New York Stories (1989)

Dat drie van die toppers toch samen zo'n wanprodukt weten te maken. Ik vond er echt niet veel aan, beetje te pretentieus naar mijn smaak.

De film wordt nogal omlaag gehaald door het ronduit slechte deel van Coppola (1,5*). Woody Allens deel is grappig, maar niet veel meer dan dat (3*). Het verhaal van Scorsese vond ik veruit het beste deel (4*). Gemiddeld kom ik dan op 2,83, ik maak er 3* van.

Ik vond die van Allen juist de enige die de moeite waard was. Die van Scorsese was ook erg suf.

Vond ik niet, ik vond het mooi gefilmd en erg goed geacteerd door Nolte. De karakters worden zeer goed uitgewerkt voor een film van 40 minuten. Ik heb er van genoten, des te groter dan ook de teleurstelling als daarna dat waardeloze verhaaltje van Coppola komt, hoe kan de regisseur van The Godfather en Apocalypse Now met zoiets slechts aan komen zetten, vraag ik me af.
Die van Allen vond ik een beetje over the top gaan op het moment dat de moeder terug komt.

Stukje van Scorsese was erg goed geacteerd maar als gegeven nogal ontinteressant, hoewel het einde best leuk was. Wel een cool schilderij trouwens.
Coppola's verhaal was vrij slecht geacteerd en nogal lelijk in beeld gebracht, maar ik vond het wel iets hebben eigenlijk. Een charmant, verfrissend verhaaltje zonder meer.
Allen overtreft zichzelf in het laatste stuk, dit is misschien wel zijn beste film die ik ken (nu ik hou niet zo van Woody Allen dus dat wilt weinig zeggen. Enkel zijn boekje 'Ja maar kan een stoommachine dat ook?' vind ik écht goed). Origineel en bij momenten hilarisch.
Het samenbrengen van de drie levert geen extra waarde op of zo, dus ik zal 3.5 geven als totaal.

Van alle drie series is die van Francis Ford Coppola het slechtste. De andere twee is nog te pruimen, vooral die van Woody Allen. 2,5*

Ik vond het gedeelte van Woody Allen ook het leukste, die moeder speelde erg goed. Het verhaal Oedipus Wrecks was leuk gevonden en daarvan heb ik best genoten. De andere twee korte films vond ik matig, dat komt omdat ik Nick Nolte als acteur niet zo mag, bovendien was het verhaal van die film een beetje flut. De fantasiefilm van Coppola vond ik nog wel leuk, maar ook weer niet zo bijzonder.
Daarom geef ik als geheel een 3.0*

Ik vond ze alledrie vrij matig, maar die van Allen toch net iets leuker. Nog net 3*** sterretjes.

Scorsese's segment ("Life Lessons") is goed. Niet alleen vanwege het acteerwerk van Nick Nolte en Rosanna Arquette, maar vooral vanwege het sublieme gebruik van muziek. Als ik nu 'A Whiter Shade Of Pale' van Procol Harum hoor, denk ik direct aan deze film. Ook bevat dit de beste live versie van Bob Dylan's 'Like A Rolling Stone' die ik ken (afkomstig van het album "Before The Flood" van Dylan & The Band uit 1974). Grappig dat Blondie's Debbie Harry ook een cameo in deze film heeft.

Coppola's gedeelte, "Life Without Zoe" laat ik liever onbesproken. Wat een kinderachtige, genante vertoning! Ik vind alles van Coppola de moeite waard, behalve deze korte film (en natuurlijk het vreselijke "Jack" uit 1996). Genoeg over Coppola's gedeelte...

Woody Allen maakt de gehele film de moeite waard met een van zijn grappigste films ooit: "Oedipus Wrecks". Erg hilarisch, en de reden waarom ik alles van Woody wilde zien. Ik ben blij dat ik deze nog op DVD heb kunnen vinden.

Twee leuke verhalen en een van die verschrikkelijke Woody Allen. Ik heb een hekel aan de man, en hoe hij acteert, en aan de films die hij regisseert.

Drie geweldige filmmakers die allemaal een korte film maken in New York. Welke filmliefhebber trekt dat nou niet?

Life Lessons

Martin Scorsese zorgt voor een niet meer dan aardig kort filmpje, die vooral leuk is door de geweldige rol van Nick Nolte. Ook de andere acteurs doen het erg goed. Het verven zag er erg leuk uit en het verhaal van de assistente was best ok. Iets wat Life Lessons nog de moeite waard maakt is de geweldige muziek. Naast de natuurlijk geweldige Bob Dylan heb ik nu kennis gemaakt met Procol Harum, erg mooi nummer. Echt briljant, hilarisch, diepzinnig is het nergens, het is gewoon een redelijk filmpje.

Life Without Zoe

Inkakmoment. Coppola heeft genoeg klassiekers op het scherm gebracht en dochter Sofia kan ook degelijk schrijven maar wat een beroerd stuk film. Ontzettend irritant die wijsneuzerige kindjes, zeer slecht acteerwerk en een allesbehalve interessant verhaal. Die prachtige fluitmuziek was trouwens ook verschrikkelijk. Kan niks positiefs over de film zeggen, echt oersaai en strontvervelend.

Oedipus Wrecks

Het beste voor het eind bewaren? Ik word altijd vrolijk als ik die openingstitels zie met een heerlijk jazznummer. Maar ook hier stuitte ik op een lichte teleurstelling. Woody Allen speelt weer een heerlijke rol, en ik geniet altijd van zijn opmerkingen, maar ik kan niet goed tegen oude vrouwtjeshumor, dus dit verhaal was een beetje lastig voor mij. Maar alsnog een vermakelijk filmpje van Allen.

Best een tegenvaller uiteindelijk. Twee middelmatig tot redelijke filmpjes en een hele slechte. Woody Allen is voor mij de beste, maar al snel gevolgd door Scorsese. Allen was het leukst, maar Scorsese had 'm het mooist geschoten. Coppola mag vergeten worden.

2,0*

Interessant dat velen hier juist het segment van Allen als best uitkiezen. Die vond ik nu net zo enorm flauw. Nee, dan die van Scorcese! Heerlijk, die zucht van de kunstenaar en zijn rauwe werk. En dat vreemde werk van Coppola, waar de decadentie en vreugde vanaf spat. Is alweer een jaar geleden dat ik hem zeg, maar over de eerste twee segmenten kan ik altijd nog makkelijk nagenieten!

Dat neem ik terug, heb bij de herkijk bijna dubbelgelegen om dit segment!

'Drieluik gemaakts door drie grote New Yorkse regisseurs' staat in de beschrijving hierboven. Ik wil daar graag aan toevoegen 'maar dat biedt geen garantie voor kwaliteit'.
Ik begrijp uberhaput niet waarom deze drie filmpjes tezamen werden uitgebracht. los zand en volgens mij gewoon een klanten trekker.
Eerst verhaal begint aardig en weet redelijk lang te boeien, maar is dan ineens afgelopen. 'Waar moest het heen en wat is de bedoeling???????' De beide hoofdrolspelers (Nolte en Arquette) spelen hun rollen goed en vooral het accent op het schilderen, met de close-ups zijn goed, maar het blijft een beetje een sugf los zand verhaal.
Het weede verhaal heb ik halverwege uitgezet. Wat een vervelende kinderen en wat een suffe bijrollen.
Verhaal drie dan. Zal vast wel een bedoeling hebben gehad, die moeder in de lucht, maar het begon me al vrij snel ontzettende te vervelen. Ook de neurotische reatie van Allen, wat me nogmaal gesproken erg vermaken kan, stoorde hier.

Al met al zwak en voor mij niet waard om ooit nog te herzien.