat volgens mij geen uitzondering is voor Oshma (Ai no Korîda). Er zijn echt nog wel wat minpunten te verzinnen (lang niet alles werkt even goed, visueel is het soms wat slordig en ook sommige scene overgangen lopen niet zo soepel, wat soms het tempo geen goed doet), maar ik kon me daar niet druk over maken. De muziek was trouwens prachtig. 4 sterren.

avatar van wibro
3,0
0
geplaatst op 11 januari 2016, 12:37 uur, permalink
Ik zou deze film nog eens een keer moeten herzien, al is het alleen maar omdat de vandaag overleden David Bowie hier een hoofdrol in speelde.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
0
geplaatst op 11 januari 2016, 14:39 uur, permalink
wibro schreef:
Ik zou deze film nog eens een keer moeten herzien, al is het alleen maar omdat de vandaag overleden David Bowie hier een hoofdrol in speelde.

Wordt vanavond om 00.00uur op NPO 2 uitgezonden, in verband met het overlijden van Bowie.

avatar van Filmkriebel
3,0
0
geplaatst op 11 januari 2016, 16:36 uur, permalink
Nog niet gezien maar lijkt me een bijzonder goede film. Opnemen maar.

avatar van fappie
4,0
0
geplaatst op 12 januari 2016, 14:07 uur, permalink
Gisteren gezien. Prachtig. Komt een beetje traag op gang, maar hij niveau stijgt naarmate de film vordert.

avatar van Fonzzz002
2,5
0
geplaatst op 12 januari 2016, 22:07 uur, permalink
Merry Christmas Mr. Lawrence is een oorlogsdrama uit begin jaren 80. Het verhaal gaat over een groep westerse militairen die gevangen zijn genomen in een Japans oorlogskamp. Je volgt hoe ze onder deze omstandigheden proberen te leven.

Voor maandagavond zocht ik een film om te kijken en geziene David Bowie onlangs is overleden ging mijn voorkeur uit naar films als Merry Christmas Mr. Lawrence of Labyrinth. Als muzikant kan ik Bowie goed waarderen en als acteur laat hij zich ook van een sterke kant zien. In Merry Christmas Mr. Lawrence speelt Bowie z’n personage vol overtuiging en hij weet iedere emotie geloofwaardig over te brengen. De film zelf heb ik echter wisselvallige meningen over.
Het is een hele langzame film die voor een groot deel bestaat uit rustige dialogen tussen de personages. De film bestaat vooral uit lange shots die op redelijk simpele wijze de gesprekken in beeld brengen. In sommige scenes heeft deze filmstijl een sterk effect omdat de focus volledig word gelegd bij de personages en hun emoties, maar tegelijkertijd konden sommige scenes te traag zijn waardoor ze eerder saai werden. Mijn grootste hinder is dat het verhaal geen focus heeft. Het gaat om de levens van mensen in de kampen maar ik kreeg niet het idee dat de personages door een psychologische ontwikkeling gingen, of ik kreeg niet het idee dat ik als kijker iets uit het verhaal moest opsteken. Tegen de tijd dat de film voorbij was vroeg ik me af wat ik precies mee moest hebben gekregen van het verhaal. Merry Christmas Mr. Lawrence heeft een paar sterke scenes maar deze scenes leken geen cruciale samenhang te hebben met de rest van het verhaal. Je had deze scenes bewijs van spreken eruit kunnen laten en het zou geen invloed hebben op het verhaal. Dit betekend niet dat deze scenes per se slecht zijn: er zitten wel degelijk een paar opmerkelijke momenten tussen (zoals "de" bekende scene met Bowie), maar als geheel vond ik dat de film tekort kwam.

De acteerprestaties zijn van hoog niveau wat de personages geloofwaardig maakte maar persoonlijk vond ik de personages niet zo interessant. Lawrence is een rustige man die optimistisch probeer te blijven. Geloofwaardig, geen slechte rol, maar niets aan de rol prikte mijn interesse voldoende om scenes met Lawrence sterk te noemen. Hetzelfde probleem heb ik met de meeste andere personages met uitzondering van Bowie’s personage (genaamd Jack). Jack heeft humor en er heerst mysterie om het personage heen waardoor ik merkte geïnteresseerd te zijn in wat hij ging doen. Elke keer als hij in beeld was gebeurde er iets opmerkelijks, al was het grappig of emotioneel.

Merry Christmas Mr. Lawrence heeft sterke acteerprestaties en een paar sterke momenten, maar als geheel deed het verhaal me weinig en ik vond de meeste personages wat oninteressant. Hierdoor had de film ups en downs. Vind het leuk om eens gezien te hebben voor het inzicht maar het is niet iets dat ik vaker hoef te zien.

2,5*

avatar van Tarkus
3,0
0
geplaatst op 23 januari 2016, 10:41 uur, permalink
Naar aanleiding van het overlijden van David Bowie heeft men deze film nog eens (her)uitgezonden.
Voor mij was deze film de eerste kennismaking met David Bowie als acteur, als muzikant kende ik hem natuurlijk al veel langer.
Maar dat hij ook talent had voor acteren maakt hij in deze film wel duidelijk.
De film op zich is niet echt geslaagd, vond hem nogal zwak van verhaal, maar het is wel een prent waarin goed wordt geacteerd, door de ganse cast, ook Bowie dus.
Daarom dat ik hem toch wel aanbeveel aan de fans van de man, al heeft hij nadien nog betere rollen mogen spelen.

avatar van sparreke22
 
0
geplaatst op 30 januari 2016, 10:58 uur, permalink
Deze film gezien n.a.v. het overlijden van David Bowie. Dat maakt dat je anders naar de film kijkt. De film is zeker niet slechts en Bowie is een meer dan gemiddelde acteur. Het verhaal kon me wel boeien. Jammer waren de flash-backs. Ik vond ze eerder storend dan dat ze het verhaal konden uitleggen. Een klassieker is het niet maar het blijft de moeite waard om de film te bekijken.

avatar van HNCX700
 
0
geplaatst op 1 februari 2016, 20:10 uur, permalink
Heb ook regelmatig de fast forward knop gebuikt voor de iets te langdraderige scenes.
Wel bijzonder dat er aan het begin van de film een Hollander "De Jong" in voorkwam
als enige Nederlandse gevangene tussen de Britten, gespeeld door de New Zealander
Alistair Browning die later de elf "Damrod" in de "Lord of the Rings" zou spelen.
Bowie was ten tijde van deze film in 1983 al 36 jaar, maar lijkt jonger.
Ook kwam in dat jaar zijn album "Let's Dance" uit met de hit "China Girl" en de nr.1 hit "Let's Dance".

5,0
0
geplaatst op 29 februari 2016, 18:08 uur, permalink
Mijn opa zat in een jappenkamp op java. De langdraderigheid is omdat wij in 2016 alleen maar snelle films zien. Ik vind het een mooie film en confronterend vanwege het feit dat mijn opa tot zijn 19e in het kamp heeft gezeten. Alleen al daarom maakt mij de muziek of acteertalenten van deze mannen mij niet uit. Ik ben erg fan van ryuichi sakamoto zijn muziek stuk. Al voor dat ik deze film zelf gezien had. Respect voor de mensen die hebben moeten lijden tijdens die oorlog in de jappenkampen. Wat vaak omschreven worden als de meest hard gemartelde manier van omgaan met gevangenen. Mijn opa heeft dan ook nooit iets losgelaten over zijn tijd daar.

avatar van Filmkriebel
3,0
0
geplaatst op 12 maart 2016, 20:55 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Best een taaie film, maar ook een wat tegenvallend psychologisch drama over de culturele clash tussen Britten en Japanners in een Indonesische gevangenenkamp. Na "The Hunger" de tweede film met Bowie die ik zie. Het is goed om nog eens die grote meneer aan het werk te zien. Merry Christmas Mr Lawrence vertelt over hoe de mensen in tijden van oorlog hun best doen om aan hun menselijkheid vast te klampen...zo heb ik het aangevoeld. Oorlog wordt geregeerd door allerlei codes en regels die nageleefd moeten worden. Hier wordt de militaire orde doorprikt door menselijke emoties en gedachten die beide kampen op dezelfde golflengte brengen, en soms is dat best mooi om te zien. Zeker op het einde met dat wederzijdse respect tussen Hara en Lawrence . De homo-erotische gevoelens tussen Yonoi en Celliers gingen me wat te ver en kwam me over als een geforceerd truukje. De Mr Lawrence uit de titel vind ik wat zwak uitgewerkt en wordt overschaduwd door Bowie's indringende prestatie als Celliers. Oshima kiest soms voor te theatrale scènes en dat stond een echt goede filmervaring in de weg. Geen ramp maar een film die niet zeker niet ieders meug zal zijn.