134.896 gebruikers | 85.698 films | 31.044 regisseurs | 3.508.205 berichten | 4.930.143 stemmen
 

The Spiral Staircase (1945)

 

 

Spiral Staircase, The (1945)
52 stemmen | gemiddelde 3,32
mijn stem:
Verenigde Staten
Drama / Film noir
83 minuten

geregisseerd door Robert Siodmak
met Dorothy McGuire, George Brent en Ethel Barrymore

Een vrouw die in een landhuis werkzaam is wordt gewaarschuwd voor een maniak die mensen met handicaps vermoordt. Als ze wil vertrekken is het te laat. De kerel zwerft al in het huis rond...

 

 

gebruiker
bericht

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 17 augustus 2002, 2:51 uur
Hitchcockiaanse film.

 

quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 1 september 2002, 11:46 uur
Ik heb van deze film het laatste half uur gekeken op BBC. Ik had er gelijk spijt van gekregen dat ik deze film niet helemaal had gekeken, omdat de engelse ondertiteling makkelijk te begrijpen was.

 

» Laagste prijs voor deze film op DVD

Spiral Staircase #15 (€ 22,99)
exclusief € 1,95 verzendkosten

D'Espairsray - Spiral Staircase #15 (€ 23,98)
gratis verzending


» alle winkels en formaten voor deze film

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 2 maart 2004, 21:15 uur
Elke periode in de filmgeschiedenis heeft zo zijn opvallende eigenschappen. Bijv. begin jaren 30 de combinatie drank en gangsters, begin 90 de combi geweld en humor, in het midden van de jaren 70 politiek en spanning. De oorzaken hiervan liggen altijd in de tijdsgeest waarvan de films een reflectie zijn.
Tussen met name 1945 en 1950 draaien veel films om de 'dark side'. De donkere kant van de samenleving (met name 'film noir') en de donkere kant van een individu. Bij dit laatste is er sprake van een opvallende rol voor Freuds psycho-analyse, die in deze periode eindelijk gemeengoed was geworden (wellicht omdat men de onwaarschijnlijke/onvoorstelbare zaken in die tijd wilde verklaren. Hoe was het in godsnaam mogelijk dat een gestoord iemand de hele wereld in een oorlog kon storten?).
In deze en andere films wordt getracht antwoorden te geven op de individuele acties, daarbij is veel aandacht voor gepsychologiseer en 'traumdeutung'. De meest aansprekende film hiervan is Spellbound van Hitchcock, waarbij Freud de eigenlijke hoofdpersoon is en een werkelijke prachtig gefilmde (en door Dali bedachte en vormgegeven) droomsequentie het hoogtepunt van de film is.
In The Spiral Staircase kan Dorothy McGuire niet praten sinds ze haar ouders in een brand zag omkomen (film begint dat ze zit te kijken naar een stomme film!). Haar geliefde is een dokter (bijna psycholoog) die de blokkade probeert te doorbreken. En dan loopt er ook nog een moordenaar rond die mensen afmaakt omdat ze imperfect zijn, niet vanwege geld, afgunst, een erfenis, om maar wat op te noemen.
De eerste minuten van de Spiral Staircase zijn werkelijk prachtig, zeg maar Hitchcock op zijn best. Er wordt schitterend gewerkt met licht en schaduwen. Met name de wurgscenes zijn subliem in beeld gebracht (met een prachtige choreografie van de handen). Er wordt iets te aangezet geacteerd (daardoor wat gedateerd), waardoor de film noir in dezelfde periode met zijn moraalloze eigentijdse toon vaak beter te pruimen is. Desalniettemin er valt afgezien daarvan nog genoeg heel goed te pruimen.

 

quote
4,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 9 januari 2006, 1:21 uur
Wat een prachtfilm! Hitchcock sfeertje op z'n best!

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 22 mei 2006, 23:52 uur
Verhaaltje is een beetje corny en de film is erg voorspelbaar. The Spiral Staircase moet het dan ook helemaal van de visuals en de atmosfeer hebben. Schitterende vormgeving. 3,5*

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 15 september 2007, 14:36 uur
Ik vond het verhaal juist één van de pluspunten. Een interessant donker 19e eeuws sfeertje (hoewel het niet toen afspeelde) met mooie visuele effecten (je kan van elke seconde wel een mooie still maken)

 

quote
4,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 10 juni 2009, 20:12 uur
Erg spannende en sfeervolle thriller.
Naast Fritz Lang, was Robert Siodmak van grote invloed op de hele Noir stijl van de jaren '40. En dat is in The Spiral Staircase goed te zien. Hij gebruikt hier de schaduwen op efficiënte wijze en weet zo een sfeer te creëren die je naar de keel grijpt. Ook de setting werkt uitermate goed.

4*

 

quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 1 februari 2010, 14:58 uur
 bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Fijn filmpje. Veel sfeer in en rondom het grote huis en een verhaal dat (uiteindelijk, want het zakt zo halverwege wat in) goed te doen is. McGuire zet een prima rol neer met een mooie opbouw. Een paar scenes springen er echt uit(O.a. wanneer Helen voor de spiegel staat en bespiedt wordt, wanneer zij fantaseert over een huwelijk en het 'ja-woord' niet kan geven, wanneer ze uiteindelijk toch begint te praten om hulp in te roepen), maar over het geheel ziet alles er ook goed uit, wordt er prima geacteerd met als hoogtepunt toch McGuire: Het leek af en toe een beetje een geval van 'over-acting', toch wist ze de nodige sympathie op te wekken. Moeilijke rol om te spelen, lijkt me zo.

Dikke 3,5*.

 

quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 12 februari 2010, 13:11 uur
Ik sluit me aan bij de mening van Meneer Bungel aangaande de sfeer en de genoemde scènes. Toch valt mijn beoordeling net iets lager uit, omdat ik het allemaal wat lauw vond eindigen; typisch een film die je bijblijft als aardig om te zien maar waarbij je na een poosje geen idee meer hebt hoe het verhaal nou ook weer ging.

 

quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 20 november 2010, 22:03 uur
The Spiral Staircase betreft een verrassend donkere film. Dat had ik eerlijk gezegd niet verwacht, en het is opvallend dat de film de gehele speelduur nogal donker blijft, zowel qua setting als verhaal. Mijn complimenten gaan dan ook uit naar de regisseur, die het aandurft een dergelijke film te maken. De film heeft mij in ieder geval de hele speelduur weten te boeien, waarbij het einde zelfs bijzonder sterk en menselijk overkomt.

Het sterkste punt van de film is de setting. Een oud landhuis, ingesloten in het onweer en de constante regen. Het landhuis is bevolkt door verschillende karakters met elk een eigen achtergrond. Wat mij betreft zijn de karakters wel iets teveel karikaturen, maar dat zie je wel vaker bij films uit deze periode.