Before the Devil Knows You're Dead (2007)

Het is zelfs zijn beste film in jaren!

Het acteerwerk was weer dik in orde. Vooral Hoffman vond ik erg sterk. Maar het verhaal was veel te rommelig. In ieder geval, zo kwam het bij mij over. Door al die irritante flashback kon ik deze film niet echt appreciëren.

Een ijzersterk verhaal met een geweldige rol van P S Hoffman en daar bovenop een uiterst effectieve fragmentarische opbouw. Sociaal economische omstandigheden ontaarden in een diabolische climax doordat beetje bij beetje het verleden meer en meer ellende bloot legt. In sommige opzichten leek het een moderne variant, met een aardige omkering, van de aloude klassieker Oudipus. Maar dat is puur mijn persoonlijke kijk.
Adembenemend goede film, met een waanzinnig fascinerend einde!

Meesterlijke film met vlekkeloos acteerwerk. Vreemd dat ik die film destijds overgeslaan heb. Erg duister verhaal die met flashbacks en flash forwards tot in de perfectie gemonteerd is. Zo perfect uitgevoerd, zo heb ik er in lange tijd niet meer gezien.

Lumet, hij mocht 83 jaar zijn toen hij deze film regisseerde, toont wat filmmaken is. Hij doet dat met een weerzinwekkend en zeer duister verhaal waarin 2 broers, allebei ongelooflijke loosers, hun eigen familie kwaad aandoen voor wat geld. Al waren de gevolgen niet de bedoeling, het idee dat erachter zat was al genoeg . Lumet verruimt het banaal overval-verhaaltje tot niet meer te overziene proporties. Een vergelijking met Sam Raimi's "A Simple Plan" ligt direct voor de hand, maar hier geeft Lumet het tragedische einde dat zo'n film verdient. Dit heeft 5* potentieel, maar nog eventjes wachten op het langetermijn-effect.

Redelijk goede Amerikaanse film van de redelijk bekende regisseur Sidney Lumet. Zijn bekendste films zijn 12 Angry Men (1957), Dog Day Afternoon (1975) en Network (1976). Regisseur Sidney Lumet haalt op een knappe manier de tijdlijnen door elkaar en presenteert de scènes als een puzzel aan de kijker. Deze puzzelstukken worden getoond vanuit het perspectief van Andy en Hank. Leuk effect.
Verder spelen (acteren) zowel Philip Seymour Hoffman als Ethan Hawke de pannen van het dak.

Zo'n einde kon je gewoon verwachten. Een happy-end had sowieso niet gemogen.

Dat zou wel erg cliché zijn geweest ^^

goeie film

Philip Seymour Hoffman en Ethan Hawke zijn perfect in hun rol als de 2 broers.

Verhaal blijft boeien van het begin tot het einde. Vond alleen spijtig dat je niet meer weet wat er met Hank gebeurt.

Camerawerk en manier waar op het verhaal vertoond word (de flashback's) waren interesant om naar te kijken, ook de muziek paste perfect bij elke scene.

Eindelijk deze film gekeken, stond al een tijdje op de plank te wachten. Had al goede verhalen gehoord en ik moet zeggen dat die terecht waren. Een zeer pakkend drama met uitstekende acteerprestaties. Vooral Philip Seymour Hoffman vond ik weer erg sterk spelen.

Ook de manier waarop het verhaal gebracht werd, dan weer heden, dan weer verleden, was origineel.

Deze is voor mij wel een 4,5 waard.

Best aardige film in het mislukte-overval- genre, met een paar originele plotwendingen en goed acteerwerk van de protagonisten..

Qua sfeer leek het of de film al veel ouder is dan 2007, midden jaren '90 ofzo.

Het door elkaar knippen van de tijdvolgorde vond ik geen toegevoegde waarde hebben, meer een maniertje waarop tegenwoordig veel films gemaakt worden.

Film zet je toch aan het denken. Hoe ver zou je gaan....

Blijft een feest om mijn favo acteur Philip Seymour Hoffman te zien.

Omdat 2e kijkbeurt net zo goed, zo niet beter beviel film verhoogd naar 4*

Hofmann dit, Hoffman dat ... eigenlijk was ik meer onder de indruk van Ethan Hawke ... en de manier waarop de acteurs in beeld worden gebracht ... Sidney vermijdt gemakkelijke close-ups.

Wat mij betreft staat de hele cast een stevig potje te pronken. Philip Seymour Hoffman natuurlijk, maar het is Albert Finney die ergens onderweg de lont in het kruitvat steekt als de familie bijeen is en de gevolgen van de overval duidelijk worden. Ook het moment waarop de versnipperde vertelling knetterend effectief werkt. Tot dan toe is er voor de ouders een bescheiden rol weggelegd, waardoor die scène aan emotionele impact wint.

Ineens is er een voelbaar besef van gedane zaken en gaat het lullige thrillertje dat het even lijkt, op een ander, meer dramatisch niveau werken. De overval dient vervolgens deels als katalysator voor het uitspelen van een intense lelijkheid van zo'n beetje elk personage dat de film herbergt. Zelfs de op het oog sympathieke vader ontkomt er niet aan. De steenkoude scène bij Andy's huisdealer is wat dat betreft de uitschieter. Ellendig en kil.

Lumet's laatste wordt daarmee eentje met een soepel draaiend mengsel van misdaad en persoonlijk leed. Het laatste vooral gevat in de karakteristiek overtuigende wijze waarop Hoffman zijn Andy stilaan de de prak in rijdt, terwijl het scenario via Hank de spanningsboog weet vast te houden richting het onvermijdelijke. Eigenlijk heeft het maar één broos momentje; als ook Charles bij de heler uitkomt. Een vlekje op een verder waardige afsluiter.

@Insignificance: kun je dat broze momentje uitleggen?

Niet omdat het niet aannemelijk is of iets dergelijks, mocht die indruk zijn ontstaan. Dat geloof ik verder wel. Het komt wat geschreven/gestuurd over vergeleken met de rest.

Goede film maar hoewel het einde vrij verrassend is vond ik dat het beter zou kunnen... Hofman speelt een prachtrol van de zelfzekere yuppie met geldproblemen die verandert in een losgeslagen psychopaat.... Hawke speelt zijn rol ook goed als blunderende loser, dit is natuurlijk het type rol dat hem zeer goed ligt...Albert Finney blijft een steengoede acteur...Ik vind de flashbacks wel passen in het verhaal.