Tussenstand (2007)
Alternatieve titel: Stages
108 stemmen | gemiddelde 3,16
Nederland
Drama80 minuten
geregisseerd door
Mijke de Jongmet
Elsie de Brauw,
Marcel Musters en
Stijn KoomenMartin en Roos zijn gescheiden maar zijn nog steeds niet los van elkaar. Als hun 17-jarige zoon Isaac zich meer en meer terugtrekt in een stilzwijgend isolement worden de gesprekken tussen de twee steeds harder en heftiger. Hun pogingen een oplossing voor Isaac te bedenken, lopen stuk op hun frustraties uit het verleden en hun onvermogen naar elkaar te luisteren.
De ontmoetingen tussen de twee vinden altijd plaats op neutraal terrein, waar ze ook hun werkgesprekken voeren, hun vrienden ontmoeten en nieuwe relaties proberen op te bouwen. Het 'volle leven' van die openbare gelegenheden vormt een fel contrast met de binnenruimtes waar Isaac ronddwaalt, en de stilte die hij prefereert.
De film laat deze twee contrasterende werelden botsen. En maakt voelbaar hoe er langzamerhand iets verschuift in de relatie tussen de drie familieleden die zo nauw verbonden zijn en elkaar toch amper kunnen bereiken.
1,0
[permalink] geplaatst op 30 september 2008, 9:14 uurJe ziet eigenlijk alleen maar twee mensen aan een tafel zitten die relatiedingen bespreken. Er gebeurt niets, er valt ook niks te zien.
Dit soort films kunnen mij gewoonweg niet boeien. Verklaar jij nou eens wat hier opwindend aan is, zodat ik deze film nog vaker zal kijken, ik begrijp er in ieder geval helemaal niks van.
3,5 [permalink] geplaatst op 18 maart 2009, 11:06 uurToffe film. De Jong maakt hier een aantal gedurfde keuze die in dit geval goed uitpakken. Het idee om alle gesprekken in het restaurant plaats te laten vinden is goed uitgevoerd en voegt toe aan het soort 'slice-of-life'-gevoel dat de film mij gaf. De titel 'Tussenstand' is dan ook erg toepasselijk. Er is niet echt een einde, of een indicatie hoe dit afloopt, dit is een registratie van een moment in het leven van voornamelijk Roos.
Elsie de Brauw en Marcel Musters zijn beide goed op dreef; iets wat heel belangrijk is, omdat zo'n film drijft op het niveau van de acteurs. Toch had ik het idee dat met nog betere acteurs, zeg maar niveau Hors Catégorie, hier nog eigenlijk een veel betere film in zat. Maar al met al een goed concept en een goede film.
4,0 [permalink] geplaatst op 1 oktober 2009, 11:10 uur robertus65 schreef:
Je ziet eigenlijk alleen maar twee mensen aan een tafel zitten die relatiedingen bespreken. Er gebeurt niets, er valt ook niks te zien.
Dit soort films kunnen mij gewoonweg niet boeien. Verklaar jij nou eens wat hier opwindend aan is, zodat ik deze film nog vaker zal kijken, ik begrijp er in ieder geval helemaal niks van.
gewoon niet meer kijken zulke films, als ik in je lijst zie dat je das leben der anderen 1,5 geeft, schrik ik zowaar.
3,5 [permalink] geplaatst op 11 oktober 2009, 7:22 uur Goh, dit heeft me toch wel positief verrast. Had in het begin wel eventjes moeite met het extreme (op-de-huid) camerawerk, maar dat wende snel en wekte vervolgens wel enige fascinatie op. Het verhaal zelf is eigenlijk vrij simpel. Het is ook meer een aaneenschakelijk van gesprekken/conflicten tussen de personages en de film moet het daarom vooral van het acteerwerk hebben en dat was hier verder dik in orde, erg fijn en naturel allemaal. Die ''De Jong'' heeft trouwens wel oog voor dit soort films, waarin gewone mensen met hun dagenlijkse problemen kampen, deed ze ook al zo goed met Bluebird en Uitgesloten, al vond ik deze wat zwaardermoediger dan die andere twee. Maar goed, dat deed verder niet af van de kwaliteit natuurlijk.
3,5 sterren
3,0 [permalink] geplaatst op 11 oktober 2009, 20:36 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen De vele gesprekken in het steeds maar weer terugkerende cafe hadden zeker wat flair over zich. Toch, vond ik het geheel net wat te geforceerd aandoen. De hele tijd wordt eerst even de hele cafe sfeer opgesnoven, waarin de 2 centrale personages in het cafe eerst overstemd worden door ander geroezemoes om vervolgens aan tafel te schuiven en de camera in het gezicht van de centrale gesprekspartners te planten en hun wel en wee te volgen.
Een film die vaart bij goede acteerprestaties en met name op dat vlak wel weet te scoren. De totale afwezigheid van muziek en de schommelende camera, die probeert om de gemoedstoestand van de personages zo goed mogelijk te vangen konden mij niet geheel bekoren. De stukken waar de zoon in voorkwam vond ik nogal nietszeggend en te klinisch van aard, observeren is 1. maar registreren is een tweede. Het had allemaal best wat opgefleurd mogen worden of had gewoon voor wat baanbrekende shots gekozen i.p.v. wat gehannes in de ruimte.
De film kijkt wel goed weg en weet dankzij een fijn einde gelukkig met een positieve voetnoot af te sluiten. De bewustwording bij beide ouders dat ze gefaald hadden, de stilzwijgende acceptatie hiervan en het gedrag van ma bij thuiskomst waren fraai uitgewerkt. 3*
4,0 [permalink] geplaatst op 11 oktober 2009, 22:08 uur Vond hem in de bios een stuk beter werken dan op televisie.
4,0 [permalink] geplaatst op 13 oktober 2009, 19:42 uur Omdat ik zelf in een scheiding de zelfde kromme dialogen heb mee gemaakt raakte me deze film echt.
Goed geacteerd en de manier van filmen is heel confronterend.
4,5 [permalink] geplaatst op 25 juli 2010, 3:04 uur Heb net deze film herzien, hij sloeg in als een donderslag :-o Bij het zien in de bioscoop (2007) was ik al onder de indruk maar ik was in nog geen drie jaar vergeten hoe knap deze film het begrip communicatie in onze huidige tijd analyseert.
Zelf al komen sommige dialogen (in het begin) wat gefoceerd over (het doet soms ook sterk denken aan een toneelstuk....wat niet gek is gezien het feit dat twee van de hoofdrolspelers regelrecht uit de toneelwereld komen. Nog dat zelfde jaar speelde Mugmetdegoudentand het stuk 'Quality Time' over een soortgelijk onderwerp), het overtuigd omdat de huidige Nederlandse maatschappij vol is met zulke gespreken.
We leven in een lawaaicultuur, iets wat goed in kaart werd gebracht tijdens de film. Overal is geroezemoes, overal is druk gekwetter. Er wordt veel gepraat maar weinig gezegd, nog minder (écht)geluisterd.
Er wordt gevlucht in deze film. Stilte is dan je grootste vijand, 't confronteerd. En dat werd ontzettend mooi en aangrijpend
in beeld gebracht in de voorlaatste scenè.
In tegenstelling tot velen heb ik geen vooroordelen over de Nederlandse film. Die is net zo goed en net zo slecht als de filmindustrie in de VS, er zijn hééle slechte films maar ook hééle goede films en alles wat je daar middenin kan vinden.
Deze film kwam in ieder geval aan als een mokerslag bij mij, zelfs bij een tweede keer herzien.
4,0 [permalink] geplaatst op 13 februari 2011, 1:14 uur Steengoede film. De beste Nederlandse film die ik in tijden zag. En zonder meer het beste dat ik tot nu toe van Mijke De Jong zag (Dit is mijn vierde). Kom hier nog op terug.
Minstens 4.0*
4,0 [permalink] geplaatst op 19 februari 2011, 22:00 uur Weinig Nederlandse films gezien waar er zulke duidelijke stijlkeuzes worden gemaakt die dan ook nog het drama versterken. En die van een film waarin de dialogen (en die zijn prachtig, erg geloofwaardig en zitten vol details en schijnen nog deels geimproviseerd te zijn ook) erg belangrijk zijn ook een filmisch geheel maken. Veel close-ups, het in beeld nemen van maar één van de gesprekspartners. Het werkt in deze film.
Ontroerende, bijzondere film. Hoort bij mijn favoriete Nederlandse films.
4.0*, maar kan nog weleens omhoog gaan.
Tussenstand (€ 9,99)
Tussenstand (€ 10,45)
Tussenstand (€ 10,99)
